Boter en suiker

“Met boter en suiker,” verklaarde een ‘optimist’ me stellig als ik bij onze kantine aankom.  En dan bedoelde hij dat niet in positieve zin wanneer ik hem naar zijn voorgevoel vraag voor deze naar alle waarschijnlijkheid voorlopig laatste derby van Huizen.
En eerlijk gezegd deel ik die mening wel: hoe managen we immers de domper tegen Roda die het zo zorgvuldig gekoesterde sprankje kampioenshoop zo onverbiddelijk doofde? En dat dan ook nog tegen een tegenstander die een mislukt seizoen toch nog een klein beetje glans zal willen meegeven door de dorpsrivaal op de valreep nog even een hak te zetten? Voeg daarbij ook een als een zandkasteel uiteenvallende selectie en u begrijpt dat ik niet met erg optimistisch gestemde gevoelens de tocht naar de andere kant van het hek aanving.
En dat is ‘donders’ jammer! Je hebt verdorie minder verloren dan de a.s. kampioen Young Boys! Dit seizoen zou iedere club als een topjaar bejubelen, maar hier overheerst toch een beetje de frustratie.

Frustratie
Frustratie die ik ook op de gezichten van een groot aantal mannen lees als ze uit de wedstrijdbespreking komen. We hoeven er niet omheen te draaien: iedereen merkt dat het rommelt in de selectie. Van Melvin de Groot verneem ik dat hij ook de club zal gaan verlaten en de exodus van spelers die naar elders vertrekken zwelt maar aan en aan. Opvallend is daarbij het aantal spelers dat gewoon aangeeft de club te gaan verlaten, maar nog geen idee heeft waar ze volgend jaar zullen gaan spelen. Zo niet Melvin: “Ik ga volgend jaar voor Ajax spelen. Ze hebben me begin deze week benaderd en we waren er eigenlijk al heel snel uit. Ik heb mijn hele jeugdopleiding daar gespeeld en het voelde meteen weer heel vertrouwd. Ik had ook wel willen blijven, want Huizen is en blijft een hele mooie club om voor te spelen, maar begin van het seizoen is er teveel gebeurd en heb ik voor mijn gevoel veel te weinig gespeeld, waardoor er bij mij teveel stuk is gemaakt. Wel jammer dat deze selectie uit elkaar valt - het is gewoon een goede groep! Ik ga het nu gewoon lekker bij Ajax proberen – een nieuwe uitdaging…”
Met zichtbare tegenzin slingert ook Mitch van der Vlist zijn tas over zijn schouder. Ook hij heeft te horen gekregen dat hij vandaag niet in de plannen van Leysner voorkomt – iets waar hij toch wel een beetje op gerekend had. Gefrustreerd heeft hij moeten aanhoren dat men de voorkeur heeft gegeven aan Tarik Divarci in de spits. En dat terwijl deze voormalig bronzen schoen winnaar toch ook dit seizoen terug kan zien op een uitstekend track-record en volgens mij zelfs clubtopscorer is met veertien goals (5 beker, 5 vriendschappelijk, 4 competitiegoals). Maar goed, ik zie die jongens niet of nauwelijks op de training, dus ik leg me bij voorbaat neer bij de keuzes van Simons en Leysner.

Opstelling
Het is een opmerkelijke opstelling waarmee Leysner en Simons vandaag de derby gaan beginnen: geen basisplek voor competitietopscorer Splinter, geen Melvin de Groot in de basis, Divarci dus in de spits, Heldoorn én Pengel in de basis, David Toxopeus centraal achterin samen met Bart Hulsbos, Dennis Kroonenburg naar het middenveld. De bezem is er na de afgang tegen Roda stevig door gehaald. Her en der dan ook opgeluchte koppies van de mannen op wie vandaag wel de keuze gevallen is, maar ook een fiks aantal jongens met het gezicht op onweer, en dat belooft weinig goeds voor vanmiddag.
Bij de Zuid vernemen we dat we niet de enigen zijn die met personele problemen te kampen hebben. Ook onze Zuiderburen hebben te maken gehad met een leegloop van de selectie. Derhalve zal het doel verdedigd worden door een doelman die normaliter in het vijfde elftal zijn opwachting maakt: Rolf Strijker. Ik ken hem nog als ventje van een jaar of tien toen het al een enthousiast keepertje was. ‘Rollefie’ is gegroeid sindsdien en ik kan u verklappen dat aan niets te zien was dat hij vandaag invaller doelman was (nou ja, behoudens één beroerde uittrap, dan…). Maar goed: gedeelde smart is halve smart, en het geeft wat hoop dat we mogelijk niet onder de voet gelopen zullen gaan worden vandaag.

Veld
Het veld oogt wat stroef en hobbelig. De spelers hebben zichtbaar moeite met het veld en beide ploegen kregen het ook amper voor elkaar de bal meer dan twee keer bij een medespeler te krijgen. En zo ontspon zich een uitermate rommelige en kwalitatief bedroevende wedstrijd. Het lijkt af en toe wel tafelvoetbal, waarbij de bal maar wat lukraak heen en weer wordt getrapt in de hoop dat ie een keertje goed ‘valt’.
Dat is dan in de zevende minuut voor het eerst zover als Benny Honing – vandaag veelvuldig opkomend – een voorzet afgeeft die een beetje het karakter van een klassieke inswinger krijgt. Maar de bal zeilt helaas, voor het groengele deel van het publiek, voor de goal langs. Even daarvoor was Serginho Lens nog gevaarlijk op de goal van de weer betrouwbaar keepende Willemse afgegaan, maar ook deze aanval smoort in de mêlee van spelers die allemaal de stroeve bal proberen mee te harken.
Een van de weinige momenten die op serieus voetbal leken zien we pas in de negentiende minuut wanneer een vrije schop van Terry Bóné door Gilermo Pengel terug wordt gelegd en Dennis Kroonenburg een schietkans biedt. Deze schiet de bal echter redelijk fors over de goal van Strijker. 

Penalty
Dan wordt de gezapigheid lichtelijk aangetast door een beslissing van de verder prima fluitende Pierluigi Collina van het Nederlandse amateurvoetbal, de heer Van Beek uit Cothen: Wouter van der Molen raakt in een duel binnen de zestien licht de doorgebroken Izzy Abdoulaev, waarop deze zich gretig tussen de pollen stort: penalty!
Stephan Campbell (vandaag een van de weinige smaakmakers op het veld en volgens velen onterecht geen man of the match bij de Zuid – zonder daarbij de uitverkoren Frank Teune tekort te willen doen) zet zich achter de bal en passeert met een onhoudbare schuiver onze invaller doelman Willemse.
‘Daar gaan we dan’, verzucht men op de tribune. Maar Huizen geeft zich niet gewonnen en neemt meer en meer het heft in handen. Zuidvogels koestert de broze voorsprong en hoopt op de Huizer onmacht in de voorste linie en laat zich wat terugdrukken. Dat geeft de uitblinker aan Huizenzijde – Gilermo Pengel – de kans zich steeds nadrukkelijker op te werpen als de kwelgeest voor zijn directe tegenstander. Meteen na de 1-0 gaat hij door op een diepe bal die over doelman Strijker heen lijkt te gaan stuiteren, maar deze ontpopt zich als een soort octopus en weet de bal toch nog achter zich te bemachtigen.
Huizen voert de druk verder op en het is dat Aramez Poepon net iets teveel tijd nodig had een hoge bal te controleren waardoor Strijker zich wederom kon onderscheiden, waardoor de Zuid wankelt maar wel overeind blijft.

Gelijk
Nadat Terry Bóné na een knappe soloactie nog snoeihard naast de goal van Strijker had gevuurd, is het dan toch raak: Pengel gaat er maar weer eens langs alsof zijn tegenstander op loden schoenen speelde en zet de bal perfect voor op de meegekomen Aramez Poepon. Deze heeft de hoek voor het uitzoeken en doet dat onberispelijk met een beheerste diagonale schuiver die Rolf Strijker volstrekt kansloos laat. Gelet op het hobbelige veld en de moeite die men de gehele wedstrijd met de bal zou houden, een veel moeilijker goal dan het op het oog wellicht leek!
Vanaf dat moment is Huizen eigenlijk de bovenliggende ploeg en komt het geen moment meer in gevaar zonder overigens zelf tot aanvaardbaar voetbal te komen. Het is Gilermo Pengel die zijn ploeg op sleeptouw neemt en er de ene wervelende actie na de andere uitgooit. Voor rust levert hij nog twee maal een mogelijkheid af bij Jermain Heldoorn, maar de eerste keer komt deze niet tot een voldragen schot en de tweede keer weet hij te weinig kracht aan zijn kopbal mee te geven.
Ook Benny Honing rondt een fraaie soloactie over het halve veld af met een striemend schot, maar ook dat mist helaas de juiste richting om Strijker te verontrusten.

Klinkende munt
Met een geeuwhonger sluit ik achter de rij voor het snackloket aan. De eerst teleurstelling is dat er geen broodje bal op het menu staat vandaag.  Als ik bestelling voor een patatje-met plaats, komt de tweede teleurstelling: men heeft besloten met speelgoedgeld te gaan werken. Mijn wapperende briefje van vijf had ik eerst om moeten zetten in plastic muntjes. Ik heb geen zin weer een kwartier in de rij te gaan staan en ga mokkend, hongerig en dorstig terug naar de tribune en wacht op de dingen die komen gaan. 
Geen wissels bij aanvang van de tweede helft. Beide coaches hebben besloten dit gemodder nog maar even aan te zien. Huizen komt het beste uit de startblokken. Ik zit mijn stopwatch nog in te stellen (de klok was me iets te ver weg) als ik aan het geloei hoor dat er iets gebeurt dat mijn aandacht verreist, maar ik ben te laat met opkijken. Achteraf hoor ik dat Terry Bóné een schitterende bal richting kruising heeft gestuurd, maar dat die vermaledijde Strijker deze met een katachtige redding uit zijn goal geranseld had.
Maar dat is slechts uitstel van executie voor Strijker en de zijnen: amper een minuut later krijgt Bóné een vrije trap te nemen. Deze plaatst hij vol in de loop van de mee opgekomen Wouter van der Molen. Deze lijkt de bal wat achter zich te krijgen, maar met een naar genialiteit riekend hakje tikt hij de bal tot verbijstering van het roodgroene deel van het publiek feilloos en onhoudbaar in de uiterste bovenhoek achter de kansloze Rolf Strijker: 1-2!

Opleving
Daarmee leefde de wedstrijd even wat op. Ook kwalitatief begon Huizen hiermee aan een goed kwartier, waarin het bij vlagen weer even liet zien dat we aardig voetbal zou kunnen spelen. Toch hebben we het aan de attent keepende Brian Willemse te danken dat de Zuid niet na enkele minuten al weer op gelijke hoogte komt: hij werpt zich dapper voor de voeten van de aanstromende Zuidspits en belet hem zo een zeker schijnende gelijkmaker te scoren.
Maar feitelijk is het puur Huizen dat vanaf nu de klok slaat: Tarik Divarci pikt de bal op het middenveld af, Bóné geeft de bal door en Gilermo Pengel ziet zijn goede wedstrijd helaas niet met een doelpunt beloond aangezien hij rakelings naast de palen mikt; een fraaie beweging van Van der Molen (ik vergelijk hem wel eens met Enoh van Ajax: die dichtte ik aanvankelijk ook heel weinig voetballende kwaliteiten toe, maar die verbaast me de laatste tijd wat dat aangaat ook steeds vaker in positieve zin!) en de bal scheert na een goede pass van Terry Bóné over de lat; Pengel goochelt en frommelt nadat hij een lange bal toch haalde en versiert een vrije schop. Deze wordt door Bóné laag genomen en weggewerkt door de Zuiddefensie. Huizen houdt het beste van het spel voor zeker een twintig minuten tot een half uur.

Nachtkaars in een lekker zonnetje
Dit kopje geeft eigenlijk alles weg van hetgeen er nog zou volgen. Boezerman komt bij de Zuidvogels Abdoulaev vervangen, maar het is lood om oud ijzer en verandert niets aan het wedstrijdbeeld.
Met nog een minuut of vijfentwintig op de klok is het Tarik Divarci die zich onderscheidt en eerst een striemend schot net in het zijnet ziet belanden om even later de bal op Bóné af te leggen waarna deze de bal rakelings over de kruising boven Strijker jaagt.
Zuidvogels weet daar een paar speldenprikjes tegenover te stellen waarvan een tweetal een roemloos einde in de handen van Brian Willemse vindt en Campbell een goede actie ziet eindigen als het schot van invaller Rob de Groot gekraakt naast gaat.
Met Rachid Moamedi voor de sterk spelende matchwinner Wouter van der Molen laat Terry Bóné nog een schitterende pass van zijn schoen vertrekken die Gijs Moerman van de Gooi en Eemlander de opmerking ontlokt ‘dat dit nog de mooiste bal van de wedstrijd was’. Dat daarna Divarci en een verdediger elkaar ten val brengen in een poging de bal te veroveren doet daar verder weinig meer aan af.
Deze uitgeklede derby suddert naar het einde. Twee jongetjes rollen elkaar zittend op het muurtje voor de tribune een bal toe. Ik betrap me er op dat ik de verrichtingen van die twee jongetjes eigenlijk nog interessanter vind dan wat die 22 daar verderop aan het uitspoken zijn. Het eindsignaal komt dan ook als een verlossing. Lekker het zonnetje weer in, waarmee eigenlijk het meest plezierige element van deze middag wel genoemd is…

Geest
Met zijn “Nee, het voetbal hield niet over, vanmiddag. Het weer was beter!” plaatst Jamory Leysner de understatement van de dag. “Het was ‘op’ bij de jongens. Niet conditioneel, maar puur tussen de oren. Ik ben blij dat we de doelstelling al gehaald en de promotie al veilig gesteld hebben, want ik moet er niet aan denken dat we nu nog volop voor de promotie zouden hebben moeten strijden. We misten – zeker de eerste helft – de wil om te winnen. In de rust rust waren we geschrokken van ons eigen niveau en hebben we de neuzen weer even dezelfde kant op gezet. Die wonderbaarlijke goal was wel tekenend voor die fase. Daarbij moet ik zeggen dat Zuidvogels het ons ook niet echt moeilijk maakte.
We doen ons best om het seizoen niet als een nachtkaars uit te laten gaan, maar eerlijk gezegd ‘is de geest uit de fles’.”
Leysner bedoelt eigenlijk dat de kampioensambitie bij de jongens weg is. Als Leysner gevraagd wordt of hij ook niet meer gelooft in het kampioenschap, dan lacht hij wat smalend: “We moeten maar gewoon naar ons zelf kijken. We hebben het gewoon vorige week hopeloos laten liggen. We zien wel. Geinoord is nog niet veilig volgens mij (inmiddels dus wel. RT) maar ik geloof er niet zo in dat Young Boys het nog zal laten liggen. Toch ben ik op zich heel tevreden over dit seizoen: we hebben de doelstelling gehaald (promotie) en zullen minimaal als tweede in de competitie eindigen. We hebben minder nederlagen geleden dan de nummer één en als je ziet wáár we de punten hebben laten liggen, dan realiseer je je pas goed hoe dicht je bij die titel bent geweest.”
Ook vraag ik Leysner naar zijn opmerkelijke keuzes voor deze wedstrijd. “Ervin Lee had een zware oogontsteking, die zag niks met zijn ene oog dus die belde me vanochtend af. Simons was geschorst, Roelofsen geblesseerd, dus dat waren logische wijzigingen. Verder heb ik vooral naar de trainingen gekeken en uiteindelijk mijn keuzes gemaakt en de jongens gebracht waarmee ik dacht de meeste kans te gaan maken vandaag. Daar is niets aan veranderd. Verder ben ik natuurlijk toch wel teleurgesteld in een aantal mensen en de manier waarop ze zich nu manifesteren. Verder vind ik een man als Toxopeus een geweldige mentaliteit uitstralen. Heftig teleurgesteld en er toch gewoon staan vandaag. Dat vind ik klasse. Maar ook binnen de groep een geweldige positieve uitstraling. Hem heb ik dan ook zeker willen ‘belonen’ met deze derby – dat had ie gewoon verdiend. Als mens is het aanwinst voor iedere club die hem binnen weet te halen.”

Melvin de Groot gaat naar Ajax. Is die positie al weer ingevuld? “Nee, dat kwam voor mij als een volslagen verrassing en we waren op die positie dan ook nog niet echt aan het scouten geweest. We hebben wel wat mensen in kaart gebracht, maar ik denk dat we tot 15 juni de tijd hebben en even willen kijken wat er uit het betaalde voetbal los gaat komen. Veel beloftenteams stoten nu jongens af die het amateurvoetbal weer in willen. Wellicht dat we daar nog een slag kunnen slaan.” 

Laatste loodje
En dan volgt volgende week het laatste loodje van deze competitie. Mét Leysner ben ik inderdaad van mening dat we toch op een mooi seizoen kunnen terugkijken. We waren en bleven op koers voor promotie en met bij tijd en wijle fraai en verzorgd voetbal hebben we een meer dan keurige tweede plek weten te veroveren. Wat de slagroom op de taart had moeten worden was het onverwachte zicht op de titel. Maar voor velen binnen de vereniging is die slagroom zuur en vormt nu de kapstok waar men zijn teleurstelling aan wil ophangen. En dat terwijl we theoretisch tot op de laatste speeldag meedoen voor die titel! Jazeker! Ik ben niet gek, niet eens een vliegtuig. Ik acht de kans niet groot: misschien nog geen procentje, maar feit is gewoon dat in Haarlem op zijn vroegst op de laatste speeldag de champagne ontkurkt kan worden. En dat vind ik toch een prestatie waarvoor ik de mannen en de technische staf een enorm compliment wil geven.
“Het is stil aan de overkant” schalt het nog even in de kantine. Enige bescheidenheid en terughoudendheid na zo’n draak van een wedstrijd zou ons gesierd hebben, want niets is minder waar: vanaf de overkant horen we uitgebreid feestgedruis en daar wordt de handhaving in de eerste klasse blijkbaar uitbundiger gevierd dan onze promotie.
Volgende week wil men de jongens die ons gaan verlaten een passend afscheid geven. Ik ga ze niet allemaal noemen, want ik ben als de dood dat ik er een vergeet,maar wil een uitzondering maken voor twee spelers die toch hoe je het wendt of keert een beetje een kind van onze vereniging zijn geworden: David Toxopeus en Bart Hulsbos. Mannen die nooit te beroerd waren supporters te woord te staan, die nooit een kwaad woord over de club hebben geuit en die we - zeker als mens – met lede ogen zullen zien vertrekken.
Het was vandaag alleen door het zonnetje weer fijn langs de lijn, maar ik roep u desondanks allemaal op volgende week (de oude tribune zal er dan nog steeds staan heb ik begrepen) acte de precense te geven en deze jongens het afscheid te geven dat ze verdienen. Daarbij zal ook de promotie worden gevierd, dus het belooft in ieder geval een gezellige derde helft te gaan worden!

Komt allen!

Ron Tuijnman
Ron apenstaartje rtpsoftware.nl

Zuidvogels – Huizen 1-2 (1-1)
23. Campell 1-0 (pen.)
30. Poepon 1-1
47. Van der Molen 1-2

Opstelling Huizen:
Willemse, Hulsbos, Toxopeus, Van der Molen (87. Moamedi), Divarci, Bóné, Heldoorn (68. Limon), Pengel, Kroonenburg, Honing, Poepon