Met een regelmatige en rustig uitgespeelde 2-0 overwinning op het Naardense N.V.C. heeft Huizen zich geplaatst voor de volgende ronde van de Districtsbeker.
Met een verdiende tweede plek achter hoofdklasser Spakenburg heeft Huizen met het uitschakelen van zondag eersteklasser N.V.C. en zaterdageersteklasser VVZ de eerste doelstelling voor dit seizoen gehaald: plaatsing voor de volgende ronde van de districtsbeker.
Via een heerlijke goals van Mitch van der Vlist en Jermain Heldoorn in de eerste helft zette Huizen het voor zijn laatste kans strijdende N.V.C. op een onoverbrugbare 0-2 achterstand.

Na rust hoefde Huizen niet zo nodig meer en N.V.C. besefte dat het tegen dit Huizen geen drie keer meer zou gaan scoren. En dus - ondanks enkele goede mogelijkheden voor beide partijen - werd de rust- ook de eindstand…

Kunstgras en de lucht van massageolie
Een harde wind waait dwars over het derde veld waar N.V.C. deze bekerwedstrijd gepland heeft. Omgeven door nieuwe kunstgrasvelden die er schitterend bij liggen is dit zo ongeveer het laatste échte grasveld dat het Naardense N.V.C. rijk is. Een zorgelijke ontwikkeling in mijn ogen: ik zweer toch bij écht gras, hoe mooi en hoe fraai dat kunstgras er ook bij ligt. Hele volksstammen zijn inmiddels óm, en zweren bij dat immer bespeelbare kunstgras, maar voor mij persoonlijk gaat er niets boven een vers gemaaide grasvlakte. 
Toen ik na een ernstige blessure moest stoppen met voetbal had ik regelmatig een terugkerende droom dat ik door zo’n gang van de kleedkamers naar het veld loop, metalen noppen kletteren galmend op vloertegels, de geur van Sloans Linement (een sterk naar kamfer geurend smeermiddel om de spieren los te maken) prikkelend in de neus. Dan zwaaien de deuren open en stap ik een bedauwd, pas gemaaid veld op... 
O…, en dan, die geur van vers gemaaid gras…. 
Die geur wordt alleen geëvenaard door de geur van versgebakken brood. 
Wellicht dat dat iets met mijn hang naar een nostalgisch –‘n écht - voetbalveld te maken heeft. 
Maar goed, over naar de orde van de dag!
Een weerzien vandaag met Gilliam Hund die bij de Naarders een dominante rol op het middenveld zou vervullen vanmiddag. Maar ook met Jurgen Kok, die in verband met de komende competitiewedstrijd alvast even komt spioneren.
Tenslotte zal ik in de rust ook Henk van Meetelen onder de toeschouwers aantreffen. Goed om ook hem weer eens langs de lijn aan te treffen!

Opstelling
De opstelling verraadt enkele verrassingen. Zo heeft voor vandaag de van een langdurige blessure teruggekeerde Gijs Roelofsen de voorkeur in de goal gekregen. “We hadden Gijs nog niet zien keepen, maar we hoorden goede berichten van zijn optredens in het tweede. We hebben drie gelijkwaardige keepers, dus ik wilde Gijs vandaag eens zelf aan het werk zien in een wedstrijd,” zal Jamory Leysner me na afloop uitleggen.
Ook de naam van Gilermo Pengel is doorgehaald op het wedstrijdformulier. ‘Gily’ is ziek geworden en zit met een afgetrokken bekkie langs de kant te knokken tegen de griep.
Nadat ik stiekem een kratje probeer in te pikken om in ieder geval zittend te kunnen schrijven, word ik toch resoluut naar de zijlijn verwezen door Jamory Leysner.
Daar zie ik hoe beide ploegen wat afwachtend aan de wedstrijd beginnen. N.V.C. is de ploeg die moét, Huizen is de ploeg die kán voetballen omdat het aan één punt genoeg heeft om de volgende ronde te bereiken.
N.V.C. tracht dan ook druk te zetten, maar weet de eerste tien minuten daar geen voordeel uit te halen, ondanks een uitblinkende nummer 11 (Yama Hashemi) die een keer goed doorkomt maar de afgeslagen bal overgeschoten ziet worden.
Verder houdt Huizen de zaak verdedigend goed dicht en geeft weinig weg.

Voorsprong
Dan als uit het niets slaat als een duveltje uit een doosje Mitch van der Vlist toe: na een snelle combinatie schiet hij vanuit de draai de bal strak in het zijnet – aan de voor Huizen goede kant wel te verstaan… Een snoepie!
Slechts enkele minuten later lijkt Melvin de Groot deze voorsprong te gaan verdubbelen: op snelheid begint hij aan een rush die slechts door dapper ingrijpen van doelman Hazelaar van N.V.C gestuit kan worden.
Pas in de twintigste minuut weet N.V.C. weer eens iets terug te doen: het is weer Hashemi die na een slordige pass Dennis Kroonenburg zijn hielen laat zien. Hij passeert de uitgekomen Gijs Roelofsen en lijkt de hoek voor het uitkiezen te hebben. De terug gesnelde Hulsbos weet echter met een uiterste inspanning de bal nog uit de benedenhoek te tikken. N.V.C. laat hiermee een 100%-kans liggen. En dat is ook (een gebrek aan) kwaliteit.
Even later is het opnieuw Hashemi die er – na vermeend buitenspel - met een individuele actie tussenuit trekt en zich echt als een ware plaag voor de Huizer defensie begint te ontpoppen. Bij Huizen is men geïrriteerd en commentaar op de leiding doet de inderdaad wat warrig leidende arbiter besluiten om N.V.C. recht voor de goal van Huizen een vrije trap toe te kennen. Gilliam Hund ziet zijn kans op sportieve wraak schoon en posteert zich achter de bal. Zijn spetter vliegt echter centimeters aan de voor hem verkeerde kant van de paal. Wat zou hij die bal graag zo aan de andere kant van de paal hebben doen belanden!
Wat ik afgelopen dinsdag in de wedstrijd tegen VVZ zo node miste werd tegen N.V.C. gedemonstreerd door Bryan Simons: een formidabele sprint over de lengte van het veld, uitmondend in het strafschopgebied van N.V.C. Het was jammer dat het hakje van Jermain Heldoorn verkeerd uitpakte, want deze actie had bepaald een beter lot verdiend.
Wat ook een beter lot had verdiend, was de schitterende vrije trap van Arno Splinter. Gedragen door de straffe wind die dwars over het veld stond krulde hij de bal met zoveel gevoel in de doelmond, dat de toeschouwers de bal al vlak naast de paal de goal in zagen gaan. Het was zo’n akelige bal voor een keeper: die kan niet uitkomen omdat er nog teveel spelers tussen staan en als de bal dan uiteindelijk binnen zijn bereik komt is hij feitelijk al te laat. Het ziet er voor de doelman vreselijk lullig uit, maar ook profkeepers zien ze zo regelmatig achter zich in het net ploffen – je bent als doelwachter gewoon machteloos tegen dit soort ballen.
Maar de N.V.C. doelman kreeg hulp uit onverwachte hoek: ineens doemt daar zo ongeveer op de doellijn Bart Hulsbos op en deze pegelt de bal – voorwaar een onmogelijke prestatie – tegen de lat! 7,32 bij 2,44 meter aan gapend gat, maar Bart weet die bal van een meter afstand op een lat van een centimeter of tien te krijgen. Knap!
Kort daarna draait Splinter de bal - in wat een herhaling lijkt - weer voor, maar ziet nu zijn bal over de Naarder goal heen zeilen.
N.V.C. poogt verwoed het tij te keren, maar ook nu komt het niet verder dan een doorbraak van Danney van den Velde. Deze passeert met zijn schuiver de wat vroeg uit zijn doel gekomen Gijs Roelofsen maar ziet de bal tot zijn ontzetting de bal net naast hobbelen.
Ook een pegel met effect van Bart Hulsbos vliegt net naast en terwijl iedereen zich opmaakt voor de rust, laat Arno Splinter weer zo’n heerlijke pass los. Jermain Heldoorn weet deze op juiste waarde te schatten en schuift de bal beheerst langs doelman Hazelaar binnen: 0-2. Een goal die niet op een beter moment had kunnen komen voor Huizen.

De rust en hoe die te bewaren
Met een comfortabele 0-2 gaat Huizen naar de kleedkamers. Huizen is sterker, N.V.C. is niet ongevaarlijk, maar het zal zich realiseren dat het een helse klus zal gaan worden om tegen dit geconcentreerd spelende Huizen minimaal drie keer te scoren. Ondanks de sterk spelende Hund en de uitblinkende Hashemi lijkt Huizen gewoon méér kwaliteit in huis te hebben. Teveel om een dergelijke ommekeer in de wedstrijd toe te staan.
Na een patatje te hebben verorberd dat meer zout bevatte dan de pekel waarmee Rijkswaterstaat de complete A27 vorstvrij weet te maken, besluit ik de zon in de rug te nemen en vanachter het hek van het hockeyveld de tweede helft te volgen.
N.V.C. heeft toch de hoop nog niet opgegeven en zet meteen druk: Gijs Roelofsen moet zich dapper voor de voeten van N.V.C-aanvaller Jeroen Beerthuizen werpen na een goede combinatie met Danney van den Velde. Weer komt onze doelman als winnaar uit de strijd en komt N.V.C. dus niet tot scoren. Even later rommelt diezelfde Van Den Velde zich door de Huizer defensie. Doelman Roelofsen ligt al op de grond, maar weet toch met zijn voet de ingeschoten bal te keren.
En dan dooft langzaam het vertrouwen bij de Naarders 
Een fraaie combinatie van de drie H’s (Hulsbos, Honing, Heldoorn) illustreert Huizens surplus aan kwaliteit, maar kan helaas geen genade vinden in de ogen van de scheidsrechter.

Wissels
De licht aangeslagen Arno Splinter wordt na een goed uur voetbal vervangen door Peter van Dongen. Deze valt wat aanvankelijk onwennig in en biedt defensief te weinig tegenspel voor N.V.C. Met name wanneer Simons naar voren trok en Van Dongen zijn plek over moest nemen, werd Huizen kwetsbaar achterin. Gelukkig pakte Peter de zaken na een onwennig kwartiertje beter op, zodat ook dit zonder nadelige gevolgen bleef.
Ook Mitch van der Vlist moet licht aangeslagen het veld ruimen nadat hij stevig in de rug werd gelopen nadat hij er vandoor leek te gaan met een een verkeerde terugspeelbal. Met Van Kammen in zijn plek blijft Huizen echter rustig doorvoetballen en wordt de breedte van de selectie nog eens nadrukkelijk gedemonstreerd.

Alles of niets
Met nog een goed half uur te gaan gaat N.V.C.-trainer Jorg Smeets alles of niets spelen. Achterin laat hij zijn mannen één op één voetballen, hetgeen kansen zou moeten geven aan de snelle vleugelspitsen De Groot en Heldoorn. Toch levert dit niet direct veel kansen op en áls Huizen zich vandaag iets mag aanrekenen, dan is het dat het N.V.C. in deze periode niet meer pijn heeft gedaan. Behoudens twee ‘mogelijkheden’ (Van der Molen stuurt met een fraaie pass Van Dongen weg, deze bereikt Van Kammen, maar deze ziet geen kans zich te ontdoen twee verdedigers en wéér Van der Molen die deze keer Melvin de Groot bereikt die zijn schot echter gekraakt ziet) haalt Huizen geen voordeel uit deze situatie. En daar kon ook het inbrengen van Poepon voor Terry Bóné niets aan veranderen. 
Een koddig moment nog als doelman Roelofsen de bal terugkrijgt van Bart Hulsbos en besluit de bal over de N.V.C. aanvaller heen terug te spelen op Hulsbos. Deze is echter net uitgegleden, maar ziet tot zijn opluchting dat N.V.C verder niets met deze ‘kans’ aan weet te vangen.
Nadat de warrig optredende arbiter nog twee gele kaarten voor gefrustreerde N.V.C.-ers in petto had besluit onze leidsman dat het toch wel aardig toeven is op het Naarder sportpark en laat bijna een kwartier langer doorspelen. Maar al had hij tot volgende weekend door laten spelen, dan nog had N.V.C. er niet in geslaagd Huizen op de knieën te krijgen.

Tevreden
Geen hoogstaande wedstrijd, maar een zakelijk en geconcentreerd spelend Huizen dat een al even zakelijke overwinning behaalde op N.V.C.
Een tevreden Jamory Leysner dan ook na afloop: “Ja, ik ben tevreden. Alle spelers haalden een voldoende en we zijn in de volgende ronde van de beker. Daar ben ik blij mee en dat was ook een van de doelstellingen voor aanvang van het seizoen. Kijk, dat we niet ongeslagen zijn gebleven, dat is natuurlijk jammer, maar als je ziet dat we te twee keer verliezen van topamateurclubs en vooral ook de manier waaróp we verliezen, dan is dat excuseerbaar. In beide gevallen waren we niet de mindere, zijn we zeker niet weggespeeld en hebben we het ze nog knap lastig gemaakt. Vandaag waren we de eerste helft te onrustig als we niet in balbezit waren en brachten we onszelf met twee stomme terugspeelballen en door praten tegen de scheidsrechter nog bijna in de problemen De tweede helft stond dat beter. Met een Mitch in goeden doen (hij was wat aangeslagen) en een Melvin in topvorm hadden we ook de tweede helft er nog twee bij geprikt. Daarom heb ik Mitch ook vervangen door Van Kammen. Die viel erg goed in. Nee, we hebben zestig minuten van de wedstrijd gedomineerd en ik had vandaag geen moment het idee dat we nog in de problemen zouden komen.”
Dan lopen we de opstelling nog even langs:
“Roelofsen in de goal omdat we die ook weer eens in een echte wedstrijd aan het werk wilden zien, Lee was licht geblesseerd. Als het een competitiewedstrijd was geweest had hij kunnen spelen. Mitch dus een beetje aangeslagen, maar niets ernstigs. Ook Splinter heb ik er meer uit voorzorg uitgehaald. Hij had wel een tikkie gehad, maar we hebben een brede selectie dus ik hoef ook geen risico’s te nemen wat dat betreft. David Toxopeus heeft last van een kleine verrekking in zijn bovenbeen en Gilermo Pengel werd dus gewoon ziek…
Maar goed, we gaan gewoon verder de koker voor de volgende ronde in. Ik wil toch graag verder komen. Die beker is goed om schorsingen weg te werken en ook wedstrijden te spelen die ergens om gáán. Nu op naar de competitie!”

Het uur van de waarheid
Wat heeft Jurgen Kok vanmiddag opgestoken? Zonder David Toxopeus, Ervin Lee en Gilermo Pengel heeft hij één van de gezichten van Huizen gezien, maar wat is het ware gezicht van Huizen? Een goede voorbereiding – want zo mogen we het tot op heden toch wel noemen – geeft vertrouwen en stemt tot tevredenheid. Maar net zoals resultaten uit het verleden geen garanties geven voor de toekomst, zo zal Huizen toch gewoon met nul punten aan de eerste competitiewedstrijd gaan beginnen. Een competitie die uit zal moeten monden in promotie naar de hoofdklasse, een plek bij de eerste vier. Een cruciaal seizoen in het bestaan van de s.v. Huizen, want niet promoveren betekent feitelijk een degradatie, wéér een klasse verder verwijderd van het hoogste amateurniveau waar we toch zo graag weer naar terug willen.

Het uur van de waarheid komt nader. De eerste minuten van dat uur zullen a.s. zaterdag tegen Roda ’46 hun beslag krijgen…
Ik kijk er met spanning naar uit!

Ron Tuijnman
ron apenstaartje rtpsoftware.nl