Huizen overtuigend langs Ajax: 4-1 (12-12-2009)

Huizen 2
Een van de prettige bijkomstigheden van een thuiswedstrijd, vind ik dat ik dan vaak de gelegenheid heb een goed deel van Huizen 2 mee te pikken. Meestal een heerlijke opwarmer voor de ‘grote match’ op het hoofdveld. Zo ook vandaag wanneer het tweede aartsrivaal IJsselmeervogels  2 treft. Als ik arriveer heeft de strikt leidende arbiter Boon al een doelpunt van onze mannen afgekeurd – ten onrechte naar ik vernam. Huizen speelde weer lekker aanvallend voetbal, maar verzuimde zich lang de beloning voor het goede spel te geven. IJsselmeervogels beperkte zich vooral tot tegenhouden en hoopte via de counter een punt of meer van de Wolfskamer mee te kunnen pikken. Diep in de tweede helft vliegt de bevrijdende treffer er dan alsnog in voor de groengelen als de sterk spelende Rachid Moamedi de bal opdrijft en van buiten de zestien de bal vol op de slof neemt en achter de Spakenburger doelman laat ploffen. Huizen 2 maakte het zich onnodig moeilijk door deze late score en het feit dat ze deze voorsprong niet verder wisten uit te bouwen. 

Opstelling
De vaste gang naar de bestuurskamer levert me een keurige opstelling van Ajax op. Een club die weet hoe het hoort en met een fatsoenlijke stapel opstellingen voor de dag komt. Niet een armoedig handgeschreven kladje van de trainer, maar netjes uitgeprint en heerlijk werkbaar voor iedereen die zich terdege wil laten infomeren. Dat zien we - helaas - nog wel eens anders.
Ook onze eigen opstelling is voldoende voorradig en ik ontwaar meteen een opmerkelijke naam onder de reserves: die van assistent trainer Regilio Simons. Met ook de naam van spits Mitch van der Vlist bij de bankzitters en de gebruikelijke menigte blauwe trainingspakken op de tribune een opmerkelijke keuze. Natuurlijk schieten mij ook termen als ‘breekijzer’ etc. door het hoofd, maar toch… Zonder iets aan de kwaliteiten van Simons af te willen doen, is het opmerkelijk te moeten constateren dat deze selectie blijkbaar toch nog niet breed genoeg is…
Opmerkelijke naam bij de Amsterdammers is natuurlijk die van Joe Lamptey. Hij start vandaag in de basis tegen zijn oude club. Ondanks dat ik hem vandaag tegen ons in het veld zal zien treden, verheug ik me toch op zijn befaamde rushes en zijn grillige spel. Ik hoop alleen wel dat hij niet in een bloedvorm verkeert…

Minuut
De wedstrijd begint met een minuut stilte vanwege het overlijden van Ajax-leider en oud-eerste elftalspeler Joop van Nielen op 51-jarige leeftijd. Joop Nielen was reeds enige tijd ernstig ziek. 
Helaas was de communicatie tussen bestuur en speaker niet vlekkeloos verlopen en moesten de mensen op de tribune aan de spelers op de middencirkel zien dat ‘er iets gaande was’. ’n Schoonheidsfoutje, dat bewonderenswaardig gecorrigeerd werd door mevrouw Poepon die enkele kletskousen gedecideerd tot de orde riep. Ze kan zo een Postbus 51 spot in! 

Snelheid versus routine
Joe Lamptey speelt op Ervin Lee. Een interessant duel van de snelheid versus de routine. Ervin moet er heel even aan wennen dat hij niet zo heel veel tijd voor zijn keuzes heeft, maar geroutineerd als hij is heeft hij dat snel in de smiezen. Vanaf dat moment speelt Joe een onopvallende wedstrijd en is het toch vooral de routine die als winnaar uit de strijd zal komen.
Huizen opent wat nerveus. Ook Ajax wil graag via een snelle omschakeling zaken doen, zodat er zich een aangenaam voetbalduel ontwikkelt met twee snel schakelende ploegen. Het is Huizen dat langzaam maar zeker wat boven komt drijven in dit tactische steekspel: al na een minuut of zes lanceert Arno Splinter Omar Limon met een schitterende steekpass door het hart van de Amsterdamse defensie. Helaas komt Omar niet tot een schot en zien we deze eerste kans van de wedstrijd verloren gaan.
Het leidt echter wel tot een kortstondige omsingeling van het Amsterdamse strafschopgebied en de gedreven spelende Sebastian van Kammen toont zijn gretigheid door een schot te wagen dat vervolgens net naast gaat. Huizen geeft zijn visitekaartje af, maar ook Ajax laat zich niet onbetuigd: enkele minuten later (we schrijven dan de tiende minuut) plaatst Gideon Coronel een lepe bal die door Ervin Lee van de doellijn gekopt moet worden. Huizen kruipt even door het oog van de naald. Joe Lamptey kegelt de bal daarna nog wat al te ruimschoots richting Zuidvogels en Huizen kan weer opgelucht adem halen.
Met nog net geen kwartier op de klok is het weer Huizen dat van zich doet spreken: uit een strak genomen corner van architect Arno Splinter kopt de mee opgekomen Bart Hulsbos de bal rakelings langs de verkeerde kant van de kruising.

Wilskracht
Na een enerverend eerste kwartier met twee ploegen die beide nadrukkelijk voor de winst gaan, zakt de wedstrijd dan – mede door enkele langdurige blessurebehandelingen – een beetje in.
Na een goed half uur is het dan eindelijk raak voor de groengelen van Leysner en Simons: Tarik Divarci laat een steile, hoge bal los die een prooi lijkt te gaan worden voor de ver uit zijn doel gekomen keeper Van der Kraan. En waar de meeste aanvallers zich al op voorhand neerleggen bij de overmacht van zo’n reus met grijparmen, is het Gilermo Pengel die heel brutaal samen met de doelman de lucht in gaat. Ver buiten zijn beschermde doelgebied is het geen aanvallen van de keeper meer, maar een correct duel om de bal, waarbij Van der Kraan de bal niet weet te bemachtigen en via het hoofd van Pengel komt deze uiteindelijk voor de voeten van de ingelopen Sebastian van Kammen terecht. Deze schuift de bal beheerst binnen en zet de bevrijdende eerste goal op de teller. Het is typerend voor de instelling van beide spelers vandaag: de gedrevenheid en het doorzetten, de wil om te winnen, maakten van deze ogenschijnlijk kansloze situatie een heerlijk openingsdoelpunt.

Rust
Nadat Gijs Roelofsen nog redding moest brengen op een moeilijke bal die onder de lat dreigde te zeilen, lijkt Huizen met een krappe maar verdiende 1-0 voorsprong te gaan rusten. Maar dan is er die andere uitblinker van vandaag Benny Honing die aan een knappe soloactie begint en de bal richting strafschopgebied drijft. Nadat hij het halve veld is overgestoken bewaart hij toch het overzicht en speelt de bal keurig door waarna deze meteen weer afgelegd wordt op de inkomende Terry Bóné die met een droge knal van buiten de zestien doelman Van der Kraan andermaal kansloos laat: 2-0
Met een ietwat geflatteerde 2-0 voorsprong gaat Huizen dan ook heel comfortabel de kleedkamers in. Vriend en vijand zijn het er over eens dat we een aantrekkelijke eerste helft hebben gezien en onder het genot van een kop koffie klopt ons hart vol verwachting om hetgeen de tweede helft nog zal gaan brengen: het droomscenario van Swift of de nachtmerrie van VVZ?

Commotie
De tweede helft laat een onveranderd wedstrijdbeeld zien: twee ploegen die gaan voor een overwinning en via snelle omschakelingen het doel van de tegenstander op trachten te zoeken, waarbij er een licht overwicht voor de Huizer ploeg valt te bespeuren.
Trainer Constantijn Schouten grijpt na een kwartier in en brengt een dubbele wissel: Kloes en Mohamad komen in het veld ten koste van Lamme en Kolle. En nadat Diégo Essajas zijn eerste gele kaart gepakt had lijkt dat succes op te leveren: vanuit het niets bereikt een ogenschijnlijk onschuldige crosspass Jimmy van Baarlen die de bal genadeloos achter de kansloze doelman Roelofsen prikt.
Op de tribune weerklinkt een zucht van ontzetting: daar gáán we weer!
Maar dan hebben we buiten de onverzettelijkheid van onze jongens gerekend: nog geen vijf minuten later wordt er weer fel afgejaagd als Ajax tracht een aanval op te zetten. De bal wordt veroverd en door tweemaal achtereen goed door te zetten in de kluts wordt tot twee keer aan toe de bal veroverd (wie waren het die zo wilskrachtig doorzetten? Pengel? Limon? Van Kammen? Ik kan het me helaas niet meer voor de geest halen in alle commotie die er zou volgen…) en kan Divarci alleen op doelman Van der Kraan af stormen. Ook hier volgt weer een duel tussen twee mannen die samen voor de bal gaan en ook nu weer is het de onverzettelijkheid van Divarci die tot succes leidt: de botsing wordt door scheidsrechter Roeleveld beoordeeld als een overtreding van de Amsterdamse doelman en hij legt de bal gedecideerd op de stip.
Uiteraard leidt dit tot felle protesten van Amsterdamse zijde en de eerlijkheid gebiedt me te erkennen dat ik me die woede wel een beetje kon voorstellen. Maar goed: Roeleveld stond er uitstekend voor en ik zit op ruime afstand op de tribune. In ieder geval is het Diégo Essajas die door het lint gaat en van de arbiter zijn tweede geel krijgt voorgeschoteld. Opmerkelijk is wel dat doelman Van der Kraan geen rood kreeg vanwege het neerhalen van een doorgebroken man, maar nogmaals: ik kan me er iets bij voorstellen.
Dan is het de koele Arno Splinter die zonder een spier te vertrekken achter de bal gaat staan en de bal vlekkeloos achter de kansloze Amsterdamse goalie kegelt, waarmee hij Huizen weer op een veilige marge van twee doelpunten: 3-1 zet.

Coup de grâce
Binnen vijf minuten na de aansluitingstreffer van de Amsterdammers brengt Huizen dus de marge weer op twee. En nog eens een kleine vijf minuten later is het Tarik Divarci die de genadeklap uitdeelt aan de Ajacieden: een goed lopende combinatie tussen Sebastian van Kammen en Splinter brengt de bal uiteindelijk bij Tarik Divarci die de bal diagonaal en ongenadig hard naar de 4-1 jaagt.
In de 77^e minuut zien we dan hoe Ajax de handdoek werpt: met een wanhoopschot dat werkelijk kant nog wal raakt illustreert Kurdo Mohamad  de Amsterdamse onmacht. Via een goed schot van doelpuntenmaker Van Baarlen komt Ajax nog even dichtbij een tegentreffer, maar doelman Roelofsen is ook deze keer weer op zijn post en maakt de harde schuiver bekwaam onschadelijk.
Ook de schitterende pass die Van Baarlen in de achtentachtigste minuut van Terry Bóné(!) kreeg die hem vrij voor doelman Roelofsen zette was niet aan hem besteed: voor hij ook maar iets met de bal had kunnen aanvangen lag de attente Huizer doelwachter al op zijn schoen en plukte de bal eenvoudig van diens schoen.
Met een knallende kopbal van Bart Hulsbos die de lat boven Van der Kraan teisterde werd er een passend slotakkoord aan deze uitermate amusante wedstrijd gegeven.

Terecht
Een terechte overwinning voor de mannen van Leysner en Simons. Ik geef onmiddellijk toe dat gelet op het beeld van de wedstrijd de uitslag ietwat geflatteerd genoemd mag worden, maar er was toch maar één ploeg die aanspraak op de drie punten mocht maken en dat was toch echt Huizen. 
Tevreden gezichten dan ook aan de groengele kant van het publiek. Ook de spelers tonen zich content nadat Huizen wederom een directe concurrent ondubbelzinnig opzij had gezet.
Als ik Ben Honing complimenteer met zijn sterke optreden van vandaag en daarbij zijn gave rush aanhaal die tot de 2-0 zou leiden, vertelt hij: “Ja ik zag die ruimte en besloot door te gaan. Maar toen kwam ik voor het schot eigenlijk uit met mijn verkeerde been en dus besloot ik hem maar af te leggen op Tarik en die gaf de bal gaaf voor. Ja, ik heb zeker een lekkere wedstrijd gespeeld. Ik voelde me goed.”
Ook de andere uitblinker in mijn ogen – Sebastian van Kammen – tref ik SMS-end in de kantine. Ik complimenteer hem met zijn uitstekende wedstrijdmentaliteit en noem zijn gele kaart voor mij persoonlijk een hoogtepunt omdat het de onverzettelijkheid illustreerde die hij vandaag uitstraalde.
“Nou, ik zou het zelf geen hoogtepunt willen noemen, maar ik zag die kerel gaan en dacht ‘Dit gebeurt me gewoon niet!’. Maar ik voelde me vandaag inderdaad erg goed en het ging dan ook erg lekker. Ik ben zeker tevreden over vandaag.”
Ook David Toxopeus schuift even bij mijn tafeltje aan. “Ja, het ging goed vandaag. Ik voelde me sterk, maar ik ben nog steeds aan het werk om weer helemaal op mijn oude niveau terug te komen. Ik ga nog steeds iedere week vooruit…”
Tenslotte ook de man die zo koel bleef bij het nemen van die beslissende penalty. “Moeilijke penalty? Waar heb je het over? Of je nou Champions League speelt of eerste klasse: die bal moet er gewoon in. Nee ik voelde geen extra druk bij het nemen, ik voelde me zeker zat om er achter te gaan staan…”

Young Boys
Het kriebelt. Natuurlijk: Young Boys is een gevreesde tegenstander en mag wellicht sterker worden geacht dan Huizen. Maar toch: zoals de ploeg momenteel speelt, met deze gedrevenheid, met deze overtuiging, denk ik dat we voor geen enkele ploeg echt bang hoven te zijn.
Waar ik wel bang voor ben is een beroerd veld. Ik herinner me de afstraffing die we vorig jaar tegen Sportlust thuis kregen op de bevroren toendra die de Wolfskamer destijds was. Wat mij betreft mag deze belangrijke ontmoeting dan ook verschoven worden naar het voorjaar.
Daarbij vind ik dat ‘topwedstrijden’ ook onder ‘topomstandigheden’ moeten worden afgewerkt. Nu weet je natuurlijk nooit wanneer die omstandigheden zich voor zullen doen en wat uiteindelijk de topwedstrijden zullen gaan worden.
Aan de andere kant is Huizen nu ‘in the mood’ en zou het juist weer gunstig zijn deze gevreesde tegenstander nu te treffen nu het vertrouwen groot is. Wat wijsheid was weet je altijd pas na afloop.
Wat ik wel weet is dat ik afgelopen zaterdag weer een heerlijke middag heb gehad op de Wolfskamer en dat het zonder meer kan stellen: het was weer fijn langs de lijn!

Ron Tuijnman
ron apenstaartje rtpsoftware.nl

s.v. Huizen - Ajax 4-1 (2-0)

Scoreverloop:
32. Van Kammen 1-0
45. Bóné 2-0
64. Van Baarlen 2-1
69. Splinter 3-1 (pen.)
72. Divarci 4-1

Opstelling Huizen:

Roelofsen, Lee, Toxopeus, Hulsbos, Divarci (79. De Groot), Van Kammen (82. Poepon), Bóné, Pengel, Limon (79. Van der Vlist), Honing, Splinter.