Angstgegner
Hoewel weinigen er nog serieus rekening mee hielden dat Huizen het ongenaakbare Young Boys nog voor de titel zou weten te achterhalen, leefde er stiekem toch nog wel wat hoop in een aantal groengele harten dat met de ‘dubbel’ tegen de koploper nog voor de boeg er wellicht mogelijk nog een wondertje in het vat zou zitten. Immers: 10 punten is een hoop, maar mocht je twee keer van de Haarlemmers winnen, dan waren twee uitglijertjes van de jonge knullen uit Haarlem voldoende voor de titel. Onder de strikte voorwaarde natuurlijk dat Huizen zelf alles zou blijven winnen, natuurlijk. Nou, die hoop werd afgelopen zaterdag wreed verscheurd door de zeperd die Huizen tegen het stugge Montfoort opliep.

Ommel
Met de mededeling dat Sergio Ommel onze gelederen komt versterken duik ik meteen eens even het internet op om eens te zien waar ik die naam ook weer van ken. Hij komt me bekend voor, maar ik heb het gevoel dat zijn laatste heldendaad nog in zwart-wit werd uitgezonden.  Niets blijkt minder waar: deze door de wol geverfde spits heeft een prima trackrecord waar het gaat om het scoren van goals. Ook bij zijn huidige club Ter Leede is hij een vaste waarde, miste slechts twee wedstrijden en werd slechts één keer gewisseld in de 92e minuut. Dat is dus óf een publiekswissel of een tactische wissel om de punten over de streep te trekken in de blessuretijd. En daarmee staat hij hoog in de topscorerslijst, op gelijke hoogte met een illustere naam als Martijn Gootjes! Het moet altijd nog blijken, natuurlijk, maar op voorhand denk ik dat Huizen hier een goede slag mee geslagen heeft.

Tweede
Voor aanvang pik ik een goed half uur mee van het tweede. Ik word verwend: nadat Volendam op gelukkige wijze de openingstreffer scoort, is het de geblokte spits Mahmoud el Boustati die op magistrale wijze de bal vrijspeelt en de daarmee Jacob Heinen de gelegenheid biedt de gelijkmaker te scoren. Een heerlijk staaltje voetbal!
Een man waar ik vanmiddag ook heftig van kon genieten was Wouter van der Molen. Waar andere selectiespelers hun teleurstelling nog wel eens in hun spel door laten klinken als ze acte de présence moeten geven in het tweede, betoonde Wouter zich een ware topper en ging voorop in de strijd. Sturend, sleurend, verdelend, opzwepend. En daarbij nog eens nadrukkelijk laten zien dat hij meer kan dan louter een bal afpakken. Er waren momenten bij dat hij staaltjes voetbal liet zien dat ik me bijna afvroeg of we Sergio Ommel eigenlijk wel nodig zouden hebben! Kortom: een topper die ik ook volgend seizoen graag in een groengeel shirt op de Wolfskamer zie lopen!

Opstelling
Als ik  de opstelling ophaal treft me dat Melvin de Groot weer bij de reserves staat.  Toch een van de smaakmakers van vorige week en ik had op basis van zijn goede prestatie van vorige week een basisplek verwacht voor deze geblokte buitenspeler. Navraag leert echter dat hij de hele week ziek was geweest en niet had kunnen trainen. 
Verder ontbreekt uiteraard doelman Gijs Roelofsen na zijn rode kaart van vorige week en dus heet onze poortwachter deze week Sieuwerd Teerink.
Verder weinig verrassingen in de opstelling.
Huizen opent de wedstrijd met enkele redelijke mogelijkheden. Eerst gaat Heldoorn er in de vierde minuut goed langs en zijn voorzet wordt in één keer teruggelegd door Sebastian van Kammen. De afronding smoort echter zonder dat het tot een echte kans komt. Een minuut later ziet Van Kammen zijn inzet rakelings langs de verkeerde kant van de paal gaan op een goede voorzet van Gilermo Pengel. Heldoorn laat na acht minuten opnieuw van zich spreken als hij zijn man met een fraaie beweging (afgekeken van Melvin de Groot?) achter zich laat. Zijn inzet is echter veel te slap om doelman Verkerk te verontrusten.
De mooiste kans is echter voor Gilermo Pengel als hij een minuut later oog in oog met doelman Verkerk op diezelfde doelman stuit. 

Harde kern
Ondanks de kansjes en ‘mogelijkheden tot kansen’ oogt het spel echter fantasie- en futloos. Het loopt allemaal wat stroefjes. Natuurlijk speelde het hobbelige veld daarbij een rol, maar ook het gewaarschuwde Montfoort (de hele selectie was getuige hoe Huizen vorige week zonder briljant te spelen korte metten maakte met het arme Geinoord) dat niet van zinnens was hier een echte wedstrijd van te maken werkte niet echt mee aan de amusementswaarde voor het schamel opgekomen publiek. Ik ben heel benieuwd hoeveel mensen er straks bij een eventueel promotiefeestje komen meehossen alsof ze er altijd bij geweest zijn… 
Vandaag was het echt een keiharde kern die hun cluppie ook in een striemend koude wind kwamen bijstaan. Helaas werden ze niet verwend vandaag en leken de thuisblijvers het gelijk aan hun zijde te hebben.

Flanken
Net als vorige week waren het vooral de flanken die voor het gevaar en de ruimte moesten zorgen. Maar helaas schortte het aan de voortzetting voor de goal. Illustratief was wellicht een moment in de 18e minuut van Gilermo Pengel die zeker de eerste helft aardig op dreef was. Na een fraaie crosspass van Terry Bóné gooide hij er weer enkele schitterende bewegingen uit en zijn directe tegenstander raakt daar zo van van de kluts dat hij over zijn eigen benen struikelt, daarmee Pengel alle tijd gevend om een goede voortzetting te bedenken. Toch weet Pengel geen medespeler in scoringspositie te bereiken en zien we ook deze ‘mogelijkheid tot een kans’ roemloos verloren gaan.
Na een klein half uur doet Montfoort wat terug. De lange en uitblinkende Jeroen de Vlieger laat een kopbal los die het doel net mist. Huizen voert de druk wat op, maar het aanvalsspel is te steriel en te voorspelbaar om de handbalverdediging van Montfoort te verontrusten. Daardoor wordt er vaak te snel geschoten en belanden de ballen veelal eenvoudig in handen van doelman Verkerk die een relatief eenvoudige middag aan het beleven was. Eigenlijk kreeg hij alleen maar terugspeelballen te verwerken – niet alleen van zijn eigen mensen, maar ook van de aanvalslinie van Huizen…

Rust 
Op slag van rust lijkt Montfoort heel even uit haar schulp te kruipen en er ontstaan zowaar nog even wat rommelige situaties voor het doel van Sieuwerd Teerink. Maar desalniettemin breekt de rust aan met een weinig enerverende 0-0 stand.
Geen van beide ploegen mag aanspraak maken op meer, al had het er alle schijn van dat Montfoort dik tevreden was met deze ruststand.
Huizen zou de tweede helft echt een paar versnellinkjes erbij moeten gooien om de Montfoortse muur te slechten en de speculaties rond het inbrengen Van der Vlist (immers sterk in de vijandelijke 16) en de snelle De Groot zoemen rond onder het genot van koffie en snert.

Amusementswaarde
Beide ploegen starten ongewijzigd aan de tweede helft. Montfoort doet Huizen even opschrikken als de bal na een minuut al voorlangs hobbelt bij een rare scrimmage voor het doel van Teerink. Vol ontzetting realiseren de die-hards op de tribune zich dat een score voor Montfoort desastreus zou zijn voor de amusementswaarde van deze wedstrijd. En die amusementswaarde was sowieso al ver te zoeken vanmiddag…
De tweede helft gaat Huizen verder op dezelfde voet als voor rust: het dringt wel aan, maar er gebeurt weinig waar doelman Verkerk vannacht nog eens gillend van wakker zal schrikken.
De wedstrijd krijgt gaandeweg dan ook iets van een soort sudden-death: wie scoort gaat de hele pot pakken.

Rood
Met een tweede gele kaart wegens vasthouden mag Jelle de Boer in de 55e minuut voortijdig gaan douchen. Zou dit dan de ommekeer zijn waar Huizen op zit te wachten? De wat onfortuinlijk spelende Omar Limon komt kort daarop een teenlengte tekort om en strakke voorzet tegen de touwen te werken en een minuut later vliegt een strakke voorzet van Arno Splinter hem wederom rakelings voorbij. Het lijkt er op dat Huizen zich de man meer situatie gaat laten uitbetalen. Maar acht minuten later krijgt ook Terry Bóné zijn tweede gele kaart voor een overtreding op het middenveld. Op zich geen spectaculaire overtreding (velen op de tribune dachten dat hij de kaart wegens praten had gekregen), maar gelet op het feit dat hij al geel had gehad (’n wat al te stevige tackle in de eerste helft) en de positie op het middenveld waar een en ander zich afspeelde, geen al te slimme actie. En dus stonden beide ploegen weer in gelijke aantallen op het veld.
Met Aramez Poepon voor Sebastian van Kammen tracht Leysner het spel nog in het voordeel van Huizen te kantelen en even later lijkt een lange bal onze jonge middenvelder in kansrijke positie te brengen. Helaas verlengt Poepon de bal slechts en de kans verwordt tot een ‘terugspeelballetje’ voor Verkerk.
Omar Limon dringt tot twee keer aan toe dreigend door in in de Montfoortse veste, maar ook hij ziet zijn pogingen gestuit door de mannen van trainer Marinus Dijkhuizen. 
Een kopbal na een fraaie ‘panna’ van Pengel ziet onze jonge spits ook nog over de deklat zeilen.
Schoten van Dennis Kroonenburg (over) en Jermain Heldoorn (in handen doelman Verkerk) brengen de Montfoorters ook niet op de knieën. 

Wissels
Met nog een klein kwartier te gaan brengt Leysner spits Van der Vlist voor verdediger Ervin Lee in een poging alsnog een treffer te forceren. Ook Melvin de Groot mag nog vijf minuten opdraven en beide invallers hebben in de blessuretijd nog bijna de winnende op de pantoffel: eerst is het Mitch van der Vlist die op het hobbelige veld de bal een vreselijke mispeer geeft en even later is het de nog koude Melvin de Groot die te veel tijd nodig heeft om een voorzet van Omar Limon te controleren. 
Als dan ook een poeier van Poepon weer recht in de handen van doelman Verkerk eindigt, is de koek op en realiseren we ons dat dit gewoon twee gemorste punten zijn – zonder daarmee Montfoort te kort te willen doen.

Wil om te winnen
“De wil om te winnen was er vandaag beslist wel,” legt Leysner ons in zijn behaaglijk warme kantoortje uit. “Montfoort kwam niet om te voetballen, die wilden hier een punt pakken en dat hebben ze gedaan. Mijn complimenten aan Montfoort. Ik zou alleen zelf nooit zo negatief willen voetballen. 
We hebben vandaag niks weggegeven, maar ik kreeg ook op een gegeven moment het gevoel dat die goal gewoon niet meer zou gaan vallen. We hadden wel een overwicht, maar het geluk ontbrak gewoon en natuurlijk speelde het hobbelige veld ook een rol bij de afwerking. Na vorige week had ik dit eigenlijk al een beetje ingecalculeerd, we wisten dat dit zou kunnen gebeuren. Als je zo twintig keer tegen Montfoort speelt, dan win je vijftien keer, maar dit was dus een van die andere vijf. Met de rust werd het al duidelijk dat ze toen al aan het temporiseren waren. Je hoorde ze voor rust al ‘Tijd! Tijd! Tijd!’ roepen. Ze hebben hun huiswerk goed gedaan, moet ik zeggen. Mijn complimenten. 
We hebben donderdag een hele goede training gehad, maar je ziet dat dat geen garantie voor succes is. Het is een hechte groep die elkaar ook bij teleurstelling steunt. Het siert de spelers die buiten de boot vallen dat ze zich zo goed opstellen binnen de groep en zo goed met hun teleurstelling om gaan. Maar een voetballer moét teleurgesteld zijn als hij naast de basis valt.”
Ook vraag ik Leysner om een reactie met betrekking tot de komst van Sergio Ommel. “Ommel is een stevig brok hoofdklasse ervaring dat we in huis hebben gehaald. Hij wilde dichter bij huis voetballen en we hebben dan ook snel toegeslagen toen we de kans kregen. Verder hebben we nog weinig hoofdklasse-ervaring binnen deze selectie, dus het is een welkome aanvulling. Vorig seizoen was hij de algeheel topscorer van het amateurvoetbal. Er waren dus zat kapers op de kust.”

Terry Bóné
Na de wedstrijd tref ik Terry Bóné. “Ik kreeg rood voor een overtreding, niet vanwege praten. De scheidsrechter gaf aan dat hij een overtreding had geconstateerd en dat hij consequent moest zijn aangezien hij die speler van Montfoort er met een soortgelijke overtreding af had gestuurd. “
“Je verliet het veld nogal traag, was dat met een reden?” vraag ik hem.
“Ja, je weet dat er na een rode kaart alktijd een beetje desorganisatie optreedt. Montfoort kreeg natuurlijk een vrije trap te nemen, dus ik dacht laat ik Bart en Dennis maar even de tijd geven de zaak weer even neer te zetten. Mogelijk dat de trainer ook nog wilde wisselen, dus ik dacht ‘even rekken’.”
Bij het verlaten van het veld kwam het nog even tot een incidentje met wat supporters. “Ja, dat was dom. Daar had ik nooit op moeten reageren. Maar je wordt afgebrand door je eigen mensen en dat doet zeer. Natuurlijk speelt dan mee dat je volgend jaar bij een andere club speelt, maar ik geef me voor de volle 100% voor Huizen, ik doe mijn stinkende best om ze naar de hoofdklasse te voetballen – ik wil dat ook gewoon nog op mijn CV hebben staan!

Hulsbos
Voor mijn gevoel was Dennis Kroonenburg een van de weinige Huizenspeler die met een dikke voldoende van het veld mocht stappen. Maar ook Bart Hulsbos maakte aanspraak op een voldoende: “We hebben ons best gedaan. Ik weet dat het geen excuus is, maar het veld werkte ook niet echt mee aan goed voetbal. We hebben niets weggegeven en voorin misten we wat geluk – of scherpte  als je het zo noemen wilt – in de afwerking. Montfoort weigerde te voetballen, ze kwamen voor een puntje en dat hebben ze dan ook uit het vuur gesleept.
Persoonlijk vind ik inderdaad dat ik de laatste weken lekker loop te voetballen. Dat geeft vertrouwen.”
Met vlaggenist Gert Slokker heb ik het aan de bar nog even over de cruciale rol die hij speelde toen hij kort voor het eindsignaal een uitbraak van Montfoort wegens buitenspel afvlagde. Trainer Dijkhuizen had na afloop ernstig zijn twijfels of het wel buitenspel was en ook op de tribune waren de meningen verdeeld. “Nee, het was echt wel buitenspel. Ik moest in een flits beslissen, maar de man van Montfoort stond er echt al voor driekwart voorbij op het moment dat de bal gespeeld werd, maar ik kan me voorstellen dat het vanaf de kant moeilijk te zien was. Ik stond echter op één lijn en kon het goed zien.”

Promotie
Met slechts twee nederlagen (beide tegen VVZ), zijn het vooral de gelijke spelen (vier stuks) die ons nekken in de race om de titel. Met acht – grotendeels onnodige -  verliespunten in de tas wordt het zelfs nog een beetje billenknijpen voor de promotie: 

Young Boys 40 uit 15
-------------------------------------
Huizen 28 uit 14 
Ajax 27 uit 16 
VVZ 27 uit 16
-------------------------------------
Sportlust 26 uit 17

Met zelfs daaronder ook nog Swift dat met 24 punten en slechts één wedstrijd minder gespeeld nog gevaarlijk dichtbij kan komen, hijgt de concurrentie nog steeds stevig in onze nek. Met nog twee wedstrijden tegen het machtige Young Boys voor de boeg kon het toch nog wel eens akelig dringen gaan worden voor die drie promotieplekken onder Young Boys. Voorwaar dus nog geen gelopen koers en met directe concurrent Sportlust op het programma van aanstaande zaterdag, kon dit wel eens een hele cruciale match gaan worden.
Ik hoop dan ook echt dat aanstaande zaterdag meer mensen de weg naar de Wolfskamer zullen vinden. Huizen 1 kan momenteel ieder zetje in de rug goed gebruiken  en een goed gevulde tribune speelt toch inspirerender voor de jongens dan die schrale bezetting die ze vandaag tegen Montfoort moesten aanschouwen!

Komt allen!

Ron Tuijnman
Ron apenstaartje rtpsoftware.nl
(zet bij een eventuele reactie s.v.p. even het woord Huizen in het onderwerp in verband met antispammaatregelen)

s.v. Huizen – Montfoort 0-0 (0-0)

Opstelling Huizen:
Teerink, Lee (77. Vd Vlist), Hulsbos, Simons, Van Kammen (65. Poepon),  Bóné, Heldoorn (85. De Groot), Limon, Splinter, Kroonenburg, Pengel