Eten
In de voorgaande afleveringen van het Apenstaartje heb ik menigeen verveeld met mijn etenswaardige belevenissen. Vandaag dus niet, behalve dan, dat ik de naam van onze tegenstander bepaald eetlustopwekkend durf te noemen. Het heeft echter niets met eten, maar alles met jeugd en jeugdigheid te maken, naar ik van een toeschouwer mocht begrijpen.
Vooraf geen bestuurslid te bekennen in de bestuurskamer, en dus schiet ik een van de heren die met meer dan gemiddelde belangstelling de warming-up staan te bewonderen aan voor namen en rugnummers. En dan blijkt hoe vriendelijke en bereidwillig Chabab is: de teamleider en assistent-trainer die ik enigszins gegeneerd stoor in zijn voorbereiding is een en al behulpzaamheid en voor aanvang heb ik al een keurige lijst met namen en rugnummers van hem ontvangen. Patrick Koppenaal: grote klasse! 

Namen en rugnummers
Voor de grap noem ik de zich inspelende Jeffrey Mols even ‘Hoi Jeffry zonder ‘e’’. Dat was even wennen namelijk toen ik de presentatiegids onder ogen kreeg en ik kreeg al zo’n donkerbruin vermoeden dat dat eigenlijk wel een vreemde spelwijze van zijn naam was. En dat bleek inderdaad te kloppen: ‘Jeffry’ moet dus gewoon Jeffrey zijn, met alles d’r op en d’r an! Waarvan akte.

Opening
Onder een lekker nazomers zonnetje neemt Chabab brutaal het initiatief. Huizen wordt teruggedrongen en moet zich beperken tot pompen of verzuipen. Dat laatste lijkt al na een kleine tien minuten te gebeuren als als de gevaarlijkje Duane Sinester door - ik meen diezelfde Jeffrey Mols - in de zestien wordt vast gegrepen. Scheidsrechter Jean-Paul Jager legt de bal gedecideerd op de stip en hoewel enkele Huizers nog voor de vorm protesteren is duidelijk dat het een ‘terechte’ is.  Hussein Oushaine laat doelman Willemse geen kans en op dat moment staat Chabab ronduit terecht met 0- 1 voor.
In een fase waarin al meteen duidelijk wordt dat dit een fysieke wedstrijd zal worden maakt Mols zijn foutje van zo-even meer dan goed wanneer Sinester deze keer Vincent Verbond aftroeft en zichzelf een goede scoringskans verschaft. Maar Mols brengt op gedecideerde wijze redding.

Ommel
Een van de betere mensen was vanavond zeker Sergio Ommel die dominant speelde en als een rots in de branding de ballen aannam en verdeelde. Het was dan ook behoorlijk schrikken aan de vooravond van de eerste competitiewedstrijd toen Ommel van achteren een stevige tik op de enkels ontving. Maar gelukkig kon Sergio verder en leek er geen blijvende schade te zijn ontstaan.
Na een klein half uur laat Chabab nogmaals haar tanden zien als Sinester als een lastige mug door het strafschopgebied dwarrelt en alle verdedigers te kijken zet die hij tegenkomt op zijn weg. Als hij uiteindelijk de bal aflegt Oushaine ziet hij hoe diens schot op de rug van een verdediger afketst en onhoudbaar richting rechterbovenhoek lijkt te dwarrelen. Maar dan is er ineens Brian Willemse die met een fabelachtige reflex de bal uit de uiterste hoek weet te werken. Een redding die de wereld over gaat als je hem in de eredivisie maakt.
Op nagenoeg exact het halve uur is het dan de doorgebroken Brian Tevreden die door Maxwell Keta tegen de grond wordt gewerkt. Ook hier weinig protest en het lijkt mij ook een volstrekt te rechtvaardigen beslissing van scheidsrechter Jager  die er een paar keer goed het oog in had toen onze  eigen grensrechter wat al te enthousiast de windsterkte aan het meten was.
En dan zet zich Sergio Ommel achter de bal. Ommel: vlekkeloos, keeper El Abdellaoui: kansloos…  
Zelden heb ik een strafschop overtuigender en onhoudbaarder tegen de touwen zien slaan. Waar keepers nog wel eens gefrustreerd op de grond rammen omdat ze er toch wel heel dichtbij zaten: Youssef el Abdellaoui kon zich die moeite besparen: niet-in-de-verste-verte!

Ommelkeer
Het zal de ommekeer in de wedstrijd betekenen. Ook nu is het een terechte afspiegeling van de krachtsverhoudingen tot op dat moment. Maar daarna neemt Huizen langzaam maar zeker het heft over van onze lekker open en aanvallend voetballende gasten.
Eerst is het Aramez Poepon die een goede wedstrijd bijna bekroond ziet met een doelpunt als hij na een weergaloze pass van Vincent Verbond de bal van de onderkant van de lat terug ziet spatten.
De toch al heel lekker op dreef zijnde Verbond maakte een gretige – zij het wat druistige – indruk en gaf op slag van rust een hoogstandje weg bij de cornervlag toen hij zich magistraal vrij draaide en daarmee de aanstormende Virgil Spier het bos in stuurde. Helaas vond zijn schitterende beweging en voorzet geen passende afronding.

Rust
Nadat Sinester nog een onbesuisd schot over de deklat had gejaagd gingen we dan ook rusten met een terechte 1-1 ruststand. Chabab had zeker het eerste deel van de eerste helft in handen gehad, maar het was al duidelijk dat Huizen zich aan de druk aan het ontworstelen was en dat we ons op konden gaan maken voor een interessante tweede helft.

Ommekeer
De tweede helft beginnen we met nieuwe gezichten in het team: Dirven, Lee, Van Kammen, Roozendaal, en Pengel maken na rust hun opwachting. En het zet meteen de lijn van voor de rust door: nu is het Huizen dat de bovenliggende partij is. Met name Gilermo Pengel was een contante plaag voor de Chabab-defensie en eigenlijk kon men hem alleen via grof spel afstoppen. Als een wervelwind denderde hij over het veld, zijn tegenstanders tot wanhoop drijvend.
Nadat men Pengel weer eens op volle snelheid neer had gelegd, schiet Sebastian van Kammen de vrije schop aanvankelijk nog fors over. Maar dan is het Arnold Klein die een breedtepass goed oppikt en een lepe afstandsbal net voor langs schiet. Het vormt de opmaat tot een aanval waarbij Pengel er vandoor gaat en de bal bij Sebastian van Kammen bezorgt. Deze strooit vanavond met heerlijke passes en waar hij zaterdag nog aangaf dat hij wat moeite had met doordeweekse wedstrijden, is daar vanavond niets meer van merkbaar. Zijn perfecte pass stuurt Rawley Roozendaal weg en deze wordt gestuit door een zwaaiende arm die hem in het gezicht raakt. De daarop toegekende vrije schop schampt de hoofden van aanvallers en verdedigers en bereikt de attent reagerende Van Kammen die er de pommadekuif tegen weet te zetten en doelman Heimens kansloos laat: 2-1.

Fijn langs de lijn
Ik heb het al eerder als slogan voor Huizen gebruikt, maar ook vanavond was het weer fijn lang de lijn. Huizen bezondigde zich bij vlagen aan gallery-play en gaf het heft eigenlijk niet meer uit handen. Zelfs nadat steunpilaar Jeffrey Mols uit de ploeg was gehaald en was vervangen door Giovanni Kasanwirjo hield Huizen nog betrekkelijk eenvoudig stand. Sterker nog: via een mazzeltje komt Huizen zelfs op een comfortabele 3-1. Nadat Arnold Klein attent een aanval van Chabab heeft onderschept, laat invaller-doelman Heimens een schot van Pengel los. De attent reagerende Sergio Ommel is er als de kippen bij om dit buitenkansje te verzilveren en zo weer een doelpuntje meepikt. Daarmee heeft hij zo stilletjes aan toch al een respectabel aantal goals achter zijn naam weten te schrijven: 3-1.

Het is vooral fijn langs de lijn voor de liefhebber. Want de ene fraaie pass na de andere snijdt door de defensie van Chabab. Het ontbreekt echter aan de nodige scherpte in de afronding om deze wedstrijd met nog sprekender cijfers af te sluiten.
Genieten is het ook van de bij vlagen ongrijpbare Gilermo Pengel die weer eens nadrukkelijk van zich doet spreken: handen en voeten kwamen de Amsterdammers tekort om het gevaar van onze frêle vleugelspits te beteugelen. Voeg dat bij een begenadigd spelende Van Kammen en voor de liefhebber was er vanavond op de Wolfskamer meer dan genoeg te genieten.

Leysner
Onze trainer is uiteraard tevreden met het resultaat: “Nee, we hebben niet speciaal op een concept getraind. Ik wilde vanavond nog wat dingen in een wedstrijd terugzien die we van de week getraind hebben. We hebben in ieder geval alle fitte spelers weer een oefenwedstrijd op kunstgras kunnen laten spelen voor zaterdag. We hebben dan ook weer lekker wat dingetjes in kunnen slijpen. Chabab heeft een goede ploeg, het is een zondag-hoofdklasser, dus daar kun je je geen gekke dingen tegen permitteren. Er lopen verschillende voetballers bij die ik er ook bij Huizen wel bij zou willen hebben gehad. Nee, we zijn nu klaar voor zaterdag. We gaan voor minimaal een punt, maar als we een goede dag hebben, iedereen zich optimaal van zijn taken kwijt, en we de mazzel een beetje mee hebben, dan sluit ik zelfs drie punten niet uit. Maar nogmaals: dan moet alles optimaal verlopen. Je speelt wel tegen een van de toppers uit de hoofdklasse van vorig jaar en ze hebben relatief weinig mutaties te verwerken gekregen.

Conclusie
Zoals Leysner al aangaf geeft: een goede generale nog geen garanties voor een goede opvoering. Toch staat er nu al een team waar je je mee kunt vertonen in de hoofdklasse. Wie echter denkt dat we zomaar even de topklasse in zullen gaan wandelen, die raad ik aan zich de reis naar Hoorn te besparen. Van wandelen zal niet één wedstrijd dit seizoen sprake zijn.
Maar wie een gemotiveerd en strijdlustig Huizen wil aanschouwen, een Huizen dat zijn huid zo duur mogelijk zal gaan verkopen en waar mogelijk zelfs met een ‘zwaluwenhuid’ thuis wil gaan komen, die raad ik aan a.s. zaterdag de ploeg te komen steunen.

De mannen zullen het zeer op prijs stellen!

Ron Tuijnman
Ron apenstaartje rtpsoftware.nl

De column apenstaartje wordt op persoonlijke titel geschreven en is geen onderdeel van de officiële website van s.v Huizen.

Het bestuur van s.v. Huizen respecteert een ieders mening, danwel zienswijze op de dingen, maar onderschrijft de meningen en zienswijzen in deze column niet en wenst niet verantwoordelijk gehouden te worden voor dergelijke meningen, danwel zienswijzen.