Hond
Het begint al fout te gaan als ik ’s ochtends tot de ontdekking kom dat de bus eerder vertrekt dan ik gehoopt had. Geen tijd dus meer om de hond nog even uit te laten. Gelukkig loste mijn vrouw dat probleem letterlijk vlekkeloos op, maar leg dat zo’n beest nou maar eens uit. Ik vertrek dus met die verwijtende, niet begrijpende blik in die twee bruine hondeogen op mijn netvlies en een schuldgevoel tussen de oren. 
Kom ik op de Wolfskamer aan, blijk ik de bus toch net gemist te hebben en rest mij niet anders dan de barre tocht naar Twente met de eigen auto te maken.

Kantine
Als ik dan na een goed uur in Wierden aankom, blijkt dat men de balzaal die daar voor kantine door gaat (wat een schitterend complex!) aan het verbouwen is en dat er dus nog niet een gevulde koek te verkrijgen is – en nu uiteraard geen Roelie Visser die me even uit de brand kan helpen. Dat trek ik dus echt niet en dus maar weer de auto in om even een hamburgertje met patat te scoren. Wierden is zo’n dorp waar je nog je fiets zonder slot kan laten staan en dat ie er dan nog staat als je terug komt. Op het zonovergoten terras van de stationsrestauratie – ja, ja: Wierden heeft dus wél een station! – laat ik het mij allemaal goed smaken voor ik terugkeer op het sportpark.

Klaas
Paniek op de parkeerplaats. Daar tref ik Klaas Moll op de grond aan, gelukkig in gezelschap van een aantal bezorgde mede-supporters. Na een kort bezoek aan het ziekenhuis kon hij de wedstrijd gelukkig nog gewoon bijwonen en leek de insuline hem weer helemaal op de been te hebben geholpen.
Ook vanaf deze plek van harte beterschap, Klaas!

Grasmat
De grasmat ligt er schitterend vlak bij, maar enkele gele plekken verraden toch wat gebrek aan water. Huizen start met debuterend doelman Ricardo Riebel in de goal. Verder Sahin, Mols, Kroonenburg, Verbond, Klein, Ommel, Poepon, Roozendaal, Tevreden en Wellington.
Trainer Leysner weet me verder nog te vertellen dat Pascal Heije vandaag ontbreekt omdat hij zijn overschrijvingspapieren uit Cyprus aan het ophalen is en dat Pascal definitief voor Huizen heeft gekozen. Van harte welkom, Pascal, persoonlijk vind ik je een aanwinst voor Huizen!

Effectief
Na vijf minuten komt SVZW al op een 1-0 voorsprong. Het begint al mis te gaan in de voorhoede waar men de bal een aantal keren te kort op elkaar speelt en als een torentje van speelgoedblokken begint de zaak te wankelen. Als dan op het middenveld met een uiterste inspanning nog getracht wordt de bal te heroveren, leidt dit juist tot definitief balverlies. Niels ten Hoeve trekt er snel tussenuit langs de zijlijn en brengt de bal in het strafschopgebied bij Dewi Perik. Deze rommelt en frommelt en legt af op Rob Altink. Ook deze ziet geen kans voor een schot en de bal gaat verder naar buiten waar Nick de Graaf diagonaal en verwoestend uithaalt. De bal spat onhoudbaar achter doelman Riebel tegen de touwen.

Effectiviteit
We zijn amper een vijf minuten verder of Brian tevreden stuurt Aramez Poepon diep en zet hem alleen voor doelman Roy Willemsen. Deze blijft lang staan en we zien de besluiteloosheid over onze jonge aanvallende middenvelder neerdalen. Met de seconden slinken zijn kansen en als hij dan uiteindelijk toch afdrukt, vindt de bal via de buitenkant van de paal een roemloos einde tegen de reclameborden.
Maar ook een voorzet die Sergio Ommel even later doorkopt op de inkomende Arnold Klein is een zelfde lot beschoren: Klein kan de bal onvoldoende drukken en de bal zeilt over de goal. Nog geen minuut later is het uit een corner dat Aramez Poepon te weinig kracht weet mee te geven aan zijn kopbal. Twee minuten later is de rappe Roozendaal zijn bewaker te snel af en levert de bal bij Brian Tevreden, deze legt af op de inkomende Arnold Klein, maar de pass is niet goed en de bal kan eenvoudig geruimd worden door de Twentse defensie.
Huizen is dus volstrekt niet kansloos en we zien bij vlagen fraaie combinaties die echter alle een roemloos einde vinden in en om de zestienmeter van de tegenstander. Ik durf eigenlijk wel te stellen dat het veldspel van Huizen wat verzorgder oogde dan van SVZW dat nogal opportunistisch voetbalde. Tekenend was de bal van Nick Wennink die van een meter of dertig de bal net naast de goal plaatste toen doelman Riebel wat ver voor zijn goal stond.
Combinerend via Stefels, Tevreden, Klein en Wellington komt deze laatste in kansrijke positie, maar zijn schot gaat recht op doelman Roy Willemsen. Aan de andere kant slalomt Dewi Perik kort voor rust door onze defensie alsof het een oefening met pylonen betreft, maar ook hij ziet zijn afronding naast de goal eindigen. 
Huizen voetbal meer, maar SVZW is dreigender en directer. Als ook Rawley Roozendaal alleen op doelman Willemsen afgaat en in plaats van af te leggen voor eigens succes gaat gaan we de rust dan ook in met een terechte 1-0 achterstand. Terecht op basis van het verschil in effectiviteit tussen de twee ploegen.

Onderwijs
In de bestuurskamer regel ik een namenlijst en we raken in gesprek met enkele bestuursleden van SVZW. De club wordt gesponsord door een groothandel in schoolbenodigdheden en aangezien onze technische man Leo Ruiters in het dagelijks leven als directeur van een basisschool werkzaam is, ontspint zich een geanimeerde discussie over het wel en wee in het onderwijs. Zo geanimeerd, dat we de tijd een beetje uit het oog verliezen en pas weer buiten komen als de wedstrijd al weer enkele minuten aan de gang is. Tot onze verbijstering zien we dat het scorebord nu 2-1 aangeeft! Het zal me toch niet gebeuren dat in dik twee uur in de auto heb gezeten om nog twee van de drie doelpunten te missen ook! 
Maar helaas: het is geen foutje van de scorebordmanager, ik verneem dat Sergio Ommel kort na rust gelijk heeft gemaakt en dat kort daarop SVZW alweer op voorsprong kwam uit een corner. Omdat Huizen nog niet bij de les was na de euforie van de gelijkmaker, naar ik me heb laten vertellen, kon Machiel van Keulen nagenoeg ongehinderd inkoppen.

Levendig
De tweede helft oogt uiterst levendig. Van Kammen, Begeer en Lee zijn in de ploeg gekomen en het spel golft snel heen en weer - de bal raast van strafschopgebied naar strafschopgebied. De snelle Wellington wordt weggestuurd door de weer rotsvast spelende Ervin Lee en legt de bal keurig af op Ommel, maar deze komt niet tot een voldragen schot.
Na goed een uur brengt Leysner Pengel, Koopmann en Limon voor Wellington, Ommel en Roozendaal. Met name Koopmann maakte zelfs met zijn trainingsachterstand een veelbelovend debuut in de Huizer hoofdmacht, maar ook de weer gedreven spelende Sebastian van Kammen deed weer nadrukkelijk van zich spreken. Al na twee minuten speelt hij zich na een knappe controle van Koopmann vrij rand zestien meter, maar ziet zijn schot over gaan en meteen daarop is het Begeer die Van Kammen wegstuurt en alleen voor doelman Michiel Achterhoek  (in de rust ingebracht) neerzet. Van Kammen ziet echter zijn inzet gekeerd door de attent keepende doelman van SVZW.
Begeer strooit met goede passes en lijkt het raffinement op het middenveld te brengen datHuizen de eerste helft ontbrak.

…en soms zit het tegen...
Dan slaat in de zeventigste minuut het noodlot weer toe: een bal wordt knullig verspeeld op het middenveld en binnen tien seconden slaat de bal snoei en snoeihard achter doelman Ricardo Riebel als een perfect uitgevoerde een-twee tussen Dewi Perik en Martijn Maris als een heet mes door de boter van de Huizer defensie snijdt: 3-1. En weer is het een lesje effectiviteit dat Huizen hier onder de neus gewreven krijgt.
Ook in de slotfase blijft Huizen proberen voetballend oplossingen te vinden. Als Rafa Begeer tien minuten voor tijd doorbreekt schroomt de defensie niet om hem rand zestien neer te leggen. Normaliter goed voor een rode kaart wegens het neerleggen van een doorgebroken man, maar uiteraard houdt de scheidsrechter het vandaag bij een vrije schop rand zestien. En waar Nick Stefels eerder deze week nog doeltreffend was, ziet hij zijn schot nu via de muur als corner eindigen.
Ook Gilermo Pengel laat zich nog even zien als hij zijn directe tegenstander voorbij sprint alsof deze zich met een looprek voortbeweegt. Helaas weet Pengel de bal niet bij een medespeler te krijgen en ook hij moet zich tevreden stellen met een cornerbal.
Tenslotte is het kort voor tijd opnieuw Sebastian van Kammen die met een prachtige beweging Pengel vrij speelt. Deze trekt er weer tussenuit en lijkt zijn man met een onnavolgbare beweging voorbij te zijn. Maar ook nu schroomt de Twentse defensie niet om aan de noodrem te trekken. Als dan een lage voorzet van Koopmann half wordt weggewerkt, schiet Van Kammen nog een keer op de paal als een vlammend schot van Nick Stefels eerst iemand in de defensie van SVZW oorsuizingen heeft bezorgd. Maar succes levert dat niet meer op en Huizen moet genoegen nemen met een terechte, zei het ietwat geflatteerde 3-1 nederlaag.

Leysner
Jamory Leysner kijkt wat terneergeslagen als hij uit de kleedkamer komt. “Dat komt door het weer,” verklaart hij. “Daar word ik een beetje duf, een beetje loom van.” Als ik hem aangeef dat hij toch ook niet vrolijk van de uitslag zal zijn, geeft hij toe dat SVZW zeker de eerste helft ‘duidelijk aanwezig’ was. “We hadden beide open kansen, maar ik denk dat we ons goed hebben hersteld in de tweede helft. We hebben het initiatief naar ons toegetrokken door wat sneller door te schuiven. Toen zag je ook dat ze er voetballend niet meer uitkwamen. Maar als je die speelwijze hanteert, dan komt er heel wat concentratie en verantwoordelijkheid om de hoek kijken. En dan maken we 1-1 en vergeten we in de euforie onze taken uit te voeren. En dat dan niet bij één speler, want dat is meestal nog wel te verdoezelen, maar bij vier, vijf spelers die ineens op drie, vier meter gaan lopen dekken. En dat kan echt niet op dit niveau tegen deze tegenstanders, want dan ligt ie gewoon in je netje.”
Als ik aangeef dat we vooral een lesje in effectiviteit hebben gehad antwoordt Leysner dat ik dat uitstekend heb verwoord: “Ik ben heel blij met deze wedstrijd. Dat klinkt misschien vreemd als je net met 3-1 verlies van het veld bent gestapt, hoe kan je nou dan blij zijn, maar door die goals leer je dat je op dit niveau meteen afgestraft wordt als je niet geconcentreerd speelt. Een foute bal die breed gespeeld wordt en wordt onderschept ligt met drie bewegingen bij ons in het netje terwijl iedereen nog aanvallend aan het denken is. Niemand is sneller dan de bal, dus als die meteen diep wordt gespeeld, dan ben je kwetsbaar. Maar deze hele laatste lijn heeft in zijn geheel nog nooit samen gespeeld. Dat moet nog groeien, dat moet nog wennen. Maar we gaan nu heel langzaam richting bekerwedstrijden en competitie. De kennismakingsfase is voorbij en we gaan nu meer en meer naar een vaste basis en proberen daarmee tactisch nog wat stappen te maken. Je ziet vandaag ook dat al onze momenten ontstaan vanuit de opbouw, waar SVZW feitelijk alleen maar profiteerde van onze fouten, het was zeker niet zo dat we achter de feiten en onze tegenstander aanholden, we zijn zeker niet weggespeeld.”

Keuzes
“Ja, het blijft moeilijk uit deze groep de elf besten te kiezen. Maar dat is een goede zaak. Dat het moeilijk kiezen is betekent dat je met gelijkwaardige spelers te maken hebt. Straks beginnen we de beker met Ervin Lee en Arnold Klein op de tribune vanwege schorsingen en dan moet je toch mensen hebben die die plekken probleemloos in kunnen vullen zonder dat je meteen sterk in kwaliteit achteruit gaat. Ook zullen we dit jaar zien dat we wat vaker aan de noodrem zullen moeten trekken. In de eerste klasse maakten we het spel, maar nu zullen we ook best wel eens met de rug tegen de muur komen te staan en dus meer kaarten pakken.”
“Nee, dat was een bewuste keuze,” antwoordt Leysner op mijn vraag of we niet te laat met de voorbereiding zijn begonnen aangezien ook SVZW weer twee weken verder was dan onze geelgroen selectie. “We hadden eerder kunnen beginnen, maar dan waren we behoorlijk incompleet geweest, dan moesten er vijf zes later aansluiten. Nu misten we slechts twee spelers die eerste zaterdag en was de groep de eerste week al helemaal compleet. Maar ik geef toe dat het ideale plaatse zou zijn geweest om een week of twee eerder te beginnen. Maar we zijn op tijd klaar voor de competitie. We gaan veel wedstrijden spelen, twee wedstrijden in de week. Straks ook nog bekerwedstrijden waarin je maar drie keer mag wisselen. Dus het kan zijn dat we per bekerwedstrijd een andere selectie maken. We spelen in ieder geval nog acht wedstrijden tot aan de competitie. De eerste vier zal nog in het teken staan van het zoeken naar de ideale combinatie, de laatste vier zullen mensen zich moeten gaan onderscheiden.
Ik wil tevens alle supporters bedanken die ons ook hier in het verre Twente zijn komen ondersteunen, daar zijn we heel erg blij mee. Verder heb ik vandaag nog als lichtpuntje die jonge doelman Ricardo Riebel gezien, die zo van een vierde klasser komt en er gewoon staat in wat lang geen makkelijke wedstrijd te noemen valt. Dat vind ik grote klasse en een pluim waard!”

Riebel
“Over mijn eigen prestatie ben ik wel redelijk tevreden, “ antwoordt Ricardo me na de wedstrijd. “Over de wedstrijd als geheel natuurlijk wat minder als je met 3-1 verliest. Nee, ik kon inderdaad weinig aan die drie tegendoelpunten doen. Het gaat hier allemaal toch wel wat sneller dan in de vierde klasse, maar het is me absoluut niet tegen gevallen!” Aldus deze talentvolle jonge doelman waar we naar ik hoop nog veel plezier aan zullen beleven!

Ommel
Ook Sergio Ommel schiet ik na de wedstrijd nog even aan. “’t Kan veel beter,” antwoordt hij diplomatiek als ik hem aangeef dat ik hem steeds beter in zijn rol van kaatsende spits vind komen. “We stonden vaak nog te ver uit elkaar met Wellington helemaal aan de buitenkant, maar ook met mensen achter me ver bij me vandaan. Ik stond wat te geïsoleerd en dat maakte het tot een vermoeiende wedstrijd vandaag. Maar niet alleen voor mij, voor meer jongens. We hebben de afgelopen tijd op kunstgras getraind, dat is redelijk snel, maar ondanks dat dit veld wat stroef en traag was, geef ik toch de voorkeur aan echt gras. Het was in ieder geval lekker dat ik mijn eerste goal er in heb gelegd, dat is toch altijd belangrijk voor een spits. Maar ik voel dat ik er nog niet helemaal ben. Niet eens zozeer fysiek, maar vooral in de combinatie gaat er nog teveel fout en moet er nog het nodige groeien. De tweede helft ging het lekkerder draaien en dan lijkt het alsof je de vermoeidheid minder voelt, automatisch loop je dan en gaat het allemaal makkelijker en maak je wat meer kilometers zonder bal, zeg maar.”

Ten slotte
Ondanks de nederlaag toch lichtpuntjes. Leysner noemde al doelman Riebel die het de technische staf weer moeilijk zal maken een keuze voor de eerste doelman te maken. Met de ervaren Dirven en de talentvolle Willemse als naaste concurrenten hoeven we ons voor de positie onder de lat geen zorgen te maken. Ook achterin hebben we met de jonge snelle Vincent Verbond, de degelijkheid van Mick Stefels, de kuitenbijter Sahin, de sober spelende en zelfs scorende Kroonenburg, de lengte van Jeffrey Mols en de ervaring en gedrevenheid van Ervin Lee een laatste lijn die naar ik verwacht op zich weinig weg zal geven als ze eenmaal op elkaar ingespeeld zijn.
Het middenveld loopt over van het talent: de ervaren en robuuste Arnold Klein, de briljante Sebastian Van Kammen, de atletische Rafa Begeer, de ervaren Brian Tevreden, de jonge maar getalenteerde Aramez Poepon en de door de wol geverfde winnaar Pascal Heije. Een middenveld waarmee je je kunt vertonen in de hoofdklasse. Ook de aanvalslinie herbergt de nodige kwaliteit: de razendsnelle Gilermo Pengel, de ervaren spits Sergio Ommel, de wendbare Rawley Roozendaal, de behendige Nick Koopmann, de artistieke Wellington en de robuuste Omar Limon geven ook voorin de nodige variatiemogelijkheden. En dan hebben we meteen daarachter ook nog aanstormende talenten als Giovanni Kasanwirjo en Garreth Jones hebben we een selectie die op papier rijp moet zijn voor de hoofdklasse. Maar ik vermoed dat ALLE hoofdklassers met dat gevoel aan de competitie zullen gaan beginnen. Het zal dan ook geen ‘makkie’  worden, zeker als we bedenken dat je voor een onbezorgd seizoen eigenlijk gewoon bij de eerste tien moet zien te eindigen. De nummers 11 en 12 spelen immers al nacompetitie en 13 en 14 liggen er zonder pardon rechtstreeks uit. Het zal dan ook een spannend seizoen gaan worden voor onze geelgroene brigade….

Ron Tuijnman
ron apenstaartje rtpsoftware.nl

De column apenstaartje wordt op persoonlijke titel geschreven en is geen onderdeel van de officiële website van s.v Huizen.