Dinsdag gehaktdag: met een overtuigende 9-0 heeft Huizen tweede klasser Everstein van Dennis van der Steen overtuigend opzij gezet. Huizen begon stormachtig en binnen een kwartier had Omar Limon al drie keer het net achter doelman Vegter van Everstein gevonden. Aramez Poepon completeerde nog voor rust het kwartet goals. Na rust nam Huizen het iets te gemakkelijk op en liet Everstein weer wat in de wedstrijd komen. Via goals van Limon, Divarci (2x) en Dinkgreve (2x) werd uiteindelijk op het nippertje voorkomen dat Huizen aan een nieuw scorebord moest… 

Dennis van der Steen
Dennis van der Steen; vorig jaar nog samen met Mark Daalderop actief voor het naar onze klasse gedegradeerde Geinoord; was een speler van het dreamteam dat de laatste grote successen voor Huizen bijeenvoetbalde. De rappe buitenspeler van weleer is nu trainer van het Everdingense Everstein dat momenteel met zes punten uit twee wedstrijden koploper is van de tweede klasse F en vanavond als sparringpartner fungeerde voor de spelers die de afgelopen weken wat weinig speelminuten hadden gehad omdat ze net buiten de selectie-boot waren gevallen. ‘Reserves’ durf ik deze spelers niet eens te noemen, want de verschillen met de basisspelers zijn eenvoudigweg te klein. Kiezen voor deze of die heeft bijna iets van willekeur. Vanavond een uitgelezen kans voor deze spelers om het ongelijk van hun keuzeheer aan te tonen dat ze naast de basis (hebben ge)staan.

Wouter van der Molen
Voor wie dat vanavond helaas niet op zal gaan, is de chagrijnig kijkende Wouter van der Molen die met een dijbeenblessure aan de kant moet blijven: “Gisteren op de training kreeg ik er tijdens een duel een knietje in. En net nou het even tegenzit, balen! Maar donderdag wil ik er gewoon weer bij zijn met trainen, ik wil absoluut weer wat laten zien!”
Dat is in ieder geval één speler die de moordende concurrentiestrijd op de enige goede manier aangaat: strijdlustig!

‘n Goed begin
…is het halve werk, luidt het gezegde. Binnen drie minuten wordt duidelijk dat Huizen vanavond geen kind zal hebben aan de dappere Everdingers. Na drie minuten is het Gilermo Pengel – die zich de hele wedstrijd zal onderscheiden met gevaarlijke acties, maar helaas zelf niet tot scoren zou komen – die een voorzet geeft die de volledig ongedekt staande Limon bereikt. Deze heeft de hoek voor het uitkiezen en alle tijd om dat ook te doen en zoals het een goed spits betaamt geeft hij de doelman geen enkele kans.
Nadat Gilermo Pengel nog een keer dicht bij een goal was is het in de negende minuut al weer raak: na een misser in de defensie van de klungelig verdedigende Everdingers schiet Limon de bal via de paal binnen: 2-0.
Aramez Poepon lijkt dan de derde van de avond te gaan maken als hij - goed gebruik makend van zijn lichaam - sterk doordringt in het strafschopgebied. De bal gaat echter vlak naast. Maar het is slechts uitstel van executie voor de aangeslagen Everstein verdedigers: nog geen minuut later staat Omar Limon aan het einde van een goed opgezette 1-2 en rond deze netjes af: 3-0.
Everstein poogt toch te blijven voetballen en de onberispelijk leidende arbiter Bax had dan ook weinig moeite de sportieve wedstrijd in goede banen te leiden. Everstein komt via acties van Ooft, Beunis en Kers een paar keer in de beurt van doelman Teerink, maar het ontbreekt de Everdingers aan kwaliteit om het onze doelman moeilijk te maken.
Frank Bouwman is nog het dichtst bij een goal, maar hij ziet zijn schotpoging smoren in de Huizer defensie.
Het is dan inmiddels al enige minuten 4-0 aangezien Gilermo Pengel zijn tegenstander weer eens nadrukkelijker het bos in had gestuurd dan menig houthakker ooit zal zijn overkomen. Zijn voorzet bereikt na klungelig grabbelwerk van de arme doelman Vegter de gretige Aramez Poepon die vanaf de doellijn eenvoudig de 4-0 binnen kan tikken.

Rust
Natuurlijk speel je zoals je tegenstander het toelaat, maar je moet het uiteindelijk wél doén! Ik herinner me uit het recente verleden nog wel wedstrijden tegen derde- en vierdeklassers waarbij Huizen nog alle moeite had om de wedstrijd winnend af te sluiten. Die twijfel voelden de toeschouwers zeker niet toen ze aan de koffie en de versnaperingen togen.
Na rust lijkt Huizen aanvankelijk op dezelfde voet verder te gaan als voor de rust. Maar dan stokt het toch even. Huizen gaat slordiger en ongeïnspireerder voetballen en dan blijkt dat het zelfs met een ploeg als Everstein moeite kan hebben. Het doelpuntenfestijn stokt dan ook na rust en een goed half uur is Everstein weliswaar redelijk krachteloos in de aanval, maar bakt Huizen er ook niet veel meer van. Het combineert lekker en enkele spelers permitteren zich enkele frivoliteiten en lichtzinnigheden die zowel in positieve als negatieve zin zonder verdere gevolgen blijven.

Bryan Simons
Maar dan is Leysner het zat en brengt hij Bryan Simons in de ploeg. Deze routinier gaat er tegenaan als een jonge hond en bovendien loopt hij van meet af aan scherp te coachen en andere spelers op scherp te zetten. En dat werkt besmettelijker dan de Mexicaanse griep: ineens slaat de vlam weer in de pan bij de groengelen en de trein komt weer in beweging.
In de 74e minuut is het weer Limon die na een fraaie driehoek centrum-linker flank-centrum de hoek voor het uitzoeken heeft. Hij is scherp vanavond en laat die arme doelman Vegter wederom geen kans.
Nadat Gilermo Pengel nog een keer voorlangs gevlogen was en de bal rakelings miste op een voorzet van ik meen Peter van Dongen, is dit meteen zijn laatste actie: hij wordt gewisseld voor Jermain Heldoorn.
Kort daarna is het Tarik Divarci die de bal van de hoek van het strafschopgebied diagonaal in de uiterste hoek plaatst met een lepe schuiver: 6-0.
Inmiddels krijg ik de tijd niet meer om de minuten te noteren en rest mij niet anders dan te vermelden dat Dennis Dinkgreve de 7-0 aan liet tekenen - nadat hij zelfs nog door Omar Limon(?) voor de voeten werd gelopen omdat beide spelers zo gretig waren te scoren.
Maar Dennis Dinkgreve heeft het mooiste voor het laatst bewaard: in de 86e minuut vuurt hij van zeker twintig, vijfentwintig meter een bal af. Een schot met zo’n smerige, slappe, geniepige, gluiperige boog, dat de bal onhoudbaar voor doelman Vegter in de goal verdwijnt. ’n Heerlijke goal! Daar slááp je op als voetballer!
Maar ook de goal van Tarik Divarci in de 87e minuut mag er zijn. Een puike voorzet van Jermain Heldoorn wordt door Tarik ‘met keeper en al’ in de goal geramd: de maximale score voor ons scorebord is bereikt: 9-0!

Niet ontevreden
Na afloop vang ik Dennis van der Steen even op in de gang naar de kleedkamers. Met “Dat was wel even slikken zeker, Dennis” tracht ik hem te verleiden tot wat uitspraken. Maar ook nu is Dennis een gentleman en valt zijn ploeg niet af: “Nee, ik ben niet teleurgesteld. We hebben dit opgevat als een trainingspartij om wat nieuwe zaken te proberen. Kijk, we kunnen ons hier ingraven en ons beperken tot tegenhouden, dan houden het hier misschien op vier nul of zo, maar daar schieten we niets mee op! Ik wilde dat die jongens ‘vooruit zouden verdedigen’, een nieuwe manier van voetballen. Ook heb ik wat nieuwe jongens geprobeerd en net als Huizen wat jongens met wat minder speelminuten in de benen eens aan de bak laten komen. We weten allemaal dat Huizen gewoon meer kwaliteit en ook meer budget heeft dan wij, wij spelen met alleen maar eigen jongens en ja, het werd dan wel een slachtpartij, maar daar hebben we als ploeg wel veel van geleerd!”
Uiteraard vraag ik hem ook naar zijn instap in het trainersvak. “Ik merkte na vorige seizoen dat ik wat anders wilde, aan iets anders toe was. Je merkt natuurlijk toch dat je niet meer helemaal datgene kan brengen dat je altijd gebracht hebt en dus moet je het moment voor zijn dat ánderen je gaan vertellen dat je beter kunt stoppen. Ik heb zelf onder hele goede trainers gewerkt en ik merkte dat ik me steeds meer met de trainer en de trainingen ging bemoeien. En dus heb ik de overstap naar het trainerschap gemaakt. En het gaat best wel lekker, ondanks dat we nu even onderuit zijn gegaan: vorig seizoen was deze ploeg net niet gedegradeerd en nu staan we aan kop met zes uit twee, dus er is zeker een stijgende lijn!”
Vanaf deze plek wens ik deze sympathieke trainer alle succes voor het komende seizoen!

Jamory Leysner
“Morgen heb ik koppijn van het peinzen – morgen heb ik een buisje aspirine nodig!” grapt hij als ik hem vraag ‘of hij nog wat gezien heeft’. Hij laat zijn kiezen echter niet trekken als ik hem heel vals vraag of hij nog spelers heeft gezien waar hij voor aanstaande zaterdag niet meer omheen kan. “Misschien, maar het is een prima groep en het zijn allemáál goede spelers! Ik kan er momenteel niet één aanwijzen in de selectie waar ik aanstaande zaterdag niet mee zou durven beginnen!”
Ik vis door door hem fijntjes te wijzen op het feit dat Omar Limon niet alleen een gretige wedstrijd speelde, maar tevens met zijn vier goals toch wel een fiks aandeel in de overwinning heeft gehad.
“Jazeker, hij is sterk en hij kán scoren! Maar we hebben drié geweldige spitsen!”
Tevreden over de wedstrijd is hij ook: “Hier speel je wedstrijden op dinsdag voor: scherp en om tot een hoger niveau te komen. Niet om de jongens alleen maar ‘bezig’ te houden. De mannen hebben zich uitstekend aan de opdrachten gehouden en hebben gedaan wat we van ze verwachtten.”
Als ik tegenwerp dat het na rust toch even op wat gezapig voetbal dreigde uit te lopen en ik Simons de grote aanjager wilde noemen, valt hij me bij: “Daar ben ik het wel mee eens. Maar dat was ook de opdracht waarmee ik Bryan het veld in stuurde. Ik zei: ze maken er een circus van, ga jij de boel eens even weer op scherp zetten! Maar ze hebben het dan uiteindelijk goed gedaan. De opdracht was vooral ook om geen genoegen te nemen met de ruststand en te gaan voor méér. Ik wil trouwens een heel groot compliment maken voor die mannen van Everstein! Ondanks dat ze afgedroogd werden, bléven ze gewoon voetballen en zijn niet gaan schoppen! Dat getuigt van een geweldige sportmentaliteit!”

Keuzes
Leysner gaf het zelf al aan: de keuzes zijn er na vanavond niet makkelijker op geworden. Enkele spelers rammelen nadrukkelijk aan de poort van de basisselectie. Het zal steeds moeilijker worden om met zwaarwegende argumenten te komen om te kiezen voor deze of die. De verschillen zijn op veel plekken écht marginaal en soms zal een besluit voor een bepaalde speler veeleer gestoeld zijn op instinct dan op argumenten. Ik wens de technische staf veel wijsheid voor de komende dagen…

P.S. Aramez
Ik heb nog wat goed te maken: in het verslag van afgelopen zaterdag heb ik abusievelijk Aramez Poepon en plek op de tribune toegedicht! Aramez zat echter gewoon op de bank en het was Omar Limon die ik op de tribune aantrof. Sorry Aramez! Ik zal mijn best doen jullie namen niet meer door elkaar te halen!

Ron Tuijnman
Ron apenstaartje rtpsoftware