Huizen heeft een belangrijke stap gemaakt in de einddoelstelling voor dit seizoen: met een niets aan duidelijkheid overlatende 0-3 overwinning heeft Huizen runner-up Swift nadrukkelijk op zijn plaats gezet.In een aantrekkelijke wedstrijd was het aanvankelijk Swift dat via Minne van Woersem (ex-Huizen!) enkele goede mogelijkheden onbenut had gelaten tegen het gedisciplineerd spelende Huizen. Het beter voetballende Huizen pakte echter na een minuut of tien de verdiende voorsprong toen de sterk opererende Omar Limon de bal fraai aflegde op de eveneens sterk acterende Splinter. Met een bekeken schuiver gaf deze laatste doelman Dave Moen van Swift het nakijken: de 0-1 is een feit.
Onder aanvoering van een uitblinkende Ervin Lee zien we na een minuut of twintig hoe Omar Limon de bal via Gilermo Pengel terug krijgt en vanuit de draai een uitermate fraaie 0-2 laat aantekenen. Het is op dat moment een reële afspiegeling van het wedstrijdbeeld waarin Huizen weliswaar de bovenliggende partij is, maar waarin Swift nog geen moment het gevoel geeft de handdoek al in de ring te hebben gegooid.
Na rust tracht Swift het tij te keren middels een stevig offensief. Huizen vangt de Amsterdamse aanvallen echter gedisciplineerd spelend op en geeft weinig tot niets weg. Swift weet zich derhalve wel enkele mogelijkheden te creëren, maar komt daarbij niet tot scoren.
Wel is daar aan Huizenzijde invaller Melvin de Groot die al zijn gram in een verwoestend schot legt, nadat hij eerst zijn directe tegenstander nadrukkelijk het Amsterdamse Bos in had gestuurd: met een heerlijk diagonaal schot laat hij kort voor tijd de 0-3 aantekenen.

Kluif
Op weg naar de enige stad met meer parkeermeters dan inwoners bekroop me het bange  voorgevoel dat we beste eens een zware middag tegemoet zouden kunnen gaan. Door de drie gelijke spelen op rij is er toch een stevige deuk geslagen in de vertrouwenwekkende positie die Huizen voor dat puntverlies had opgebouwd. Met een zware uitwedstrijd tegen de koploper uit Haarlem nog voor de boeg kon puntverlies vandaag ons wel eens stevig terugwerpen op de ranglijst en ons zelfs buiten de promotiezone kunnen doen belanden. 
In de wetenschap dat Swift al anderhalf jaar geen nederlaag meer op eigen veld had geleden en dat Huizen de laatste weken bepaald geen ‘dominante’ indruk had achtergelaten leek me dat als Huizensupporter nou niet bepaald een garantie dat we dit varkentje wel eens even zouden gaan wassen.
Als ik bij het Olympiaplein aan kom rijden zie ik al hele drommen Huizers verwoede po-gin¬gen doen de honger van de gulzige muntenslurpers van parkeerbeheer te stillen.
Vele euro’s gaan van hand tot hand om achter elkaar een roemloos einde te vinden in de buik van deze gelegaliseerde vorm van afpersing.
Gelukkig hoeven we geen entree te betalen, dat scheelt dan weer wel…

Kantine
De kantine van de Amsterdammers is al behoorlijk gevuld als ik de weldadige warmte instap. Een eerste teleurstelling als ik de bestuurskamer binnenstap: er zijn geen opstellingen van de Amsterdammers meer voorhanden… Het wedstrijdformulier is al weg naar de scheidsrechter, met slechts de opstelling van Huizen keer ik onverrichter zake in de kantine terug. En die jongens ken ik natuurlijk al. Haastig bijgekrabbelde wijzigingen verraden toch enkele strepen door de rekening van het technisch duo Leysner/Simons. Opvallend is ook dat David Toxopeus zijn aanvoerdersband heeft ingeleverd. Na afloop zou hij me vertellen dat hij naar aanleiding van zijn vroege wissel tegen De Zuidvogels een goed gesprek heeft gehad met Leysner en dat hij het weliswaar niet helemaal eens kan zijn met diens zienswijze, maar dat hij wel ‘verder’ moet en dus zich schikt in zijn nieuwe rol, maar dat hij daarbij geen ruimte meer ziet voor een volwaardige invulling van het aanvoerderschap. Een moeilijke maar dappere beslissing een professionele sportman waardig. Ook deelt hij nog een pluim uit aan tribuneklant Dennis Dinkgreve: “Het is bewonderenswaardig hoe deze jongen positief blijft trainer en zijn stinkende best doet al zit er meestal slechts een tribuneplek voor hem in. Ik heb immense bewondering voor de instelling van deze jongen en daar denk ik dan altijd maar aan als ik er even doorheen zit: wat zeur ik nou als ik mijn eigen situatie vergelijk met die van hem…”

Organisatie
Met wederom een teleurgestelde Van der Vlist op de bank (“Ik kan nu maar beter even geen uitspraken doen…”) gaat Huizen goed van start. Met nagenoeg louter Huizers langs de lijnen start Swift goed, maar vindt een gemotiveerd en gedisciplineerd spelend Huizen tegenover zich. Na ongeveer een minuut of vier (ook hier dus weer geen scorebord, klok, tribune of omroepinstallatie te bekennen – deze club heeft nog heel wat hobbels te nemen qua organisatie voor men zich ‘hoofdklassewaardig’ kan gaan noemen) is het Minne van Woersem die verzuimt te profiteren van een van de weinige uitglijertjes van ons centrale verdedigingsblok: zijn bal is te zwak ingeschoten om de attent keepende Roelofsen te kunnen verschalken en even later dringt deze ex-Huizenspeler weer diep door in de defensie, maar attent ingrijpen voorkomt dat hij tot een schot komt.
Met een onverzettelijke Ervin Lee - in mijn ogen deze eerste helft zeker als absolute uitblinker - blijft Huizen zonder noemenswaardige problemen overeind en laat zelf ook knappe staaltjes positiespel zien. 
Een van die fraaie staaltjes combinatievoetbal resulteert dan na een minuut of tien in de terechte voorsprong voor Huizen: Omar Limon zet een goede combinatie op die uiteindelijk Arno Splinter in staat stelt om met een droge schuiver de bal achter doelman Dave Moen te plaatsen en de 0-1 aan te laten tekenen.
En Huizen neemt net als Swift geen genoegen met deze stand en zo ontspint er zich een aantrekkelijk duel dat weliswaar niet ‘hoogstaand’ maar wel zonder meer ‘amusant’ genoemd kan worden.

Limon
Het is de zich goed ontwikkelende Omar Limon die zijn goede wedstrijd bekroont met de 0-2. Uit een combinatie die hij wederom zelf opzette schiet hij na een minuut of twintig uit de draai onberispelijk raak. De 0-2 doet de hoop in de Huizer harten fel opgloeien. Natuurlijk is er altijd dat ‘trauma’  van VVZ en de zeperd van Sportlust die ons langs de lijn door de hoofden speelt, maar met twee doelpunten voorsprong de rust in gaan geeft natuurlijk een lekker veilig gevoel. Heel even lijkt Huizens zelfs nog meer afstand te nemen van Swift (dat zich nog steeds bepaald niet bij de feiten had neergelegd) als op slag van rust Kroonenburg – die ook een machtige wedstrijd speelde – een vrije trap onder de lat legt. Deze keer is Swift doelman Dave Moen echter de zaak wel meester en gaan we dus met een goed gevoel en een vooraf onbedachte 0-2 voorsprong de rust in.

Swift
Na rust is het uiteraard de thuisploeg die snel tracht orde op zaken te stellen. Een goede combinatie via Minne van Woersem, Kevin Hansen, Tim Schings en Olaf Terhaar levert een aantal hachelijke momenten op, maar Schings maakt ruim over de bal heen en het schot van Terhaar wordt keurig geblokt door de Huizer defensie. Even later komt Van Woersem een teenlengte tekort om een strakke voorzet tot doelpunt te promoveren.
Ook met Riaan Peene voor Kevin Hansen weet Swift het tij niet te keren en steeds nadrukkelijker wordt Huizen de partij die vanmiddag de lakens uit staat te delen. Ook Niels Veen komt in het veld voor Jesse Annoh Wijnaar, maar ook dat laat de wedstrijd niet kantelen. EN langzaam maar zeker verliest Swift het geloof in een goede afloop en gaat Huizen steeds meer vrijuit voetballen. Het is wederom Van Woersem die de laatste stuiptrekking van de Amsterdammers inluidt: hij krijgt een goede vrije schietkans recht voor de goal, maar de attente Roelofsen maakt zijn harde schuiver onschadelijk.

Hoogtepunt
Het hoogtepunt van de wedstrijd moet echter nog komen als Jamory Leysner een kwartier voor tijd Melvin de Groot brengt voor de leeggespeelde Tarik Divarci. Onze jonge vleugelaanvaller loert al weken op zijn kans en viel dan ook uiterst gedreven in. 
Nadat hij al een paar keer zijn directe opponent te vlug af was geweest is het dan kort voor tijd  een lange bal die hem ergens bij de cornervlag in balbezit brengt. Met weinig ruimte voor de actie weet hij toch zijn man voorbij te gaan en vanuit een nagenoeg onmogelijke hoek jaagt hij de bal met veel venijn diagonaal achter de verblufte Dave Moen. Met een sprint naar de bank en een omarming van bankzitter en maatje Wouter van der Molen wordt de goal gevierd alsof de promotie hiermee al een feit was. Na afloop hoor ik van Melvin dat hij zijn goal al op de bank aan Wouter had opgedragen: “Ik zei tegen Wouter, als ik scoor kom ik meteen naar je toe: die goal is voor jou!”

Volgende kluif
Volgende week wacht ons Jurgen Kok en zijn mannen. De lage klassering in ogenschouw nemende zou men kunnen denken dat deze pot even een formaliteit zal gaan worden. Niets is echter minder waar: als er één is die een ploeg op scherp kan zetten voor een cruciaal duel en ze met de kont tegen de eigen goal aan kan laten verdedigen, dan is het Jurgen Kok wel. Daarbij hebben we ook in de thuiswedstrijd nog een fikse kluif aan Roda gehad. En zoals Cruijff al eens terecht opmerkte: kampioen word je vooral tegen de kleintjes. Een topper kan je een keer verliezen, maar die kleintjes MOET je oprollen om je punten bijeen te sprokkelen. En dat blijkt in de praktijk vaak een stuk lastiger dan gedacht…
Het was vandaag qua voetbal zonder meer fijn langs de lijn: geen hoogstaand, maar wel degelijk en goed voetbal van twee aanvallende ploegen bij wie de wil om te winnen voorop stond. 

Ron Tuijnman
Ron apenstaartje rtpsoftware.nl

Swift - s.v. Huizen 0-3 (0-2)
10. Splinter 0-1
20. Limon 0-2
80. De Groot 0-3

Opstelling Huizen:
Roelofsen, Lee, Hulsbos, Toxopeus, Simons, Divcarci (77. De Groot), Van Kammen (81. Honing) Pengel, Kroonenburg, Limon, Splinter