Huizen heeft een uitstekende start gemaakt op het Amsterdamse Topamateurcup (het voormalige toernooi om de Metropoolcup).
Achtereenvolgens werden in drie wedstrijden van 2x25 minuten de vertegenwoordigende elftallen van DCG (1-0), Purmersteijn (2-1) en Omniworld (7-0!) aan de zegekar gebonden.
Een fraaie start van het toernooi waaraan Huizen zaterdag 22 augustus op de velden van A.F.C een passend vervolg zal trachten te geven.

En nu verder...

Na afloop toont trainer Leysner zich tevreden:”Er hebben weer veel mensen minuten gemaakt en de stijl zoals we willen spelen wordt nu steeds meer zichtbaar. De uitslagen vind ik op dit moment nog niet eens zo belangrijk – al wil ik een wedstrijd altijd winnen – als we maar de stappen voorwaarts maken in ons voetbal. Wat dat betreft kan ik na vandaag rustig zeggen dat we op schema liggen.”
Ik merk op, dat het dinsdag tegen Spakenburg voor de beker voor het eerst ook om 'knikkers' gaat. Heeft Leysner het gevoel dat hij er klaar voor is?
“Kijk, als je niet denkt dat je een kans maakt, moet je niet eens aan zo'n wedstrijd beginnen. Maar ook daar vind ik de uitslag niet het allerbelangrijkste: als we met drie punten van het veld stappen zou dat geweldig zijn, maar ook als we met lege handen van het veld stappen - maar wel met een goed gevoel omdat we goed partij hebben kunnen bieden en weer stappen voorwaarts hebben gemaakt in ons spel - ook dán ben ik tevreden. Ik heb Spakenburg nog niet geanalyseerd, maar ik denk dat we hoe dan ook moeten uitgaan van onze eigen kracht en speelwijze. Maar het is natuurlijk wel een aansprekende tegenstander waar we stevig voor aan de bak zullen moeten. Maar ik blijf bij mijn doelstelling dat we de hele voorbereiding ongeslagen proberen te blijven...”
Ook informeer ik even naar de geblesseerden: “Garreth Jones lijkt met gescheurde enkelbanden voorlopig uitgeschakeld, jammer, want hij was zich de laatste tijd goed aan het ontwikkelen. De spierblessures van Ervin Lee en Brian Simons lijken vooralsnog mee te vallen – die hebben we vooral uit voorzorg aan de kant gehouden. Brian gaf in de laatste wedstrijd al aan dat hij weer zou kunnen spelen, maar we wilden geen enkel risico nemen... “

Ron Tuijnman
Ron apenstaartje rtpsoftware.nl

Strand of voetbal

Het weer was van dien aard dat je toch wel heel even aan je geestelijke gezondheid gaat twijfelen wanneer je 's ochtends je vrouw uitzwaait om naar een zonnig strand te gaan en zelf de hele middag naar een bos zwetende kerels gaat zitten kijken. Maar ik kan u nu al verklappen dat het uiteindelijk toch de juiste keuze bleek voor deze middag, want het was bij vlagen puur genieten langs de lijn van het zonovergoten Amsterdamse Ookmeer-complex.
De toernooileiding had de wedstrijden van Huizen op het derde veld gepland. Echt gras, dat wel, maar ook een stevige wandeling vanaf de kleedkamers. Vandaar dat de shirts naar het veld worden meegenomen en er na de warming-up niet teruggelopen wordt naar de kleedkamers.
Goed om te zien dat David Toxopeus weer bij de groep was. Terug van een inspirerende trip naar de States waar hij een aantal voetbalclinics gegeven heeft is het plezierig om te constateren dat hij na de knieblessure (irritatie/verrekking aan de knieband) die hem tegen Ajax nog aan de kant hield nu volledig fit lijkt.

DCG

Gastheer DCG vormde de eerste tegenstander voor vandaag. Uiteraard willen de gastheren goed voor de dag komen, maar Huizen neemt toch van begin af aan het heft in handen en dringt de Amsterdammers met goed combinatiespel ver terug. Nadat Arno Splinter zijn schot nog ruim over zag gaan, was het ook Melvin de Groot die na een sterke actie zijn schot gestopt zag door de D.C.G. doelman.
De spaarzame uitvallen van D.C.G. bleken niet geheel zonder gevaar: bij een lange dieptebal weifelde doelman Sieuwerd Teerink even, hetgeen wel even de nodige verwarring stichtte, maar verder zonder gevolgen bleef.
Huizen drukt het overwicht maar niet in doelpunten uit, al werd D.C.G. daarbij wel geholpen door de wat warrig leidende scheidsrechter die tweemaal een Huizen goal in de weg stond: eenmaal toen Omar Limon en Melvin de Groot aan iets fraais bezig waren en later toen diezelfde Limon en De Groot weer betrokken waren bij een fraaie aanval waarbij ook Jermain Heldoorn niet onvermeld gelaten mag worden. Of de scheidsrechter er helemaal naast zat durf ik niet met de hand op mijn hart te beweren, daarvoor zit ik er zelfs in de herhaling op televisie nog te vaak naast, maar dat het enige 'verwondering' langs de lijn opwekte kan ik u verzekeren.
Na een aanslag op zijn benen te hebben overleefd schoot de Groot nog een bal in en fraaie volley in het zijnet.
Met een teleurstellende 0-0 op het niet aanwezige scorebord wisselden de ploegen van helft.

Ook na 'rust' presenteert Huizen zich als de dominante ploeg. Kansen voor Heldoorn (kopbal niet lekker op de kuif) en een heerlijk afstandschot van de goed op dreef zijnde Dennis Kronenburg dat door de D.C.G.-doelman bekwaam onder de lat vandaan werd gehaald.
D.C.G. liet twee kansjes onbenut bij een doorgeschoten voorzet waar de spits geen voet tegenaan wist te krijgen en bij een kopbal a la Bakhuys die niet lekker voor de Amsterdammers uitpakte.
Nadat ook Bart Hulsbos zijn schot van dichtbij door de sterk keepende Amsterdamse doelman gestopt zag leek Huizen zich al min of meer te verzoenen met de brilstand.
Dan neemt Trainer Leysner risico door verdediger Bart Hulsbos naar de kant te halen en Sebastiaan van Kammen als extra aanvaller in te brengen. En die tactiek heeft succes: de druk wordt steeds groter op het Amsterdamse doel en nadat een vrije schop in de mêlee in eerste instantie nog gemist lijkt te worden, haalt Omar Limon vernietigend uit en spat de bal via een verdediger in het dak van het doel.
Ben(ny) Honing zorgde in de slotfase nog even voor paniek door op een cruciaal moment uit te glijden en daarmee een D.C.G.-er een uitstekende kans te bieden, maar Huizen weet uiteindelijk toch betrekkelijk eenvoudig de eerste drie punten op het toernooiformulier te laten noteren.

Purmersteijn

Met alle spelers die nog geen speelminuten hadden gekregen in het veld gebracht, start er een nagenoeg compleet ander Huizen aan de tweede wedstrijd tegen Purmersteijn. Wat hetzelfde is gebleven is het fanatiek en gedreven coachende duo Leysner en Simons.
We zijn pas een minuut of drie onderweg als Mitch van der Vlist op een uitstekende pass van Arames Poepon laat zien dat hij het scoren nog niet verleerd is: eerst omspeelt hij de doelman en schuift de bal vervolgens vanuit een moeilijke hoek in het verlaten doel.
Even later stuurt Ervin Lee vleugelverdediger Brian Simons diep en deze ziet zijn fraaie lob tegen de basis van de paal eindigen. Huizen overvleugelt de Purmerendse ploeg volledig en het lijkt dan ook kwestie van tijd voor de groen-gelen verder afstand zullen gaan nemen.
Na een goed kwartier is dat dan ook zover en beleven we een van de hoogtepunten van deze middag als Van der Vlist de bal rand zestien op een schitterende manier controleert, van zijn man wegdraait en met een beheerst geplaatste bal de 2-0 laat aantekenen. Een doelpunt zoals je dat steevast genomineerd ziet in de compilaties voor het doelpunt van de week.
Met deze 2-0 voorsprong wordt er gewisseld en in de tweede helft laat Huizen de touwtjes wat vieren. Zo is Guilermo Pengel een momentje niet attent genoeg na goed voorbereidend werk van Sebastiaan van Kammen en Ervin Lee en even later leidt slordig balverlies van diezelfde Van Kammen tot een afstandschot dat tot opluchting van de Huizer aanhang over het doel van doelman Willemse zeilt.
Even later wordt Brian Willemse dan toch geklopt wanneer Bart Hulsbos op het middenveld klungelig balverlies lijdt. Sergio Keizersweerd verzilvert het kansje mede doordat doelman Willemse heel even aarzelt bij het uitkomen: 2-1.
Verder zal Purmersteijn niet komen en Huizen sluit hiermee ook de tweede wedstrijd winnend af.

Omniworld

Voor de wedstrijd een weerzien met een drietal ex-Huizenspelers: Nick vanEijsden – ooit een blauwe maandag bij Huizen actief - is neergestreken bij de Almeerders. Maar ook Serginho Neslo heeft bij de blauwen van Almere onderdak gevonden. Tenslotte ook een weerzien met Kevin Ooijers (zoon van en ook een seizoen in het groen-geel gespeeld). Met name Ooijers maakte deze wedstrijd een uitstekende indruk en was een van de weinigen die overeind bleef tegen de Huizer tsunami.
Een goed kwartier hield Omniworld stand tegen een ontketend Huizen. Nadat Hulsbos en Van Kammen nog respectievelijke een kopbal en een schot geen doel zagen treffen en doelman Teerink zich dapper voor een doorgebroken Almeerder had gestort, is het dan uit een corner dat Bart Hulsbos de bal tot in de verre hoek verlengt en de Almeerders het spreekwoordelijke vingertje uit de dijk trekken. Irritaties nemen de overhand binnen binnen de blauwe ploeg en Huizen dendert onverdroten voort op jacht naar méér...
De sterk spelende Dinkgreve zorgt vier minuten later voor de tweede treffer wanneer hij door de Almeerder defensie loopt alsof er geen verdediger te bekennen is. Kalm schuift hij de bal met veel gevoel langs de doelman.
Nog drie minuten later verzendt Arno Splinter een pass over veertig meter die me deed denken aan zijn beste tijd bij Ajax, waarna Arames Poepon doet wat een goed spits betaamt: scoren: 3-0.
Nadat de lat nog een doelpunt van Guilermo Pengel in de weg had gestaan en Sieuwerd Teerink met een goede redding de situatie meester blijft wanneer drie man vrij voor hem opduiken, wordt de tweede helft aangevangen.
Ook hier is weer Huizen de bovenliggende partij en Omniworld legt meer en meer het moede hoofd in de schoot. Met name Jermain Heldoorn kan aan de rechterflank letterlijk doen wat hij wil en lijkt bij vlagen wel twee keer zo snel te gaan als zijn directe tegenstander.
Dan vallen de doelpunten als rijpe appelen: Dennis Dinkgreve begint aan een rush over het middenveld en laat een kanonskogel los die via de binnenkant van de paal de 4-0 in de boeken brengt.
Jermain Heldoorn glijdt er weer langs alsof zijn tegenstander met zich met een looprek verplaatst. De noodrem komt er aan te pas en de scheidsrechter kent een terechte strafschop toe – zulks tot ernstig ongenoegen van de heftig geïrriteerde Neslo die zich het weerzien met zijn oude club wellicht heel anders zal hebben voorgesteld. Aangezien hij dit in woord en gebaar kenbaar maakt aan de scheidsrechter van dienst, wordt hij met een rode kaart uit zijn lijden verlost. De penalty wordt overigens door Mitch van der Vlist feilloos ingeschoten: 5-0.
En waar we eigenlijk al een heerlijke middag beleven, doet dan Arames Poepon nog een stevige duit in het zakje. Net als vorige week eist hij met de air van een veteraan de bal op als er een vrije schop genomen moet worden. En ook net als vorige week krult de bal weer feilloos om de muur. Via de paal en de keeper kaatst de bal tegen de touwen: 6-0.
Na afloop zou hij me in vertrouwen nemen: “Ja, vrije trappen gingen ook in de A-jeugd al aardig,, maar ik heb er nu ook de hele zomer op geoefend, ik raak ze nu vrij zeker...” Daarmee een bepaald een stevig understatement neerzettend.
En Huizen gaat maar door: Benny Honing gaat mee naar voren en neemt de bal ongenadig hard op zijn slof voor een goal waarvan het net op dat derde veld nu nog steeds een bult vertoont: 7-0.
Alom hilariteit wanneer tijdens een van de laatste stuiptrekkingen van Omniworld de bal snoeihard in de hoek geschoten wordt. Brian Willemse keert de bal met een even prachtige als katachtige reflex, waarop onze huiskomiek Bert Flierman droog opmerkt “...weer niet klem...”