Nostalgie
Iets daarboven had trek in een heerlijke voetbalmiddag en zorgde voor een zonovergoten Wolfskamer als decor voor de ontmoeting die hoe dan ook de kampioen van de eerste klasse A in het veld zou brengen. De laatste wedstrijd onder het toeziend oog van onze even indrukwekkende als oude tribune... 
’t Zal inderdaad wel noodzakelijk zijn, maar mij snijdt het door de ziel. Nu ook nog even de kantine platgooien en dan is er niets meer dat herinnert aan de (gouden) tijden van weleer. Nogmaals: ik trek de wijsheid achter de besluiten niet in twijfel, maar net zoals destijds bij de verbouwing van de kantine de indrukwekkende collectie bekers en prijzen met containers tegelijk naar de vuilstort werden gereden, doet het met toch zeer een stukje roemruchte Huizer historie verloren te zien gaan. Afgaande op de reactie van oud voorzitter Henk de Lange die ik voorafgaand aan de wedstrijd sprak, ben ik daar bepaald niet enig in. Maar goed, de vooruitgang valt nu eenmaal niet te stoppen en ik denk dat ik inmiddels gewoon in de categorie ‘ouwe zeuren’ begin te vallen.

Mitch
Vorige week sprak ik de heftig teleurgestelde Mitch van der Vlist nadat hij te horen had gekregen dat hij voor de uitwedstrijd tegen Young Boys niet in de plannen van Leysner voorkwam en ook nu schiet ik hem even aan om te horen of de frustraties al een beetje geluwd zijn. “Nee, ik speel denk ik helemaal niet meer nu ik te kennen heb gegeven dat ik wegga. Nee, het is niet de angst voor de concurrentie van Ommel – daar kan ik alleen maar van leren en beter van worden, maar ik heb het gevoel dat ik geen eerlijke kans krijg, ik proef bij de technische staf geen vertrouwen. Ik speelde de laatste keer niet opvallend goed of slecht voor mijn gevoel, maar ik krijg ook geen tekst en uitleg over de keuze. Ik moest van de website vernemen wat de achterliggende gedachte geweest was en ik begreep dat dat nog van de assistent-trainer kwam ook, dus van Leysner heb ik feitelijk nog steeds niets gehoord. Ik vind het een moeilijke beslissing want ik had graag bij Huizen willen blijven. Ik blijf er voor het team en de supporters ook vol voor gaan mocht ik nog minuten gaan krijgen dit seizoen…’ Aldus de spits die ik met lede ogen zie vertrekken en die vorig seizoen nog de bronzen schoen bijeenschopte voor hij dit seizoen op een zijspoor geraakte. 

Verrassingen
Toch ook weer een verrassing in de opstelling: vaste doelman Gijs Roelofsen blijkt dinsdag op de training zijn kniebanden te hebben verrekt en redelijk verrassend heeft de technische leiding gekozen voor de jonge doelman Brian Willemse in de goal. Een gouden greep naar later zou blijken!
Ook een verrassing op de tribune: na een uitermate moeilijke periode in zijn leven qua gezondheid, was daar ineens weer Piet Vreeswijk! Het deed me goed hem weer te mogen begroeten op de Wolfskamer en ondanks die lege broekspijp zag Piet er beter uit dan ik hem in jaren gezien heb. Hou je haaks Piet!

Feest?
Niet alleen heb ik ergens vorige week de uitnodiging voor het promotiefeestje gemist – denk ik – maar ook deze topwedstrijd begint als een feestje met twee ploegen die beide fris van de lever en in een hoog tempo spelen. Mochten er nog twijfels zijn over doelman Willemse, dan neemt hij die in de eerste minuut als weg als Ervin Lee de bal wat kort terugspeelt met de aanstormende Tristan Buchinhoren(?) in zijn nek. Met een air alsof hij Van der Sar zelve is kapt onze jonge doelman zijn tegenstander in het eigen strafschopgebied uit en verdient in die eerste minuut al zijn eerste open doekje van het ruimschoots opgekomen publiek.
Huizen laat er geen twijfel over bestaan dat het nog volop voor de titel gaat en zet meteen druk. Er ontspint zich in de derde minuut al een scrimmage waarbij Lee en Limon niet tot een passende afronding weten te komen en we zien even later ook een uitstekende loopactie van Melvin de Groot die in een diepe crosspass gelooft. Zijn voorzet bereikt in eerste instantie niemand voor het doel maar schiet door tot aan Gilermo Pengel die in één keer uithaalt maar zijn schot gekraakt ziet. De rebound kan door Splinter helaas ook niet in klinkende munt worden omgezet en nog geen minuut later loopt een goede combinatie tussen De Groot en de uitblinkende Wouter van der Molen op het nippertje stuk. Nadat Young Boys ook nog een inzet van Bart Hulsbos ternauwernood bij de paal hebben kunnen weghalen is duidelijk dat het eerste kwartier voor Huizen is. Pengel gaat er vervolgens ook nog een keer op snelheid langs, ziet zijn eerste inzet geblokt en schiet de rebound zelf ruim voorlangs.
Dan is het Buchinhoren die probeert Young Boys op scherp te zetten en er stevig inkleunt bij Dennis Kroonenburg. Hij moet dit met geel bekopen van scheidsrechter Van Waveren uit Bussum die ik persoonlijk erg sterk vond fluiten (zeker de eerste helft). Hij zat kort op de acties, paste vaak en goed de voordeelregel toe en zag er ook geen been in om als het voordeel verloren ging alsnog de vrije schop toe te kennen. Hij hield deze wedstrijd kort en stond weinig toe, maar ik denk, dat een dergelijke beladen wedstrijd snel kan ontaarden in een ordinaire schoppartij als de leidsman de touwtjes teveel laat vieren.

Kansen
De kansen rijgen zich aaneen en bij tijd en wijle gaat het sneller dan ik schrijven kan. Het spel golft snel over het veld heen en weer en waar vorige week zich de eerste helft nagenoeg volledig rond de middencirkel afspeelde zien we nu een bruisend voetbalgevecht dat zich in een hoog tempo ontrolt. Pengel schiet nogmaals ruim over na een steekbal van Omar Limon. Young Boys doet van zich spreken middels een gevaarlijke volley van Benfiquera uit een corner van Verdam die maar nauwelijks over de goal van Willemse een roemloos einde vindt.
Na een individuele actie van de sterk spelende Arno Splinter raakt de bal de hand van een van de Young Boys verdedigers. Scheidsrechter Van Waveren ziet er terecht geen strafschop in. Young Boys breekt uit via de weer uiterst gevaarlijke Soolsma en Cairo ziet zijn kopbal recht in de handen van doelman Willemse belanden. Een soortgelijke situatie doet zich ook aan de andere kant voor wanneer Bart Hulsbos zijn kopbal te weinig kracht kan meegeven om Serge van der Ban te verontrusten. 

Willemse
Hoewel onze jonge doelman op zich weinig echt spectaculaire reddingen hoefde te verrichten was zijn stijl van keepen vanmiddag niet anders dan als ‘soeverein’ te omschrijven. Hoewel niet de langste doelman van de drie waren zijn klemvaste ingrepen op hoge ballen van een hartverwarmende zekerheid die je gewoon het gevoel gaf dat er voor Young Boys vandaag bij Willemse niets te halen zou zijn. Maar ook zijn meevoetballende kwaliteiten (Brian heeft in de jeugd jarenlangs als veldspeler geopereerd) kwamen vandaag uitstekend uit de verf en zijn goede spelhervattingen vormden de basis voor veel groengele (gelukkig weer dat vertrouwde groengeel om de schouders van onze mannen) aanvallen.
Toch nog even schrikken op slag van rust als Buchinhoren de bal tegen de touwen kopt, maar wederom zat arbiter Van Waveren er bovenop en had een overtreding geconstateerd.
En zo gaan we de rust in met het enige dat vanmiddag zou teleurstellen: de 0-0 ruststand. Deze eerste helft had gewoon doelpunten verdiend, waarbij een licht voordeel voor Huizen waarneembaar was geweest. 

Penalty!
Met Tarik Divarci voor Melvin de Groot kiest Huizen ook de tweede helft voor de aanval. Al na een minuut of twee lijkt dat succes te hebben als Hulsbos uit een corner inkopt en doelman Van der Ban d bal niet lekker onder controle weet te krijgen. De bal wordt in de scrimmage echter uit zijn handen getikt en de treffer wordt dan ook terecht geannuleerd.
Even later is het weer Divarci die een lange crossbal afgeeft die met de nodige moeite door Van der Ban onder de lat vandaan gehaald moet worden. We vervelen ons geen moment op de oude tribune en gaan er nog maar eens goed voor zitten.
Willemse keept net als de eerste helft als een jonge God en blijft heer en meester in zijn strafschopgebied.
Dan in de drieënvijftigste minuut gaat Divarci op avontuur in het Haarlemmer strafschopgebied en wordt duidelijk gevloerd. Van Waveren legt de bal gedecideerd op de stip en nadat Divarci weer wat is opgelapt schiet Arno Splinter de bal al even gedecideerd tegen de touwen achter Van der Ban: 1-0.
Young Boys moet nu komen wil het Huizen op een achterstand in de competitie houden. 

Wouter
Het is Nick Soolsma die de Haarlemmers voor gaat in de strijd. Nadat de aangeslagen Kroonenburg vervangen is door David Toxopeus, werkt de blonde aanvalsleider zich op pure wilskracht langs de fanatiek verdedigende Wouter van der Molen. Zijn voorzet komt echter niet tot een passende afronding. Maar daarmee heb ik wel een van de andere uitblinkers van vandaag genoemd: Wouter van der Molen. Met een ontembare strijdlust kleunde onze jonge middenvelder er onvermoeibaar, ongenaakbaar, onkwetsbaar, niets en niemand ontziend in. Hij stofzuigerde, zwoegde, kleunde, knokte dat het een lieve lust was! Maar wat een mentaliteit legde deze jongen vandaag aan de dag! Nadat hij roemloos weg was gezakt uit de basisopstelling, knokte hij zich puur op karakter via het tweede elftal weer in de picture. Vorige week werd hij daarvoor beloond met een basisplek en vandaag betaalde hij dat de technische staf uit door uit te groeien tot wat ik de Man Of The Match zou willen noemen. Ik heb met een brok in mijn keel naar zoveel inzet en verbetenheid zitten kijken! Geweldig!

Wilskracht
Ook de Young Boys kan een gezonde portie wilskracht niet ontzegd worden. De Haarlemmers lieten duidelijk zien dat hun hoge klassering niet ergens uit een hoge hoed is komen vallen. Hoewel het een uitstekend voetballende ploeg is en zonder meer een terechte kampioen mochten ze toch met die eer gaan strijken, zijn ze ook niet te beroerd de mouwen op te stropen als het moet. Nadat Kroonenburg dat al aan den lijve had ondervonden is het nu Terry Bóné die daar het slachtoffer van wordt. Arbiter van Waveren zou vanmiddag zes gele kaarten nodig hebben om de Haarlemmer strijdlust in goede banen te leiden. Huizen pakte er ook twee (voor het wegtrappen van de bal na het fluitsignaal). Geen makkelijke middag voor de Bussummer leidsman, dus.

Penalty!
Met ‘A-jeugd’ voor Revellino Denswill (de Young Boys opstelling vermeldde geen verdere naam bij nummer zeventien en ik ben in de consternatie na afloop vergeten daar nog even naar te informeren) probeert Young Boys fanatiek de bakens te verzetten en hoewel Huizen nog enkele goede kansen krijgt (na een wervelende actie van de bij tijd en wijle ongrijpbare Gilermo Pengel kopt de opgekomen David Toxopeus vanuit kansrijke positie hard in het zijnet) grijpt Leysner toch in en haalt Pengel naar de kant ten faveure van de iets defensiever en centraler spelende Aramez Poepon. Slechts luttele minuten later lijkt Leysner daarmee zijn hand te overspelen als Ervin Lee op de doellijn redding brengt door in een reflex de bal met de hand uit het doel te slaan. Nu wel een makkelijke beslissing voor Van Waveren die rood trekt voor Ervin Lee en de bal op de stip legt.
Nu had Brian Willemse ons tweede team al naar de volgende ronde van de beker gekeept door een tweetal penalty’s te stoppen, maar tegen de feilloze inzet van Nick Soolsma is hij volstrekt kansloos: 1-1. 

Alles of niets
En daar sta je dan met tien man, alle wissels verbruikt (Divarci voor de Groot, Toxopeus voor Kroonenburg en Poepon voor Pengel) en een stand waar je helemaal niets aan hebt. Leysner blijft dan ook mensen naar voren dirigeren. Young Boys brengt nog Schell voor Verdam in een poging Huizen de genadestoot toe te brengen en Huizen komt stevig onder druk te staan. Bij een van de tegenstoten lost Van der Ban nog een hoge voorzet waarop de inzet van Bóné op het nippertje uit de hoek gehaald kan worden en ook schot van Bryan Simons wordt maar ternauwernood geblokt terwijl de minuten wegtikken en de gevreesde ‘90’ op het scorebord verschijnt. Alle hoop op de tribunes is al vervlogen als Brian Willemse mee naar voren gaat op een vrije trap. Hij wint zijn kopduel – nee: het wordt geen jongensboek waarbij de jonge invaller-doelman de winnende binnenkopt! – en de bal belandt bij Young Boys dat een tegenaanval tracht op te zetten. Het maakt daarbij echter een overtreding en het is Arno Splinter die zich achter de bal zet. Met Willemse weer storend aanwezig in de vijandelijke zestien laat Splinter een pegel los waarbij Van der Ban van geluk mocht spreken dat hij er niet bij kon, want het had hem al zijn vingers gekost! Wat was die bal hard en wat zat hij ongelofelijk stijf in het kruis! Terreinman Jan van der Poel is nu nog bezig de schroeiplekken weg te werken uit het doelnet! 

Fijn langs de lijn
Wat een apotheose van een fantastische voetbalmiddag! Als ik nu stel dat het weer fijn was langs de lijn, dan doe ik deze heerlijke voetbalmiddag schromelijk tekort: het was geweldig langs de lijn. Niet alleen dankzij een wilskrachtig Huizen dat zich tot in de slotseconden niet wenste neer te leggen bij een vervlogen kampioensdroom, maar zeker ook door Young Boys dat er vandaag ook een voetbalfeest van maakte. Reclame voor het amateurvoetbal.
Jammer dat enkele supporters de late teleurstelling niet helemaal konden verkroppen en toch wat problemen maakten bij de ingang van de kleedkamers, maar gelukkig werden de gemoederen snel gesust en kon het feest beginnen. 

Feest!
Alsof de schaal al binnen was werd deze overwinning gevierd en vreugdekreten en overwinningsmuziek stegen op uit de kleedkamer waarlangs de mannen van Young Boys verslagen afdropen. “Dit was een waardig afscheid van de tribune,” lacht Leysner dan ook opgelucht. “We hebben het allemaal weer helemaal in eigen hand. We moeten natuurlijk niet vergeten dat we nog drie loodzware wedstrijden voor de boeg hebben, maar dit had alles van een beslissingswedstrijd, alles zat er in: penalty’s, strijd, een rode kaart, vechtlust tot de laatste seconde, hier hebben we laten zien dat we het tegen VVZ en Montfoort gewoon zelf hebben laten liggen. Als je twee keer wint van de mede-koploper, dan doe je gewoon terecht mee om de titel. Maar nogmaals we zijn er nog lang niet: Roda knokt nog tegen de nacompetitie en pakt de laatste tijd ook echt punten, Zuidvogels is natuurlijk een wedstrijd op zich en ik hoop maar dat Swift al gepromoveerd is als wij tegen ze moeten. Maar aan de andere kant wordt het voor Young Boys nu ook lastig hoe ze na drie nederlagen op rij de draad weer zullen oppakken. Om met Van Gaal te spreken: ik ben benieuwd hoe ze dit zullen gaan ‘managen’. Ik hoop op Geinoord, dat die nog een puntje pakken tegen Young Boys. Je weet maar nooit. Maar mocht het tot een beslissingswedstrijd komen, dan hoop ik dat we die op De Toekomst kunnen spelen: mooi complex, goed veld en halverwege Huizen en Haarlem.
Ik ben ongelofelijk trots op de groep en de staf. De groep knokte echt tot de laatste seconde en iedere speler haalde vandaag een dikke voldoende. Zo’n Toxopeus die er ondanks alle teleurstelling vanmiddag toch gewoon weer staat, dat vind ik grote klasse, een jongen als Wouter van der Molen die na maanden op een zijspoor zich zo manifesteert, dat is werkelijk grote klasse! Een invaller keeper van net negentien dat als een ware routinier spelers uitkapt, fantastisch!”

Oogkleppen
Mijn vorige aflevering had ik al iets van ‘Oogkleppen op en doorgaan’ genoemd. Want na de euforie van deze titanenstrijd wacht ons zaterdag het Roda van John van Loen die daar Jurgen Kok heeft opgevolgd. Roda knokt nog volop om van die nacompetitieplek af te komen en zich veilig te spelen in de eerste klasse. Geen wedstrijd die Huizen wel even met twee vingers in de neus zal winnen. Huizen zal minimaal zo gemotiveerd als vandaag uit de startblokken moeten komen om niet de zeperd van de eeuw te gaan halen door uit te glijden tegen deze degradatiekandidaat. Young Boys was een inspirerende tegenstander, geen speler die zich voor zo’n wedstrijd extra hoeft op te laden. Een voetballende tegenstander ook, waartegen je zelf ook beter tot je recht komt als voetballende ploeg. Tegen Roda zal het echter een kwestie van bloed, zweet en tranen worden om daar met drie punten in de tas het Burgemeester Buiningpark te kunnen verlaten en meer nog dan tegen Young Boys zal het karakter van onze mannen daar de doorslag moeten gaan geven.
Ik wens alle mannen dan ook sterkte bij het opladen voor deze cruciale wedstrijd.
Nog drie finales te gaan: Niks meer en niks minder!
Dus oogkleppen op en recht op het doel af!

Het was weer fijn langs de lijn! 

Ron Tuijnman
ron apenstaartje rtpsoftware.nl
(Zet even Huizen in het onderwerp mocht je willen reageren in verband met anti-spammaatregelelen) 

s.v. Huizen – Young Boys 2-1 (0-0)
54. Splinter 1-0 (pen.)
77. Soolsma 1-1 (pen.)
90+3: Splinter 2-1
Rood: 76. Lee (hands)

Opstelling Huizen:
Willemse, Lee, Hulsbos, Simons, Van der Molen, Bóné, Pengel(74. Poepon), Kroonenburg (55. Toxopeus), Limon, De Groot (45. Divarci), Splinter