In een wedstrijd met twee gezichten heeft Huizen wederom via een nipte overwinning een belangrijke stap weten te zetten in de race naar de hoofdklasse.
Op sportpark De Toekomst was Huizen de eerste helft de beter spelende partij, zonder dat het dit in doelrijpe kansen wist uit te drukken. De 0-0 was dan ook een voor de objectieve toeschouwer te billijken ruststand.
Na rust leek het of Huizen iets in de thee gekregen had, want het was niet meer vooruit te branden! Nadat de toeschouwers aanvankelijk nog hoopten op een tactische zet van Leysner, werd allengs duidelijk dat Huizen gewoon volkomen de greep op de wedstrijd had verloren.
De 1-0 voor Ajax was dan ook logisch: nadat doelman Roelofsen nog fraai de eerste inzet van De Bruijne had weten te keren, was hij echter kansloos op de rebound die hoog in het dak van het doel de voorsprong voor de Amsterdammers op het niet aanwezige scorebord zette.
Ook nadat trainer Leysner topscorer van der Vlist, smaakmaker Pengel en routinier Divarci binnen de lijnen had gebracht leek het er nog minuten lang op dat Ajax de voorsprong eenvoudig over het eindsignaal zou haan tillen.
Een bevlieging van Van der Vlist betekende via de onderkant van de lat echter de 1-1.
Huizen geloofde er ineens weer in en zette alles op alles. Deze instelling werd diep in blessuretijd beloond door een doelpunt van Bóné na vermeend buitenspel: 1-2. 

File
Ik arriveer net op tijd op de stampvolle parkeerplaats van sportpark De Toekomst. Ondanks een ruim bemeten planning hebben de verkeersregelaars van de Huizerdag - die mijn zaterdagse routine lelijk in de war schopte - en vijf kilometer file op de A1 mijn reserves lelijk op gesnoept. Wat toch ooit de wijsheid was om in plaats van twee permanente rijstroken één wisselstrook aan te leggen en die nog goeddeels dicht te houden, zal mij ten enenmale blijven ontgaan. Maar goed, geen tijd meer voor gesprekjes vooraf dus.

Tribune
Ajax heeft gemeend deze match te moeten laten spelen op een bijveld achter de kantine. Wel een kleine tribune, maar verder geen klok of scorebord te bekennen. Met name de klok vind ik toch wel een moeilijk te missen onderdeel aangezien ik steevast vergeet de begintijd te noteren om vervolgens de rest van de wedstrijd te moeten gokken naar de minuut waarin een ander plaats vindt. Daarbij zit je naast het koortsachtige neerpennen van de gebeurtenissen op het veld ook nog eens als een bezetene te rekenen welke minuut het zou moeten zijn – ongeveer…
Op de  tribune ook de geblesseerden Ervin Lee (nog steeds last van een onwillige spier) en Garrett Jones (al weer stevig op de weg terug, heeft donderdag al weer voorzichtig meegetraind). Maar ook de mannen die voor deze wedstrijd buiten de selectie zijn gevallen: Dennis Dinkgreve, Wouter van der Molen en Omar Limon.

Aanvalluh!
Huizen start gedreven en fel. Ajax mocht op het kunstgras aftrappen, maar de man die dacht de bal even weg te leggen kwam de middencirkel niet eens uit en werd fanatiek afgejaagd. Daar zou ook na een minuut of zes Huizens eerste kans uit voortkomen: Ajax uitblinker De Bruijne (een lange, maar begaafde middenvelder) werd fanatiek afgejaagd hetgeen tot een corner leidde. De inkomende Van Kammen raakt de bal wel, maar doelman Van der Kraan van Ajax weet de bal van de lijn te grabbelen.
Huizen zet fel druk en is in deze openingsfase voetballend de bovenliggende partij. Even later laat Jermain Heldoorn na een goede individuele actie een bal los die net te weinig ‘krul’ heeft om aan de goede kant van de paal te verdwijnen. We zien deze fase echter weinig echt ‘uitgespeelde’ kansen, en dat mag de ploeg zichzelf aanrekenen.
Ook Ajax liet zich bepaald niet onbetuigd en de toeschouwers zagen dan weliswaar geen hoogstaande wedstrijd, maar vermakelijk was het wel. Na een goed kwartiertje laat Matthew Renfurm een schot los waarna de instormende Sergio Cameron net te laat komt om de rebound af te ronden. Diezelfde Renfurm krijgt kort daarop zijn voet niet lekker tegen de bal in een goede scoringspositie en weer even later moet Ben Honing ten koste van een corner voorkomen dat Jimmy van Baarlen zijn snode plannen ten uitvoer kan leggen.
Na een half uur spelen laat Huizen weer van zich spreken in de Amsterdamse doelmond: de wat ongelukkig spelende De Groot laat een prima voorzet los die Jermain Heldoorn met de voet tracht binnen te werken waar een kopbal meer voor de hand had gelegen. In de daaropvolgende uitbraak schiet Ajax op haar beurt weer rakelings over, waarmee het amusementsgehalte van deze wedstrijd aardig getypeerd wordt.
Met nog een minuut of tien te gaan tot de rust doet doelman Gijs Roelofsen voor het eerst nadrukkelijk van zich spreken wanneer hij met een katachtige reactie een schot van Van Baarlen uit de hoek pakt. Op slag van rust heeft hij echter alle geluk van de wereld wanneer een strakke corner door alles en iedereen in de doelmond gemist wordt. In diezelfde minuut zet een prachtige splijtende pass Sebastian van Kammen alleen voor doelman Van der Kraan. Sebastian controleert de bal majestueus en lijkt de hoek voor het uitkiezen te hebben. De uit zijn goal stormende Van der Kraan blijkt echter een te grote klip voor onze jonge spits om te omzeilen en we zien tot onze ontzetting deze 100% kans verloren gaan.

Rust
En dus wordt deze niet hoogstaande, maar vermakelijke eerste helft afgesloten met de meest trieste stand die we in het voetbal kennen: 0 – 0.
In de overvolle kantine van Ajax spreek ik een aantal toeschouwers wier meningen over de wedstrijd uiteenliepen van ‘bagger!’ tot ‘leuke pot voetbal!’. Waar men het wel over eens was, was het feit dat Huizen het beste van het spel had gehad, maar dat de meeste kansen voor Ajax waren geweest. Ik heb ze dan ook op mijn kladblok eens even geturfd en kwam over deze eerste helft op zes kansen/mogelijkheden voor Ajax en drie voor Huizen – waarbij ik de kans voor Van Kammen eigenlijk wel dubbel had moeten tellen.

Twee gezichten
In de aanhef van dit verslag heb ik dit een wedstrijd met twee gezichten genoemd. Dat tweede gezicht zou na de rust tot enige verwarring op de tribune leiden: was deze afwachtende houding van Huizen een tactische vondst om Ajax uit de tent te lokken en meer ruimte te creëren? Alsof het gewoon een kwestie van tijd en uitspelen was tikte Huizen de bal achterin op zijn elfendertigst rond alsof de wedstrijd op punten voor balbezit te winnen was.
Naarmate de tweede helft vorderde werd steeds nadrukkelijker duidelijk dat dit onmogelijk een goede tactische vondst genoemd kon worden, want Huizen verloor alle grip op de wedstrijd en Ajax werd gevaarlijker en dreigender, hetgeen nadrukkelijk geïllustreerd werd door de uitbraak van Sergio Cameron die - net als Van Kammen voor rust – alleen op Roelofsen af mocht gaan. Cameron had de hoek voor het uitkiezen, maar Gijs Roelofsen kwam dapper zijn goal uit en plukte de bal gedecideerd van de voet van de rappe Ajax-aanvaller.
Nadat Melvin de Groot op een corner was komen invliegen en de bal probeerde te spelen met een lichaamsdeel dat daar pijnlijk ongeschikt voor is voltrekt zich dan na een klein uur het op dat moment onvermijdelijke: uit een corner krijgt De Bruijne een goede kopkans. Weer weet Roelofsen zich te onderscheiden door de bal uit de hoek weg te tikken, maar helaas belandt de bal weer voor de voeten van deze sterke middenvelder en deze keer laat hij Roelofsen kansloos met een bal snoeihard in het dak van de goal.
Na afloop zou Leysner zijn wrevel uitspreken over het feit dat zeven (ik heb ze niet geteld) verdedigers staan toe te kijken hoe één aanvaller de bal binnen werkt, maar hoe het ook zei: de op dat moment toch wel terechte 1-0 staat in de boeken.

Wissels
Nadat Roelofsen nog een keer handelend heeft moeten optreden en ook de paal voor Huizen een keer redding bracht, brengt Leysner Pengel voor Melvin de Groot. Deze geeft meteen zijn visitekaartje af en stuurt een half elftal Ajacieden het bos in met een wervelende actie die alleen met grof geweld af te stoppen bleek.
Het zette de toon voor de rest van de wedstrijd. Tot op dat moment had de gedecideerd fluitende scheidsrechter Willems één gele kaart nodig gehad, maar inclusief de gele kaart voor de smerige overtreding op Pengel zouden er nog vijf volgen. De wedstrijd werd er bepaald niet vriendelijker op en de Amsterdammers verloren alle gevoel voor redelijkheid uit het oog. Zo zagen we op een gegeven moment een Ajacied geblesseerd blijven liggen terwijl zijn eigen team een vrije trap snel nam. Toen dat niet gunstig voor de Amsterdammers uitpakte wilden ze vervolgens dat Huizen de bal dan maar uit zou spelen. Toen Huizen dat weigerde en uiteindelijk balverlies leed, speelde een Ajax-verdediger de bal knullig over de zijlijn om het met een stalen gezicht te doen voorkomen alsof hij de bal bewust over de lijn had gespeeld om blessurebehandeling mogelijk te maken. Toen Huizen vervolgens de inworp niet aan Ajax terug wilde geven, stond weer half Amsterdam op zijn achterste benen.
Ajax ging zich meer en meer met dit soort randverschijnselen bezig houden en verloor op hun beurt de grip op de wedstrijd, want tot op dat moment had Ajax geen moment de indruk gewekt deze voorsprong nog uit handen te zullen geven tegen het onmachtig opererende Huizen.
Met Van der Vlist voor Van Kammen en Divarci voor Heldoorn speelde Leysner al zijn troeven uit. Met nog een klein kwartiertje op de klok is ‘alles of niets’ het motto waar Huizen voor gaat.
Met nog slechts luttele minuten te gaan bewijst invaller Van der Vlist het ongelijk van zijn trainer op de enige goede manier: vanuit de draai laat hij een spetter los die via de onderkant van de lat en de grond in het dak van het doel ketst: 1-1!
Waar velen verwachtten dat Huizen het ene punt zou gaan koesteren als ware het manna uit de hemel, rechtte Huizen opnieuw de rug en kiest het rücksichtslos de aanval. Ajax krijgt daardoor opnieuw een goede kans via Renfurm, maar deze ziet zijn schot prima gekeerd door de vuisten van de uitblinkende Gijs Roelofsen.
Dan breekt Huizen weer uit en loopt er iemand buitenspel tijdens een fraaie combinatie die door Gilermo Pengel keurig wordt afgerond. Later vernam ik van toeschouwers dat er hier een glaszuivere goal werd afgekeurd. Een van de weinige foutjes dus van scheidsrechter Willems.
In wat de Engelsen zo fraai ‘The dying seconds’  noemen, breekt Huizen opnieuw door via Divarci, Van der Vlist en Terry Bóné. Deze laatste schuift de bal van dichtbij in de goal en voorkomt daarmee dat Huizen al in zijn tweede wedstrijd puntverlies lijdt. Alles dat rood-wit een warm hart toedroeg stond echter op zijn achterste benen want ook hier werd weer door de clubgrensrechter geappelleerd voor buitenspel, deze keer terecht volgens enkele getuigen. Maar goed: opgeteld bij de onterecht afgekeurde goal maakte het per saldo voor de einduitslag niets uit.
Zuur voor de Amsterdammers was het echter wel. Maar ook hier geldt: ieder krijgt wat hem toekomt. Als Ajax gewoon zijn eigen spel had blijven spelen in plaats van via tijdrekken en veelvuldig mekkeren te trachten de wedstrijd op slot te gooien, dan hadden ze in ieder geval een punt over de eindstreep kunnen trekken.
Boontje – loontje…

Punten
Trainer Leysner bleek na afloop vooral blij met de drie punten: “Op basis van de eerste helft vond ik dat we de overwinning verdienden, al geef ik meteen toe dat de objectieve toeschouwer een gelijkspel wellicht een meer terechte uitslag had gevonden. Op basis van de kansen had Ajax een punt verdiend.”
Uiteraard vraag ik hem naar de ommekeer na de rust. Hadden ze iets in de thee gedaan of was het toch een tactische ‘vondst’.
“Nee,” lacht Leysner zuur. “Wat we de eerste helft zo goed deden – het agressief afjagen – dat lieten we na rust zo nadrukkelijk na. Er was veel minder agressie in balbezit van de tegenstander, de druk naar voren viel weg en we gingen onnodig de lange bal hanteren. Maar ook over de eerste helft ben ik niet helemaal tevreden. Als je 80% balbezit hebt, dan moet je zoveel kansen creëren dat je met rust gewoon met twee, drie nul voorstaat.
Ik moet wel mijn complimenten maken aan de groep die gewoon voor de overwinning bléven gaan, ook na de lucky goal van goudhaantje Mitch van der Vlist. Wij konden vandaag wat Ajax niet kon: extra stootkracht inbrengen! Maar geloof me: hier gaan nog veel ploegen punten verspelen op dit kunstgras. Wij hebben de mazzel dat we de hele week op kunstgras hebben kunnen trainen, maar veel ploegen hebben dat voordeel niet…”
Na afloop loop ik met Mitch ‘Goudhaantje’ Van der Vlist van het veld af en vraag hem of hij begrip had voor de keuze van de trainer om hem op de bank te laten beginnen.
“Jazeker! Dat is gewoon een keuze die de trainer moet maken. Vorige week speelde Sebastian gewoon net wat beter, dus de keuze van de trainer was gewoon terecht – dan had ik vorige week maar beter moeten spelen…”
Wat een heerlijke onbevangen reactie in een tijd waarin gezwollen ego’s zo vaak overal de schuld zoeken, behalve bij zichzelf! Het typeert de mens achter deze speler!

Hoe nu verder?
Leysner: “Volgende week gaan we gewoon weer voor die drie punten! We kennen VVZ inmiddels en weten dat we ze in principe zouden moeten kunnen hebben. Maar we moeten die ploeg ook zeker weer niet gaan onderschatten: ze zijn net gepromoveerd en kunnen lekker vrijuit voetballen. Dinsdag spelen we met een geheel ander elftal een oefenwedstrijd om de jongens die vandaag niet aan voetballen toe zijn gekomen in hun wedstrijdritme te houden.”
Als ik opmerk, dat het tevreden houden van de bank- en tribunezitters wellicht de grootste uitdaging voor dit seizoen zal gaan vormen, antwoordt hij: “Je bent een kanjer als je nu goed met je teleurstelling om kunt gaan. Het zijn niet je teamgenoten die je niet opstellen, het is mijn, onze, keuze. Je mag dan ook nooit je teamgenoten de dupe laten worden van je teleurstelling. En ik kan het niet vaak genoeg herhalen: we gaan nog iedereen keihard nodig hebben. Let op mijn woorden!
We moeten de rust in en vooral buiten het team bewaren. Ik hoop dat we de rust en de gelegenheid krijgen onze doelstelling te gaan halen…”

Conclusies
Tja, we staan dan wel nadrukkelijk in de kop van het linkerrijtje met de volle winst uit twee wedstrijden. Eigenlijk is het seizoen nog te pril om hier al conclusies aan te verbinden. Toch wil ik er hier een paar proberen te trekken: - Het sambavoetbal dat we in de voorbereiding een aantal keren hebben mogen aanschouwen hebben we in de competitie nog niet gezien.
- Huizen heeft het toch moeilijk als het het spel voorin moet maken. We missen een ‘breekijzer’.
- Huizen geeft te makkelijk goals weg. Hoewel we op zich niet vele kansen weggeven, blijven we toch kwetsbaar.
- De brede selectie heeft het voordeel dat er bij blessures en schorsingen eenvoudig andere poppetjes op de opengevallen plekken kunnen worden ingezet die niet of nauwelijks onderdoen voor hun voorgangers. Om de bank- en tribunezitters tevreden te houden zal bij tegenvallende resultaten bepaald geen sinecure worden voor de technische staf.
- Al met al resulteerde dit in twee overwinningen waarbij de factor ‘geluk’ een stevige vinger in de pap had. Huizen mag het zich aanrekenen dat het niet sneller afstand neemt en een tweede helft tot een formaliteit maakt.
- Huizen heeft absoluut de wil om te winnen. Ook ‘Duitse’ overwinningen tellen voor drie punten en door de winnaarsmentaliteit dwingt Huizen deze overwinningen zelf af.

Zorgen
Maar dat het allemaal zo op het nippertje moest gaan, dat baart me wel zorgen, moet ik u eerlijk bekennen. Als Huizen op deze manier de drie punten blijft binnenharken zal je mij verder niet horen, maar dan declareer ik aan het eind van het seizoen wel een doosje valium voor de zenuwslopende manier waarop.
Volgende week staat VVZ op de rol. In de beker hebben we deze ploeg netjes opzij gezet. Maar resultaten uit het verleden geven geen garanties voor de toekomst. Huizen zal dan ook de mouwen stevig op moeten stropen om de Soesters ten tweeden male aan de zegekar te kunnen binden. Voorwaar geen gelopen koers op basis van hetgeen ik tegen Ajax heb mogen aanschouwen.
Ondanks de zorgen blijf ik volhouden: het is weer fijn langs de lijn! Het spontane applaus dat de jongens ten deel viel toen ze bij Ajax van het veld stapten ondersteunt dat gevoel…

Ron Tuijnman
ron apenstaartje rtpsoftware.nl

P.S. Ik krijg gemiddeld een honderd tot twee honderd penisvergrotingen, nep-rolexen, autoverzekeringen en universiteitsdiploma’s aangeboden via spamberichten. Vandaar dat ik mijn mailontvanger zo heb ingesteld dat alleen berichten van mensen die ik ken in mijn postvak IN terecht komen. De rest gaat meteen door naar Verwijderde Items en deze map kijk ik slechts vluchtig door voor ik hem leeggooi. Zo is het mij blijkbaar al twee keer gebeurd dat ik een reactie (die ik zeer op prijs stel) ongelezen met de spam heb weggegooid.
Mocht u willen reageren, zet dan alsjeblieft “s.v. Huizen” in het onderwerp, dat zal zeker mijn aandacht trekken. En mocht ik desondanks uw mail niet beantwoorden, schroom dan niet om me daar even op te attenderen!

Ajax – s.v. Huizen 1-2 (0-0)
58. 1-0: De Bruijne
88. 1-1: Van der Vlist
90+2. 1-2: Bóné

Opstelling Huizen: Roelofsen, Toxopeus, Hulsbos, Simons, Van Kammen (72. Van der Vlist), Bóné, Heldoorn (72. Divarci), Kroonenburg, De Groot (67. Pengel), Honing, Splinter.