Groot was het verschil toen de spelers binnen kwamen voor de bespreking. Gekleed in een schitterend tenue en een prachtige tas(en dat voor een schijntje) met de koppies strak, ze waren er klaar voor.   Met een stevig tempo werd er aan de wedstrijd begonnen. Het spel golfde op en neer. De eerste kans was voor de blauwen, gelukkig haalde Giovanni de bal nog in. Doordat de scheidsrechter nogal gevoelig was voor de pijnlijke schreeuwen van de Spakenburgers(zeker blauw bloed) ontstonden er tot tweemaal toe 2 vrije trappen op de rand 16 meter. de eerste naast en de tweede werd prachtig gehouden door onze keeper Siewerd. Ook wij kregen weer diverse kansen welgeteld een stuk of vijf. Klaas strompelde richting de kleedkamers voor de thee. Ruststand 0-0   De tweede helft was er één om van te genieten. Opnieuw gingen we voortvarend van start. Toch was het Spakenburg die aan de leiding kwam. Na balverlies op het middenveld kwam de spits voor Siewerd. 0-1. Volgens iedereen buitenspel maar daar luisterde de scheidsrechter niet naar!   Daarna ging het snel. Met een schitterend schot maakte Jacob er 1-1 van 65’. 73’ door balverlies in de voorhoede en slechte communicatie achterin 1-2 75’ Met drie man tegelijk gingen we richting de goal van Spakenburg, schoten de bal keurig in zijn handen. Hij schoot hem weer uit zijn handen en voor we het wisten stond het 1-3   Opnieuw zag ik mijn viervoeter van vanmorgen… mooi…… maar we lopen achter de feiten aan.   Daar dacht de trainer anders over. Hij wisselde onze laatste man voor een extra aanvaller en toen was de ‘hond’ los. Onze Spakenburgse vrienden werden op inzet geklopt. Door twee doelpunten van Ibrahim eindigde de wedstrijd in 3-3. Voor u een gelijkspel voor ons een gewonnen wedstrijd. Fantastisch boys……. één voor allen en allen voor één……   Dick   PS. voor de foto’s van deze wedstrijd gaat u natuurlijk naar www.henkheijnen.nl