Na twee wedstrijden op de valreep de overwinning binnen te hebben gesleept, kreeg Huizen vandaag met een doffe dreun de deksel op de neus. Ondanks een overwegend sterker voetballend Huizen – zeker de eerste helft – en een hele vroege goal van Tarik Divarci, kon Huizen zelfs nadat Divarci er na rust 2-0 van maakte deze keer de overwinning niet veiligstellen.
Nadat bij een snelle uitval Max van Wakeren de wat ver voor zijn doel opgestelde Roelofsen verschalkte en daarmee VVZ weer in de wedstrijd hielp, was het het slim spelende VVZ dat via twee doelpunten van Gijs Schaap de rollen omkeerde. Een wanhoopsoffensief ten spijt wist Huizen dit tij niet meer te keren.

Opstelling
Ik ben blij dat ik er geen verstand van heb! Met de opstelling voor me tracht ik in te schatten hoe Huizen vandaag de strijd tegen VVZ aan zal gaan. Ik kom er niet uit, althans: ik kom een verdediger tekort en kan geen diepste spits vinden in de lijst met namen die ik voor me heb. Sebastian van Kammen vind ik meer een ‘komende’ dan een diepste spits. Ik. Zet dan ook in eerste instantie middenvelder Poepon in de spits en snap er dan nog minder van. Ik ben dan ook heel benieuwd hoe Leysner dit op het veld zal gaan invullen. Melvin de Groot en Benny Honing zijn vanwege tactische overwegingen naar de tribune verbannen. Ervin Lee is nog niet fit, net als de nog immer herstellende Garreth Jones, overigens.
 

Flitsende start
Leysner opent met een ‘kaatsende’ van Kammen die de opkomende mensen (Bóné, Heldoorn, Divarci, Poepon) moet bedienen, met daarachter Splinter en Kroonenburg als controlerende middenvelders. Drie verdedigers slechts tegen het niet al te hoog aangeslagen VVZ. Een gedurfd aanvallende opstelling, dus met in feite vijf aanvallend ingestelde spelers. Gelet op het moeizame verloop van de voorgaande wedstrijden waarin Huizen nadrukkelijk verzuimde afstand te nemen van de tegenstanders op zich geen onlogische gedachte dus. En Leysner lijkt aanvankelijk het gelijk aan zijn zijde te krijgen: al na twee minuten draait Huizen VVZ met een combinatie over verschillende schijven dol en plaatst Tarik Divarci met een diagonale schuiver de bal achter VVZ doelman Eman: 1-0 – en dat dus al na twee minuten. We gaan er nog maar eens goed voor zitten.

Vervolg
Huizen domineert het eerste kwartier nadrukkelijk. VVZ heeft helemaal niets in te brengen en weet alleen via Hidde Reitsma iets te ondernemen dat als verontrustend ervaren kon worden.
Maar ook Huizen laat het verontrustend na om iets met dat overwicht te doen. Het combineert fraai, maar vaak in de breedte. Mensen worden vooral in de voeten in plaats van in de loop aangespeeld, waardoor het balletje breed en terug vaak tot standaard lijkt te zijn verheven. Een slap schot in de dertiende minuut van Poepon na een goede actie van Van Kammen is behoudens de goal het enige wapenfeit waar Huizen dat eerste kwartier mee voor de dag weet te komen.
Via een goede combinatie door het midden breekt VVZ in de zestiende minuut beangstigend makkelijk door de Huizer defensie en doemt dreigend op voor de goal van Roelofsen. Maar Huizen komt deze aanval zonder verdere averij door.
Na een goed half uur laat de mee opgekomen Hulsbos een kopbal via de grond los die oogverblindend mooi vlak naast de paal lijkt te verdwijnen, maar helaas voor alles met een groengeel hart doemt daar stijlvol de zwevende Eman op die de bal bekwaam naast de paal werkt. Kort daarop oogt VVZ weer gevaarlijk wanneer Rick de Koning de bal strak voorzet en Gijs Schaap de bal op het nippertje aan zich voorbij ziet gaan.
Nadat ook Bóné voorlangs had geschoten na een lange periode van snel balbezit kruipt Huizen even door het oog van de naald als De Koning de bal voor het inkoppen heeft, maar geen kracht achter zijn kopbal weet te leggen.

Rust
En zo gaat Huizen weer met een schamele, broze en onrustige minimale voorsprong de rust in. Het creëert het toch te weinig doelrijpe kansen uit veelvuldig balbezit en het veldoverwicht. Het houdt daarmee de VVZ-hoop levend dat er hier wat te halen valt, want ondanks dat ook VVZ weinig 100% kansen weet te creëren, blijft het dreigend. En een ongelukkige goal ligt er maar zo in, natuurlijk.
Ik verwacht ook dat Leysner in de rust zal gaan ingrijpen door bijvoorbeeld de dinsdag nog zo goed op dreef zijnde Limon in te brengen - of uiteraard ‘goudhaantje’ Van der Vlist…

Schiettent
Maar niets van dat al: Huizen komt ongewijzigd uit de kleedkamer en ook VVZ heeft blijkbaar voldoende vertrouwen in een goede afloop dat het met dezelfde elf het veld weer opstapt.
En weer lijkt Leysner het gelijk aan zijn zijde te hebben: we zijn goed en wel drie minuten onderweg als er een ware schiettent ontstaat voor de goal van VVZ. Ik denk dat alle vijf de aanvallende spelers wel een doelpoging waagden in die achtenveertigste minuut. Van materiaalman Bert Kos vernam ik na afloop dat één van die pogingen inderdaad over de doellijn geweest was, maar helaas had de verder uitstekend fluitende scheidsrechter Van der Roest niet de beschikking over extra mensen achter de doelen om te constateren dat de bal geheel en al over de lijn was geweest. Ik kan het hem – gelet op de hectiek van het moment – niet euvel duiden.

Afstand
Dan neemt Huizen in de 53e minuut toch verder afstand van VZ: Uit een voorzet van Terry Bóné kopt Jermain Heldoorn al bijna raak, maar ziet zijn inzet gekeerd. De afketsende bal wordt echter opgepikt door Tarik Divarci die de bal hoog in het dak van het doel jaagt: 2-0!
Eindelijk een voorsprong om op verder te kunnen bouwen! Gelet op het beeld van de wedstrijd leek Huizen zich met deze marge van twee goals in veilige haven te hebben gemanoeuvreerd.
Maar schijn bedriegt: twee minuten later is de marge al weer geslonken tot één schamel doelpuntje als een simpele bal recht door het midden Max van Wakeren bereikt. Deze verlengt de bal eenvoudig en tot grote Huizer ontzetting zien we de bal van grote afstand met een lepe pisboog over de ver uitgekomen Gijs Roelofsen in de goal verdwijnen: 2-1.
Nadat Huizen uit een combinatie tussen Van Kammen en Heldoorn ook een kopbal van deze laatste de kracht had zien missen om de marge weer te vergroten, besluit Leysner in te grijpen en brengt hij Wouter van der Molen voor Aramez Poepon. Wouter is amper in het veld of hij moet zich helemaal aan de andere kant van het veld tegen de boomlange Gijs Schaap nestelen bij een lange voorzet van VVZ. Diens kopbal valt met een sierlijke boog over doelman Roelofsen in de uiterste hoek: 2-2.

Gifbeker
Maar de gifbeker is nog niet leeg voor het ontredderde Huizen. Krampachtig zoekt het de aanval in een poging de score weer te laten kantelen. Divarci zet voor, maar Heldoorn krijgt er geen voet tegen aan en meteen slaat het noodlot toe:weer een aanval recht door het midden, en weer is het Gijs Schaap die leep de bal langs de wederom ver uitgekomen Roelofsen schuift. Tot afgrijzen van het Huizer publiek hobbelt de bal ongehinderd de laatste vijftien meter naar de doellijn om tenslotte de 2-3 op het scorebord te zetten.
Met nog een goed kwartier te gaan komen Van der Vlist en Pengel de gelederen versterken. Huizen gaat weer alles of niets spelen in de hoop op een derde wondertje op rij. Maar nu gaat de zo zorgvuldig uitgedachte speelwijze van Leysner tegen ons werken: de spelers lijken zich niet meer te kunnen vinden in hun nieuwe tactische rol en opportunistisch proberen ze er het beste maar van te maken. De nieuwelingen kunnen deze keer het verschil niet maken. Van der Vlist schiet nog wel een keer op aangeven van Hulsbos vanuit een volley in de draai over de kruising, maar tot verder wapenfeiten komt het niet meer en de klok tikt genadeloos naar het einde van deze wedstrijd. Sterker nog: Huizen mag nog van geluk spreken dat doelman Roelofsen kort voor het einde op zijn post was bij een uitbraak van VVZ waarbij Rick de Koning een hard schot gestopt zag door onze doelman.

Opportunisme
“Het opportunisme van VVZ werd beloond,” verklaart Leysner na afloop. “We hebben deze wedstrijd door kinderlijk verdedigen weggegeven. De eerste, tweede én de derde goal mogen nooit vallen! We waren vandaag defensief minder volwassen dan we gedacht hadden. Als je tegen VVZ in een thuiswedstrijd op 2-0 voorsprong komt, dan mag je dat nooit meer weggeven.”
Als ik het wedstrijdverloop nog even met hem doorneem concludeert hij: ”We hebben gewoon veel te weinig kansen gecreëerd uit ons goede veldspel. Dominant voetbal moet ook tot kansen leiden, anders heeft het geen enkele zin. Op basis van het veldspel hadden we met rust al met een nulletje of drie voor moeten staan en daar leek het na die snelle opening ook op af te gaan. Maar dat gebeurt dan niet en ik bracht Van der Molen om met een vierde verdediger wat meer zekerheid in te brengen bij die 2-1. Het is dan wel heel erg zuur dat hij niet voldoende meespringt met Schaap, maar daarvóór is het eigenlijk al fout gegaan: ik wissel alleen als we in balbezit zijn, maar die inworp werd zomaar weggegeven en daar komt die lange voorzet uit. Dat mag natuurlijk nooit, maar het gebeurt toch. Er werden vandaag wel vaker een aantal basiszaken vergeten!
Uithuilen?
Nee, nadenken hoe we van deze fouten kunnen leren! Nadenken hoe we dit in de toekomst kunnen voorkomen. De belangrijkste wedstrijd is de match na een verloren pot! Ik hoop alleen maar dat we hier weer van zullen leren en deze fouten een volgende wedstrijd niet meer zullen maken. Het jammere is dat je nu dus weer een topper zult moeten verslaan om dit slechte resultaat weer te compenseren. Je wordt tegen de kleintjes (met alle respect voor VVZ) kampioen…”
Na afloop zit ik heel vals die arme Wouter van der Molen nog even te zieken: “Wat dacht je: ik laat hem nog één keer koppen?” Hij kan het niet echt waarderen en legt met een zuur gezicht uit: “Ik kwam er net in en kwam helemaal van de andere kant, iedereen zei ‘loop door, loop door’ en zo kwam ik bij die Schaap terecht. Maar voor ik goed en wel stond kwam die bal al en was ik er nog niet klaar voor…”
De vraag blijft natuurlijk of Schaap wel door Van der Molen opgepakt moest worden. Een man van die lengte verdient een verdedigende kopspecialist als mandekker. Normaliter heb je als defensie even de tijd om de zaak te organiseren, maar zoals trainer Leysner al aangaf leden we te snel balverlies waardoor we voor een voldongen feit kwamen te staan.

Achteraf
Met deze gevoelige nederlaag heeft ons vlaggenschip stevige averij opgelopen op de koers naar promotie. Hoewel er na drie speelronden al geen enkele ploeg meer zonder verliespunten is, duikelt Huizen hiermee naar een vijfde plek die net buiten de prijzen zou vallen. En dat terwijl we met een overwinning dus gewoon eenzaam aan kop hadden kunnen staan. Zo dicht staat dat bij elkaar. Dat is dus heel zuur en de kritiek was dan ook niet van de lucht na afloop. Leysner bleef er redelijk stoïcijns onder, al trok hij zich op punten de kritiek wel aan. “Ja, ik hoor na afloop natuurlijk wel het gemor langs de kant, de roep om wissels, maar áchteraf is het altijd makkelijk praten. Schotland – Nederland was een drama van een wedstrijd, maar je wint hem gelukkig en dus hoor je niemand er meer over.”
En daar heeft Leysner gelijk in, denk ik. Achteraf weet iedereen wel wat we hádden moeten doen, maar als de wedstrijd in een kwartier tijd omslaat zonder dat er wezenlijk iets aan het spelbeeld verandert, dan kan ik me voorstellen dat je daar als trainer ook door verrast wordt.
Wat echter wel blijft is discussie rond zijn tactische aanpak. Deze werd - naar ik in de wandelgangen vernam - niet ‘breed gedragen’ om het zo maar te noemen. En ik moet bekennen, dat ik óók één van de criticasters ben, al ben ik daarin wellicht niet zo zwart-wit als sommige anderen.
Op zich is de gedachtegang achter de tactiek niet zo vreemd: heb je tegen een counterploeg als VVZ wel vier verdedigers nodig? Is het een vreemde gedachte om een kaatsende spits op te stellen in plaats van de scorende spits als je daarmee vier aanvallende middenvelders tot scoren denkt te kunnen krijgen? Is het een vreemde tactiek als je daarmee met dominant voetbal uitloopt tot een regelmatige 2-0 voorspong?
Nee!
Maar net zoals de winnende coach altijd gelijk heeft, is de verliezende coach altijd de pispaal waar het zijn tactiek, wissels, aanpak en zo meer betreft.
Ik concludeerde na Ajax al dat we weliswaar niet veel weggeven, achterin, maar dat de kansen die we weggeven wel meteen tot tegendoelpunten leiden. Ondanks de nodige routine achterin wordt er af en toe toch kinderlijk verdedigd. We hebben nu in drie wedstrijden nog niet één keer de nul weten te houden en hebben met vijf tegentreffers de op drie na meest gepasseerde defensie. Maar Cruijff stelde ooit al eens, dat tegendoelpunten geen probleem zijn, zolang je er altijd maar ééntje meer maakt dan je tegenstander. Tot VVZ was Huizen daar altijd wonderwel in geslaagd, maar de manier waaróp liet veel te wensen over. Huizen creëert aanvallend gewoon te weinig doelrijpe en vooral uitgespeelde kansen. Daarbij wil ik het experiment tegen VVZ eigenlijk gewoon ‘mislukt’ noemen: ondanks de 2-0 voorsprong ging er voor mijn gevoel toch veel te weinig dreiging uit van de Huizer voorwaartsen. En dat staat wat mij betreft los van de uiteindelijke nederlaag, want daarvoor zoek ik de oorzaak toch vooral in defensief opzicht.
Een ander aspect is het ‘roulatiesysteem’ waarbij iedere week weer andere spelers op de bank, danwel tribune zitten. Sommige spelers worden beter van moordende concurrentie, maar anderen verkrampen erdoor. Ik denk dat het niet voor niets is dat we in de competitie nog maar zo weinig van het fraaie sambavoetbal hebben gezien dat de voorbereiding zo kenmerkte. Wat velen voorspelden, lijkt nu toch al een beetje uit te gaan komen: zolang je wint is iedereen stil, maar als de resultaten stokken, dan steekt de kritiek de kop op. En iedereen heeft wat dat betreft een mening: net als Oranje er een miljoentje of wat heeft, heeft ook Huizen enkele honderden coaches die allemaal de wijsheid in pacht denken te hebben. “
Achteraf kan je en koe in zijn kont kijken,” luidt een boerenwijsheid. En dat is natuurlijk ook zo. Leysner en Simons werken de hele week met deze groep en hebben gewoon de meeste kijk op het presteren tijdens trainingen en wedstrijden. Aan hen de taak met vaste hand de helmstok te hanteren nu ons vlaggenschip voor het eerst in zwaar weer terecht is gekomen.

Volgende week de zware uitwedstrijd tegen angstgegner Montfoort. Titelkandidaat Young Boys had er alle moeite en had er een strafschop voor nodig om de Montfoorters opzij te zetten. Voorwaar dus beslist geen tegenstander om te onderschatten. Aan Leysner en Simons de schone maar loodzware taak om om het Montfoortse syndroom eens van ons af te voetballen. Huizen heeft na vandaag het een en ander goed te maken…

Misschien is het volgende week weer fijn langs de lijn….

Ron Tuijnman
Ron apenstaartje rtpsoftware.nl

Huizen – VVZ ’49: 2-3 (1-0)

Scoreverloop:

2. Divarci 1-0
53. Divarci 2-0
55. Van Wakeren 2-1
68. Schaap 2-2
72.Schaap 2-3

Opstelling Huizen:
Roelofsen, Toxopeus, Hulsbos, Simons, Divarci, Van Kammen (74. Van der Vlist), Bóné, Splinter, Heldoorn (74. Pengel), Kroonenburg, Poepon (68. Van der Molen)