Alkmaar is al bepaald niet naast de deur, maar als de halve A1 dan ook nog eens mudjevol staat, dan schiet het helemaal niet op. Ik arriveer dan ook maar net op tijd voor de aftrap op het fraaie Alkmaarse sportpark aan de Robonsbosweg. Geen tijd dan ook voor inleidende gesprekken. Ook geen klok op dit bijveld, zodat ik alle tijden slechts bij benadering kan weergeven. Ik ben eigenlijk nog steeds zoekende naar een stekkie waar ik de gelegenheid heb te schrijven en niet gehinderd wordt door lichtmasten die voor mijn neus staan, als ik vanuit mijn ooghoeken Mitch van der Vlist aangespeeld zie worden en met een beheerste schuiver al na een minuut of zes de scoren zie openen. Een lepe aanval over de flanken en afgerond op een manier die een goed spits betaamt.

 

Een goed begin is het halve werk, moet je maar denken. Huizen heeft een optisch overwicht en laat zeker de eerste minuten fraai combinatiespel zien. AFC heeft aanvankelijk weinig in de melk te brokkelen. Het schot dat vanaf het middenveld wordt gelanceerd lijkt dan ook verre van gevaarlijk. Sieuwerd Teerink staat inderdaad wat voor zijn goal, maar de bal lijkt bepaald onvoldoende hoogte en vaart mee te krijgen. Maar Sieuwerd is al op de weg terug naar zijn goal en lijkt de bal even uit het oog te verliezen. Vervolgens probeert hij een en ander te corrigeren met iets dat het midden houdt tussen de lambada en de vogeltjesdans, om vervolgens tot de ontdekking te moeten komen dat beide ongeschikt zijn voor het stoppen van een bal. Sieuwerd is uit zijn evenwicht en in een wanhoopspoging gaat hij nog gestrekt naar de bal, maar deze hobbelt toch via zijn handen in het verlaten doel.

Het blijft onze jonge doelman de eerste helft wat achtervolgen heb ik de indruk: een paar maal ziet hij er niet zeker uit bij een voorzet. Maar gelukkig zou een en ander zonder verder gevolgen blijven.

 

Huizen heeft een brede selectie. Tegen AFC ’34 startte Huizen zonder David Toxopeus (clinicweek in de States), Peter van Dongen (droeve familieomstandigheden). Maar ook mannen als Terry Bóné, Wouter vd Molen en Sebastiaan van Kammen begonnen vanaf de bank. Huizen oogde echter sterk en het werd duidelijk dat er heftige concurrentie is op nagenoeg alle posities. In de drinkpauze gaf Tarik Divarci aan niet helemaal fit te zijn. Een onwillige dijbeenspier naar het zich liet aanzien. Met Bóné voor Divarci en Melvin de Groot die vanaf de flank ging spelen, boette Huizen echter niet of nauwelijks in kracht in. Aan de andere kant was het Guilermo Pengel die weer enkele oogstrelende acties in huis had. Acties die echter helaas vaak zonder een doeltreffend vervolg bleven. Ook Bart Hulsbos greep de gelegenheid aan zich af en toe in de voorste gelederen te melden. Eenmaal leek hij zelfs aan de basis te staan van een Huizer voorsprong, maar zijn uitstekende pass werd helaas buitenspel gegeven door de arbiter.

 

AFC ’34 voelde dat het de onderliggende partij dreigde te worden en besloot een tandje bij te zetten. Helaas zette het dit tandje vooral op het fysieke vlak bij, zodat de wedstrijd bij vlagen een wat grimmig karakter kreeg. Met name spits Van der Vlist leek loslopend wild voor de Alkmaarse jagers. Huizen liet zich ook niet onbetuigd, maar leek toch de greep op de wedstrijd gaandeweg wat te verliezen.

Na kansen voor De groot (schot over na een goede uitbraak) en een hoogstandje van Mitch van der Vlist die de bal in één beweging controleerde en vanuit de draai de Alkmaarder keeper tot het nodige grabbelwerk dwong voor de bal weer in zijn handen caramboleerde.

AFC ’34 zag zijn beste kans verloren gaan toen Bart Hulsbos de bal van de lijn haalde nadat Ervin Lee op snelheid was geklopt en daarmee de Alkmaarse vleugelspits vrije doortocht had verleend.

 

Na rust gooien Leysner en Simons de boel rigoureus om en brengen een groot aantal wisselspelers in het veld. Dat ging ten koste van de precisie en Huizen trachtte met opportunistische lange ballen de Alkmaarders onder druk te houden. Deze komen echter meer en meer in de wedstrijd te zitten en zo ongeveer na een uur spelen nemen ze dan ook een voorsprong wanneer een combinatie door het midden een aanvaller vrij voor Teerink zet. Dapper weet onze doelman in eerste instantie nog redding te brengen, maar bij de tweede inzet is hij kansloos: 2-1.

Na de tweede drinkpauze wordt de al gewisselde Melvin de Groot opnieuw ingebracht. Onze rappe vleugelaanvaller bracht duidelijk meer agressie en venijn in de aanval. Het was dan ook een fraaie actie van hem die aan de basis van de gelijkmaker stond: na een snelle soloactie van De Groot trekt deze de bal strak voor. Nadat eerst Jermain Heldoorn over de bal heen had gemaaid, was het vervolgens Omar Limon die de bal strak inschoot.

 

“De kop is eraf!” geeft Jamory Leysner na afloop aan. “Deze wedstrijden zijn er vooral om ritme op te doen. We hebben goed positiespel laten zien en hoewel ik ons de eerste helft sterker vond, vind ik het toch een terechte uitslag.”

Als ik opmerk dat ik het fraaie combinatiespel van de eerste helft na rust een tijdlang heb gemist, pareert hij: “Ja, hun hebben vier wissels, wij hadden er negen! Dan moet je natuurlijk toch weer even zoeken en raken de automatismen een beetje zoek. Maar ik vond het gewoon belangrijk iedereen te laten spelen en ritme op te laten doen. Je zag ook dat de spelers die wél de hele wedstrijd speelden, aan het eind een beetje door hun hoeven gingen: we zijn nog niet klaar voor hele wedstrijden. Dinsdag tegen DWV laat ik weer zoveel mogelijk jongens spelen en gaan we gewoon weer doorwerken aan de zaken die vandaag nog niet goed gingen.”

Als ik hem vraag wat er in zijn optiek dan nog beter moet, antwoordt hij: “We geven nog teveel kansen weg. Zelfs zonder Hulsbos en Toxopeus moet dat beter, degelijker. We hebben enorm veel creativiteit in de ploeg en hebben ook heel veel kansen gecreëerd vandaag al in deze eerste wedstrijd, maar we moeten ook zakelijk verdedigend een tegenstander van ons af kunnen houden en daar ontbrak het vandaag toch nog een paar keer aan.”

 

Eenmaal terug in Huizen tref ik nog een gezellig samenzijn bij het clubhuis van een aantal mensen van de Huizer ‘harde kern’. Daar hoor ik ook het nare nieuws dat Wouter van Toor met stevig hersenletsel in het ziekenhuis is opgenomen na een ongelukkige val. Vanaf deze plek wil ik Wouter heel veel sterkte en een voorspoedig herstel toewensen!

 

Ron Tuijnman

Ron apenstaartje rtpsoftware.nl