Nu de competitie al twee maanden op streek is dan toch eindelijk een verslagje over de gang van zaken bij Huizen 3, in de volksmond ook bekend als de Taatjes. De reden? We hebben een ongelooflijk moeizame seizoenstart achter de rug en uw verslaggever is ook maar een mens…. Na de 1e competitiewedstrijd waarin we thuis verdienstelijk  4-4 speelden tegen Roda 2 uit Leusden, ging het, week in week uit, stroef, moeizaam,  pechvol en puntloos. Absoluut dieptepunt was de thuiswedstrijd tegen DOVO 3 van zaterdag 31 oktober toen we zo ongeveer kansloos werden weggetikt door een gezelschap sluwe vossen van rond de 40 jaar. De teller stond uiteindelijk op 3-5 na negentig minuten….en dus … onderaan met 1 punt uit 7 wedstrijden. Oeps! En zo belanden we op zaterdag 7 november. De weergoden beloofden een dag met flinke buien. En inderdaad nog voor we de Wolfskamer verlieten voor het vertrek naar Spakenburg kwam het water al naar beneden. Een slecht voorteken? We zullen zien. In ieder geval waren we op Menko en Skip na, volledig en fit.

De eerste helft was nogal rommelig. Een typisch middenveld duel waarbij er veel gestreden werd, maar weinig gebeurde voor de beide goals. De eindpass kwam steeds weer net niet aan. Belangrijkste wapenfeiten: Een kopbal van Ron ging via de grond net over de lat en bracht ons dichtbij een voorsprong. Maar… aan de andere kant mochten wij niet klagen toen zij een misverstandje tussen Richard en keeper Frank niet afstraften. Ruststand: 0-0.

Bij de thee benadrukt Mark dat we vooral rustig zo moesten blijven doorvoetballen, met een iets beter eindpass gaat het, nee, moet het vandaag gebeuren! En terwijl de regen in de tweede helft met bakken uit de hemel komt lijkt het inderdaad te gaan gebeuren. Een kopbal van Sam wordt nog van de lijn gekopt; een schot van Joris gaat net langs de verkeerde kant van de paal. Maar dan, halverwege de tweede helft trapt hun keeper de bal slecht uit en in de voeten van Pino, die zich geen moment bedenkt en vanaf dertig meter doeltreffend uithaalt: 0-1! En die eerste treffer wordt nog geen vijf minuten later gevolgd door de 0-2 van Joris! Spakenburg gaat va banque naar voren en we komen fors onder druk te staan, reden voor Mark om de spitsen Sam en Raci te wisselen voor Alex en Toni. Helaas, de jongens zijn nauwelijks in de ploeg of keeper Frank moet het antwoord schuldig blijven op een granaat van een vrije trap vanaf 25 meter: 1-2. De Blauwen ruiken bloed en zetten nog een tandje bij. Het zal toch niet alsnog misgaan …..

Nee, gelukkig niet, want zo’n kleine tien minuten voor tijd zet Pino Alex alleen voor de keeper, en onze vers ingebrachte jongeling maakt oog in oog met de blauwe doelman geen fout: 1-3 en de wedstrijd is beslist. Om aan alle onzekerheid een eind te maken scoort Joris kort voor tijd nog de 1-4, wat meteen de eindstand is. De opluchting en blijdschap is na afloop in de kleedkamer groot. Eindelijk!!!

A.s. zaterdag krijgen we, net als ons Eerste, de Zuidvogels op bezoek. In ons geval Zuid 2 en wel om 14:30 uur aan onze kant van de Wolfskamer. Kunnen we de opgaande lijn doorzetten? We zullen zien. In ieder geval bent u van harte welkom!

De leider, Frank