Ook Huizens tweede serieuze oefenwedstrijd werd met een gelijkspel afgesloten: 1-1.
Met een schitterend genomen vrije schop krulde Arames Poepon de bal feilloos achter doelman Dirven van DWV.
Nog voor rust was het McDonald die na geschutter op het middenveld de bal achter de uitblinkende Brian Willemse wist te werken.
Na rust zagen we een op vele plaatsen gewijzigd Huizen in het veld verschijnen. In een wat rommelig verlopende tweede helft zagen de toeschouwers een groot aantal kansen, maar gescoord werd er niet meer.

Zomeravondvoetbal
Ook deze avond weer een serieuze krachtmeting voor ons vlaggenschip. Met DWV trof het een volwaardige tegenstander die net als Huizen zo snel mogelijk een rentree in de hoofdklasse wil gaan maken. waar Huizen in het verleden nog wel eens een derde klasser wilde uitnodigen lijkt deze trainer te kiezen voor minimaal gelijkwaardige opponenten.
Het rondootje van de reserves verraadt al dat trainer Leysner ook vanavond weer een beroep wil gaan doen op de breedte van de selectie, daarmee tevens aangevend dat de kaarten voor de elf basisplekken nog bepaald niet geschud zijn.
Zomeravondvoetbal met een laagstaand zonnetje dat niet alleen de toeschouwers op de tribune schele hoofdpijn bezorgde, maar zeker ook lastig voor de ploeg die hem tegen geeft. Huizen is in dit geval ‘het bokkie’ en mag met toegeknepen ogen het doel van de tegenstander bijkans op de tast zoeken.
Toch nog altijd een kleine honderd toeschouwers hadden de wedstrijd belangrijk genoeg gevonden om de gang naar de Wolfskamer te maken. Ook dat lijkt weer de goede kant op te gaan…

Positiespel
Huizen heeft de eerste helft het beste van het spel. Met verzorgd positiespel wordt tegenstander DWV met veel mensen achter de bal gedwongen. Het veld is echter wat ‘traag’ en ‘stroef’ en dat komt het snelle positiespel dat Huizen zo graag wil spelen niet ten goede.
Hoewel Huizen een optisch overwicht heeft, weet het niet of nauwelijks serieuze kansen te creëren. Daarentegen heeft DWV absoluut de beste kansen uit de weinige uitvallen die het weet te plaatsen.
Zo is er in de ca. 17e minuut een doorbraak via een snelle combinatie van de DWV nummer 8 De Jong door het midden. Doelman Brian Willemse - die vanavond tot een van de uitblinkers zou uitgroeien - weet zijn inzet echter heldhaftig te pareren.

Voorsprong
Na een minuut of twintig is het dan raak voor Huizen. Na een mooie crossbal op de opgekomen Bennie Honing ziet deze zijn voorzet in eerste instantie weggewerkt naar even buiten het strafschopgebied. Daar maakt de Amsterdamse defensie een overtreding en ondanks een luidkeels “rechts-rechts!” blèrende DWV-doelman Dirven krult Arames Poepon de bal met feilloze precisie langs de muur in het doel – rechts van de keeper inderdaad…
Opmerkelijk is wel, dat ondanks de aanwezigheid van notoire vrijetrappenspecialisten als Terry Bóné en Arno Splinter het uitgerekend deze jonge ex-A-junior was die deze trap voor zichzelf opeiste.

Gelijk
Huizen geeft weinig weg, maar toch blijft de defensie nog wat kwetsbaar ogen bij snelle combinaties. Nadat eerst Ervin Lee nog voor wat opschudding had gezorgd door een bal voor doelman Willemse weg te koppen, is het dan toch een dekkingsfoutje op het middenveld waardoor na een snelle combinatie tussen McDonald en Geel de eerstgenoemde Brian Willemse weet te passeren.

Kansen
Hoewel Huizen zoals gesteld verzorgd voetbal speelt, is het tempo wat te laag en weet het zichzelf eigenlijk geen doelrijpe kansen te creëren.
Na rust trekt het duo Jamory Leysner en Regillio Simons een blik wissels open en verschijnt er een totaal vernieuwd Huizen op de mat. Net als tegen AFC ’34 wordt het spel daar niet beter van en oogt het allemaal wat opportunistischer en rommeliger.
Maar kansen levert het wel op!
Met name de weer uiterst ijverig spelende Mitch van der Vlist bleek een continue plaag voor de Amsterdamse defensie. Had onze topscorer van het vorig seizoen het vizier wat meer op scherp gehad, dan had hij zeker een doelpunt of drie aan zi9jn totaal kunnen toevoegen, maar helaas had hij het geluk deze avond niet echt aan zijn zijde. Eerst wist hij in een kansrijpe situatie de bal niet lekker te raken, even later pikt hij de bal schitterend mooi uit de lucht om vervolgens een teenlengte tekort te komen om doeltreffend af te kunnen ronden.
Maar ook Garreth Jones ontbrak het deze avond aan scherpte: tot twee maal aan toe liet hij in kansrijke positie de kans verloren gaan. Eerst faalde hij oog in oog met doelman Dirven, even later handelde hij iets te traag om tot een schot te kunnen komen. Al met al hadden van der Vlist en Jones samen aan een handvol goede kansen niet genoeg om tot scoren te komen.
Maar ook DWV wist zich in de slotfase nog enkele goede kansen te creëren. Eerst redt Brian Willemse knap op de doorgebroken De Jong en even later trekt hij het virtuele punt voor Huizen over de streep als hij uitermate moedig een sprintduel met McDonald in zijn voordeel beslist en de bal daarmee centimeters voor de voeten van de behendige aanvaller weet weg te kapen.

Matig tevreden
Na het eindsignaal van de uitstekend leidende scheidsrechter Van Os stel ik Jamory Leysner de voor de hand liggende vraag of hij tevreden is. “ Nee, ik ben maar matig tevreden. We begonnen veel te tam, het was alsof er een deken over de ploeg hing, we oogden vermoeid.
De tweede helft ging het een stuk beter en wat me vooral plezier deed was dat het vooral de jonge jongens waren die het initiatief namen. Het veld was wat stroef en we hebben stevig getraind, maar dat mag geen excuus zijn voor het spel van de eerste helft…
De tweede helft speelden we goed in de discipline. Met vier spitsen en over het hele veld één-op-één, dat moet je als ploeg wel aandurven.”
Ook ben ik benieuwd wanneer we meer van de contouren zullen gaan zien van het team waarmee Leysner de competitie in wil gaan.
“Zaterdag hebben we dat toernooi n Amsterdam, dat gebruik ik nog om veel mensen speelminuten te geven. Ik wil alles winnen, dus wanneer we tegen Spakenburg voor de beker moeten, dan komen we echt wel in de opstelling in het veld waarvan we denken dat dát in eerste instantie de sterkste is. Spelers die daar naast vallen moeten daar professioneel mee omgaan. Natuurlijk zullen ze teleurgesteld zijn, maar dat moeten ze positief omzetten en laten zien dat ik niet om ze heen kan. Daarbij hebben we verschillende ervaren jongens in de ploeg die ook de reserves een hart onder de riem kunnen steken. Maar ik heb inderdaad een aantal hele moeilijke keuzes te maken. Maar goed: we hebben veel mensen maar daarmee ook veel mogelijkheden om in te spelen op de tegenstander: speel je ver van de goal van de tegenstander, dan hebben we daar spitsen voor en speel je constant in hun zestien, dan hebben we die ook in huis. Iedereen zal zijn beste beentje voor moeten zetten om in de basis te staan en dat kan elke week maar weer zo veranderen.”
Ook het optreden van Uitblinker Brian Willemse laat ik even de revue passeren.
“Tja, ook daar heb ik moeilijke keuzes te maken. Gijs Roelofsen is ook weer fit, maar het ontbreekt hem nog aan wedstrijdritme. En als ik dan inderdaad vandaag de rust zie waarmee deze jongen van achttien jaar het doel verdedigt, dan geldt ook voor Sieuwerd dat hij stevige concurrentie krijgt, maar dat is alleen maar goed, daar word je alleen maar scherper en beter van….”

Rasse schreden
De eerste wedstrijden die er om gáán komen snel naderbij. Eerst is er de bekerwedstrijd volgende week dinsdag. Dan is het nog een kleine drie weken voor de competitie van start gaat. Net als de technische staf kan ik nauwelijks wachten tot het zover is. Ook in deze oefenwedstrijd heb ik toch weer met plezier naar het spel van Huizen gekeken: het is fris, het is aanvallend en het oogt gewoon ‘leuk’.
Geweldig?
Nee, dat nog niet. Maar daar heeft Leysner dus nog drie weken voor…

Ron Tuijnman
ron apenstaartje rtpsoftware.nl